Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας. Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...
Φωτογραφιες και βιντεο ,χαμηλης πoιοτητας απο μια υπερλαμπρη βραδυα . Οι 2L8 , παρουσιασαν το δευτερο αλμπουμ τους και εκαναν τα αδυνατα δυνατα να μας κανουν να πιστεψουμε οτι ειναι το καλυτερο σχημα στη χωρα απο πλευρας αισθητικης ,γνωσης και απολυτου καλλιτεχνικου ελεγχου πανω σε αυτο που κανουν. Περα απο ολα αυτα ομως οι 2L8,εδειξαν οτι ειναι σημαντικοι γιατι καθοδηγουνται απο γνησιο καλλιτεχνικο ενστικτο που τους υποχρεωνει ουσιαστικα να ακολουθουν διαφορετικους και συνθετοτερους δρομους απο τα υπολοιπα σχηματα της Ελληνικης Σκηνης.
Ικανοτατοι περφορμερ,εξαιρετικοι μουσικοι αλλα και με καλο γουστο , εδωσαν μια καθηλωτικη συναυλια/παρασταση/μουσικο δρωμενο ουτε κι ξερω ποιο απο ολα ταιριαζει καλυτερα,που ουσιαστικα εντυπωσιασε και συγκινησε τους παντες. Χωρις να ακουγεται το παραμικρο αφησαν το σχημα να ξεδιπλωσει ολη την ιστορια του ''He And She...'' και μαλιστα σε μια εκτελεση που συμπληρωνε την ακουστικη μεγαλοπρεπεια του δισκου. Θα ελεγα οτι λειτουργουν καλυτερα ζωντανα, γιατι εκει αποκαλυπτεται ολοκληρωμενη, η αισθητικη του σχηματος. Στο ενκορ επαιξαν και τραγουδια απο το πρωτο αλμπουμ αλλα ηδη με ειχαν μαγεψει και αδιαφορουσα τι επαιζαν.Αρκει που επαιζαν.. Συγκλονιστικη ''συναυλια''..
Highlights : Josephine, Patience, το Θερεμιν που μου πηρε εκτος απο τα μυαλα και την ψυχη,η δυνατη ,υπερβολικη αλλα και συναισθηματικη ερμηνεια του Βοζικη,οι δυο ντραμμερ, και ο σεβασμος των λιγων αλλα υποψιασμενων ακροατων......
Σχόλια
(Ο ένας εκ των δυο)