Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Λίγο πριν την τελική εικοσάδα που είναι αλήθεια ότι με παίδεψε και πάλι , γιατί πολλά άλμπουμ είχαν τους λόγους τους να βρίσκονται μέσα εκεί. Οι θέσεις 21-25 βρέθηκαν στα είκοσι κάποια στιγμή... 21. Offering - CULTS              (Sinderlyn) Ήταν από τις επιστροφές που δεν περίμενα και που χάρηκα ιδιαίτερα παρ' όλες τις μέτριες κριτικές. Τα τραγούδια διακρίνονται για την ρετρό αισθητική τους κολλημένα σε μια ζαχαρένια '60'ς limbo που δέχεται χάδια ζωής και υποτάσσεται εν τέλει στην ακαταμάχητη βελούδινη φωνή της Madeline Follin .  Σαν Σειρήνα αποπλανεί τα αυτιά και καταγοητεύει. Το '' Offering '' είναι ένας ακόμα ποπ παράδεισος που δεν αγαπήθηκε όσο πρέπει φέτος. Οπότε είναι ανώφελο να μιλήσω παραπάνω. Προτιμώ να τον μοιραστώ μόνο με τους ενθουσιώδεις ακροατές/ επισκέπτες του.. Offering by Cults 22. Everywhere At The End Of Time_Stage 2 / Stage 3 – THE CARETAKER        ...

« Ο  The Caretaker πάσχει από Άνοια. Ξεκίνησε από το 1999, όταν ξέχασε για πρώτη φορά να πάει σε κοκτέηλ με τους φίλους του. Από τότε ζει και ξαναζεί, στο κεφάλι του, αγνοώντας την πραγματικότητα, τις μέρες που ήταν νέος και κορτάριζε νεαρές Αγγλίδες αριστοκράτισσες στα ballroom πάρτι της Βρετανικής αριστοκρατίας τη δεκαετία του '20. Ακούει τις μουσικές στο κεφάλι του περασμένες μέσα από την ηχώ της ολοένα φθίνουσας μνήμης του, με τα scratch από τους δίσκους στο γραμμόφωνο να ακούγονται σαν φωτιά από ξύλα στο τζάκι. Χαμογελάει.. Η ευφορία κατακλύζει την ψυχή του και κάπου ένα δάκρυ κυλά ενθυμούμενος θολά ένα άλλο χαμόγελο..  Ο Leyland Kirby, ο νεότερος εγγονός του, ηχοερευνητής και πότης, αποφάσισε να τον βοηθήσει. Με σεβασμό και ακολουθώντας τις αντοχές του παππού The Caretaker, τον μετέφερε στο στούντιο του και κάθε μέρα «κατέβαζε» από το μυαλό του παππού ότι κυματομορφή έμοιαζε με ήχο. Παράλληλα έπρεπε να τα ηχογραφεί για να τα ακούει καλύτερα ο παππούς. Ύστερα από ...

13. Watching Dead Empires In Decay - THE STRANGER Ο James Leyland Kirby αφήνει τη χαρτογράφηση του συναισθηματικού κόσμου και της ψυχής και κυκλοφορεί με τις δικές του κάμερες,πιάνοντας απόηχους και εικόνες  προσπερνώντας τα ηχητικά και μουσικά φίλτρα ωραιοποίησης της Δυτικής καταβόθρας . Για ποια ταινία να έχει γραφτεί η μουσική αυτού το δίσκου; Μήπως να είναι γραμμένη για την πραγματική ζωή; Για τη σήψη του Δυτικού πολιτισμού; Σκόρπιες σκέψεις πάνω σ' ένα έργο που αποφεύγει τις ηλεκτρονικές φορμαλδεϋδικές τακτικές, είναι απολύτως κατανοητό και βάζει τον ακροατή κατευθείαν στον κόσμο του· κόσμου που κυριαρχεί η γκρίζα ατμόσφαιρα /νηφάλιες στρώσεις θορύβου,υπόκωφοι ήχοι,μελαγχολία,  gamelan στοιχεία και το ψυχρό συναίσθημα της πρώτης μέρας σε μία άθλια διάσταση. Έπρεπε να πάρω το «κόκκινο χάπι» για να εισέλθω. Μέχρι εκείνη τη στιγμή ,με κρατούσε έξω.  Έπρεπε να ξεχάσω κάθε προηγούμενη ηχογράφηση του και να α...

