Η δεύτερη μέρα του τρίτου Death Disco Open Air Festival , περιείχε αρκετές συγκινήσεις και όμορφα συναισθήματα να πλανώνται και φυσικά μερικές αξέχαστες και φορτισμένες εμφανίσεις. Τους Incirrina προσπαθώ να τους βλέπω όποτε μου δίνεται η ευκαιρία γιατί η πρώτη μου επαφή μαζί τους ήταν όταν άνοιγαν τη συναυλία των Front 242, με έκανε να γράψω: «Οι INCIRRINA έχουν τον original minimal dark synth ήχο που για μένα τουλάχιστον είναι ο ήχος της Αθήνας των ‘20’ς και έκαναν μια ολιγόλεπτη εμφάνιση-βάλσαμο. Η ομορφιά του ακατέργαστου, αναλογικού ηλεκτρονικού ήχου τους με κατέκτησε από τα πρώτα λεπτά και μέχρι το τέλος τα τραγούδια τους θα έμπαιναν στις προσωπικές μου λίστες για ακρόαση περιδιαβαίνοντας την πόλη». Έτσι ήταν ο κύριος λόγος να πάω νωρίς στην Τεχνόπολη και για να το κάνω σημαίνει πολλά για την εκτίμηση που έχω για το ντουέτο. Μέσα στον ήλιο. Ένα ιδανικό δροσερό Κυριακάτικο απόγευμα, που κάποιος θα προτιμούσε να χαρεί ακούγοντας ελαφρύτερη μουσική, στη σκηνή της Τεχνόπολης, ...