03. An Empty Bliss Beyond This World - THE CARETAKER «..  . Λες και ο δίσκος θα καταρρεύσει από την πολυκαιρία.Τα ξυσίματα της βελόνας είναι πανταχού παρόντα.Κάποιες στιγμές παλεύεις ν' ακούσεις τις Γκερσουινoειδείς μελωδίες, σε αυτό τον ωκεανό από ξυσίματα..Άλλά στο τέλος η συνδυαστική ικανότητα κερδίζει. Κάποιες μελωδίες πάλι νοιώθουν χαλαρά και όμορφα καθώς επαναλαμβάνονται μέχρι να κοπούν απότομα..Και εγώ το ίδιο. Κάποιες φορές ο ήχος χάνει τη στερεοφωνία του,οι αναμνήσεις «κολλάνε» .  Οι μελωδίες είναι αφαιρετικές,με κενά.Ωραίο παιχνίδι για το μυαλό ,να συμπληρώνει τα κενά. Κάποιες άλλες πάλι,τα ξυσίματα υποχωρούν και ο ήχος ακούγεται σαν ήλιος μετά τη βροχή.Λάμπει περισσότερο.Τότε είναι και πιό χαρούμενος. Τα ξυσίματα είναι σαν παράσιτα.Προσπαθώ ν' ακούσω πίσω από αυτά.Πολεμάω σχεδόν. Η μουσική έρχεται από το παρελθόν. Το έζησα,δεν το έζησα ,δεν ξέρω...Είναι πάντως ό,τι απόμεινε..Μουσικές κάψουλες λίγης ευτυχίας.Μακριά από αυτό τον κόσμο..» . Η ...

« ..Λες και ο δίσκος θα καταρρεύσει από την πολυκαιρία.Τα ξυσίματα της βελόνας είναι πανταχού παρόντα.Κάποιες στιγμές παλεύεις ν' ακούσεις τις Γκερσουινoειδείς μελωδίες, σε αυτό τον ωκεανό από ξυσίματα..Άλλά στο τέλος η συνδυαστική ικανότητα κερδίζει. Κάποιες μελωδίες πάλι νοιώθουν χαλαρά και όμορφα καθώς επαναλαμβάνονται μέχρι να κοπούν απότομα..Και εγώ το ίδιο. Κάποιες φορές ο ήχος χάνει τη στερεοφωνία του,οι αναμνήσεις «κολλάνε».Οι μελωδίες είναι αφαιρετικές,με κενά.Ωραίο παιχνίδι για το μυαλό ,να συμπληρώνει τα κενά. Κάποιες άλλες πάλι,τα ξυσίματα υποχωρούν και ο ήχος ακούγεται σαν ήλιος μετά τη βροχή.Λάμπει περισσότερο.Τότε είναι και πιό χαρούμενος. Τα ξυσίματα είναι σαν παράσιτα.Προσπαθώ ν' ακούσω πίσω από αυτά.Πολεμάω σχεδόν. Η μουσική έρχεται από το παρελθόν. Το έζησα,δεν το έζησα ,δεν ξέρω...Είναι πάντως ό,τι απόμεινε..Μουσικές κάψουλες λίγης ευτυχίας.Μακριά από αυτό τον κόσμο... » [ από τα ημερόλογια του Ηχητικού Ντετέκτιβ ].. [Zoom Out].... Κοιτώ τριγύρω. 'Ε...

" Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι για το εύθραυστο της ύπαρξής και για τις στιγμές όταν περπατάμε στο δρόμο ψάχνοντας για τις απαντήσεις,τη στιγμή που το έδαφος κάτω από τα πόδια μας δεν είναι και τόσο σταθερό. Εκείνες τις στιγμές που αισθανόμαστε αόρατοι από όλους τους γύρω μας,καθώς συνεχίζουμε να περπατάμε, αναζητώντας σήματα και συνδέσεις, χαμένοι,ψάχνοντας για μια νέα οδό προς τα εμπρός. Είναι συναισθηματικό και προσωπικό, σπαρακτικό και τρυφερό, είναι ένα εξάμηνο παραμύθι από τη μεγάλη πόλη πλήρες.Με ήρωες και εγκληματίες, με νικητές και ηττημένους." Τα παραπάνω καθώς και αναπάντητες ερωτήσεις τύπου " Πότε τα όνειρα μας και το μέλλον μας παρασύρθηκαν μακριά μας ?", αλλά και τον ήχο της " Μουσικής που εξαφανίζετα ι" ή μελοδράματα κλαμένα στο πιάνο, τύπου" Όταν χωρίσαμε η καρδιά μου ήθελε να πεθάνει" περιλαμβάνονται στο νέο κοντσέρτο γιά πιάνο,ατμόσφαιρες ,συναισθήματα και περιπλάνηση στο δρόμο χωρίς να είσαι εκεί,του ψ...

Τωρα τελευταια εχει ανεβασει πολλα τετοια ο φιλτατος James Kirby.Τα σημερινα βιντεο ομως δεν ειναι δικα του. Χειμωνας, αγαπητοι μου..Στην κυριολεξια.. Ριχτε μια ματια εδω κι εδω .

Η ψιλολιγνη φιγουρα του James Kirby ξεπροβαλε απο το λιγοστο πληθος και αρχιζε να μαζευει τα αδεια μπουκαλια και ποτηρια απο το βαθρο, που στο bIOS ονομαζεται σκηνη..Σχεδον κανεις δεν καταλαβε οτι ηταν αυτος, μιας και δεν φωτογραφιζεται συχνα. Το οτι καποιος του εδωσε το δικο του αδειο μπουκαλι να μαζεψει ειναι κακοηθειες. Πηρε το λαπτοπ του ,συνδεσε τα ''κοκοπσινια'' ,πηγε για λιγο πισω και γ υρισε να κατσει στο βαθρακι. Υστερα τα φωτα εκλεισαν και για την επομενη ωρα, στην ημιαδεια αιθουσα, ειχε εξαπλωθει μια ηχητικη ομιχλη απο ηχους και μακρινες νοσταλγικες μουσικες ,κατακερματισμενες ,θλιμμενες και κρυμμενες μεσα στο πλεγμα αποκοσμων, σκοτεινων ηλεκτρονικων ανεμων. Ηταν ο περιφημος CARETAKER , ενας συμπαθεστατος νεαρος ,παρ'ολα αυτα, ντυμενος με απλα καθημερινα ρουχα,αφοσιωμενος στον ελεγχο των κυματρομορφων αυτης της στοιχειωτικης μουσικης εμπειριας που, οπως αποδειχθηκε, λειτουργει καλυτερα σε ατομικο επιπεδο. Στο τελος χειροκροτηθηκε θερμα απ...

Δυσκολο να το πιστεψω,αλλα ειναι αληθεια..Γινονται και θαυματα... Προσοχη ομως ! Τα φαντασματα βγαινουν παντα στις 12 .Αν περασει η ωρα θα γινουν εκδικητικα.Γι'αυτο προσοχη στην τηρηση της ωρας ,fellow Lifo και bIOS . Α ! Θελουν και καλο ηχο. Μην γινει εφιαλτης το γκαλα.. Επισημο ενδυμα απο οσο ξερω δεν απαιτειται .. Τσαι σερβιρεται ? Για οσους θελουν μια προγευση κατεβαστε δωρεαν ΑΥΤ Ο το λαιβ του THE CARETAKER. Μην τα χασετε/χασω, μεχρι τοτε...Ακριβως στις 12...

Περασα τη μιση μου μερα ψαχνοντας ολη τη δισκογραφια του φιλτατου JAMES KIRBY a.k.a. THE CARETAKER . Βρηκα αρκετες κριτικες απο τις αρχες της δεκαετιας του ''00, και κατεβασα κατι ψιλα απο την επισημη ιστοσελιδα του. Δεν εχω να πω τιποτα παραπανω, απο αυτα που προσπαθησα να σας πω ,στην προηγουμενη αναρτηση. Το καινουριο αλμπουμ του, '' PERSISTENT REPETIΤΙON OF PHRASES '' ,κυκλοφορησε σε 500 αντιτυπα (οχι απο τη δικια του (ιδιορρυθμη) V/VM Test Records ) και εξαφανιστηκε προς το παρον,αλλα ειναι ευκολο να το βρειτε ,εστω και σε''παρανομη'' ψηφιακη μορφη,μεχρι να κυκλοφορησει κανονικα. Δεν ξεφευγει απο τις προηγουμενες κυκλοφοριες του, αισθητικα,αλλα ειναι πιο συναισθηματικο και με πιο ''ευδιακριτες '' συνθεσεις, ομιχλωδεις και σαγηνευτικες, οταν δεν σκοτεινιαζουν. Δισκος, που με πρωτη υλη συγκεκριμενη μουσικη ( Εγγλεζικη ελαφρια μουσικη για χορο και τσαι ,δεκαετιων '20 και '30,μεταμορφωθηκε, με καταλυτε...

The Caretaker project began in late 1996, undoubtedly inspired from the ballroom scene in Stanley Kubrick's "Shining". The first release played and extended this theme of altering 1920's and 1930's ballroom music creating an eerie and haunted soundworld. Subsequently the sound has become darker and often more abstract over time, moving away from the initial idea of a haunted ballroom into territories involving the mind and its abilities to recall memories. Currently The Caretaker is inspired by the topic of "Amnesia" and the brain's abilities to recall situations from the distant and immediate past. This work is best recalled in the monumental "Theoretically pure anterograde amnesia" release, a release which accurately echoes and recreates aurally the disease itself which is no mean achievement. The Caretaker is building an ever expanding following for his audio memories. Fans of the darker isolationist ...