Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

  01. Leave The Bones - LAKOU MIZIK & JOSEPH RAY (Anjunadeep) « Το ''Leave the Bones'' είναι το άλμπουμ που μεταφέρει το μουσικό στίγμα της Αϊτής σε ένα καινούριο επίπεδο. Ο ήχος του άλμπουμ είναι ότι πιο σύγχρονο έχει κάνει το σχήμα και ξεφεύγει από το γήινο πεδίο βουτώντας ακόμα περισσότερο στο αόρατο πνεύμα αλλά και στην ομορφιά της μουσικής. Οι μελωδίες είναι αυτές που γλυκαίνουν τον ήχο ακόμα πιο πολύ με τα κόλπα του Joseph Ray αλλά και η πιο ζωηρή ρυθμική διάσταση αποκτά μια περισσότερο πλανητική διάσταση και πλέον η μουσική αυτή μπορεί να αφορά πολύ περισσότερο κόσμο γιατί καταφέρει να διεισδύει σε σώμα, ψυχή και μυαλό και αυτό ξεφεύγει από τον τοπικό χαρακτήρα. Η μουσική βγάζει μια κοσμική χαρμολύπη που συγκινεί και λειτουργεί σχεδόν θεραπευτικά τολμώ να πω. Τα τραγούδια του ''Leave The Bones'' είναι ευγενικά, προσκαλούν γλυκά τον ακροατή, τον ενδυναμώνουν με ουσιαστικές μελωδίες, δροσερούς ρυθμούς, ηχοχρώματα φωτεινά. Δεν τον προσκαλούν σε...

02. We Will Always Love You - THE AVALANCHES   (Astralwerks)   Η προσέγγιση ενός τέτοιου δίσκου δεν ξεκινά από την κριτική σκοπιά. Τεχνολογικά, κατασκευαστικά και καλλιτεχνικά είναι άρτια φτιαγμένος όπως πρέπει να είναι ένας δίσκος που επενδύεται επάνω του χρήμα, φήμη και τεχνολογία όπως στους περισσότερους εμπορικούς δίσκους μεγάλων εταιρειών. Η προσέγγιση ξεκινά από το ίδιο το υλικό που αποτελείται και αυτό που πρεσβεύει. Το ''We Will Always Love You'' είναι καλειδοσκόπιο αναμνήσεων. Ένα ανθολόγιο ηχητικών αποσπασμάτων από παλαιότερες ηχογραφήσεις που συγκεντρώθηκαν, εναρμονίστηκαν μεταξύ τους και αναπτύχθηκαν σε ένα μοναδικό «φάκελο» ήχου και χρωμάτων που τα σπλάχνα του αποτελούνται από τον κόπο, τα δάκρυα, την τεχνική, την έμπνευση και ότι άλλο συνετέλεσε ώστε να ηχογραφηθούν οι πηγές, από αρκετά έως και λίγα χρόνια πριν βάλουν στη σειρά τα μέτρα που τους ενδιέφεραν οι δύο πλέον THE AVALANCHES. Το άλμπουμ είναι ένα έργο που θα μπορούσε να αποτελεί τον χρυσό δίσ...

03. Hey What - LOW (Sub Pop)   « Parker and Sparhawk sing together, and the promise of salvation at the end of the road flickers again out of view» ( Pitchfork ) Αν έβαζα κάποιον ροκ παραγωγό μεγαλοεταιρείας να ακούσει το '' Hey What'' θα εισέπραττα μειδίαμα και προτάσεις για το πώς πρέπει να αλλάξει ώστε να είναι πιο εμπορικός στο κοινό. Θα μου έλεγε: « Οκ, καλά τραγούδια, αλλά αυτό το χάος με τα στρώματα θορύβου και τις παραμορφώσεις, τι παίζει ρε μαν, δεν θέλουν να πουλήσουν τεμάχια; Άσε που νομίζω ότι κάπου στο δύο τους χάλασε και το μηχάνημα». Θα του επέστρεφα το μειδίαμα « Σίγουρα δεν κάνεις για τη δουλειά, μαν. Η Olivia Rodrigo ίσως να ενδιαφερόταν..Θα φέρουμε ξανά τον BJ Burton που ξέρει καλύτερα. Ήταν στο προηγούμενο τους ''Double Negative'' που πρέπει να το ακούσεις για να εκτιμήσεις το φετινό όπως πρέπει». Είμαι ο τελευταίος που θα έπρεπε να μιλάει για αυτό το ντουέτο και πόσο μάλλον να το υπερσπίζομαι. Δεν το παρακολουθούσα ποτέ στενά...

04. Cavalcade - BLACK MIDI (Rought Trade)   Στο τέλος της ακρόασης του δεύτερου άλμπουμ αυτού του ιδιόρρυθμου σχήματος από το Croydon, παραμένει πάντα η απορία πώς αυτά τα έξι άτομα που το απαρτίζουν, συν μερικά ακόμα που έρχονται ως καλεσμένοι στις ηχογραφήσεις, σε τόσο νεαρή ηλικία σε μία εποχή που υπαγορεύει τον ατομικισμό και είναι αρκετά δύστροπη με τα πολυμελή σχήματα ροκ κατορθώνουν και παίζουν αυτό το πολυσύνθετο μείγμα από διάφορες rock ποικιλίες και jazz και μάλιστα δεν τους καταπίνει η φιλοδοξία και η έλλειψη εμπειρίας. Οκτώ συνθέσεις που ηχογραφήθηκαν το 2020 αλλά για τεχνικούς λόγους κυκλοφόρησαν φέτος δημιούργησαν ένα, χαοτικό από απόσταση αλλά οργανωμένο λίγες ακροάσεις αργότερα, ηχητικό πολυδιάστημα που έχει τους δικούς του κανόνες, τη δικιά του συνεκτική ενέργεια και ουσιαστικά αποτελεί έναν νέο πλανήτη στο σύγχρονο μουσικό Γαλαξία.  Το μόνο σίγουρο είναι ότι σε σχέση με το πρώτο άλμπουμ τους , το '' Cavalcade'' διαμορφώνει τη χαοτική εμπειρία που υ...

05.  Bright Green Field - SQUID (Warp) Άκουσον άκουσον! Το άλμπουμ που ξεχώρισε Το Σπίτι Με Τα Παράξενα ανάμεσα στις φετινές κυκλοφορίες της ηλεκτρονικής ετικέτας που εξ' αιτίας της όλο οι χίπστερ της εποχής σήκωναν φρύδι, από το 1995 και μέχρι κάποια εποχή, σε κάθε συμβατική indie rock  κυκλοφορία (είχε και ένα δίκιο) είναι ...ένα άλμπουμ που κατατάσσεται εύκολα και αβασάνιστα στην κατηγορία indie rock. Βρε βρε πως αλλάζουν οι καιροί.  Επίσης η Warp- γιατί αυτή είναι η εταιρεία-ξεχώρισε για ένα e.p.  που δεν είναι καν ηλεκτρόνικα αλλά και για ένα soundtrack που είναι ηλεκτρόνικα αλλά και πάλι δεν έχει καμμία σχέση με το ψυχρό, πειραματικό και περίπλοκο μουσικό προφίλ που χαρακτήριζε ως κάποια εποχή  στην αγαπημένη εταιρεία.  Οι πρώτες κυκλοφορίες των SQUID κυκλοφόρησαν από πολύ μικρές ανεξάρτητες εταιρείες με εξέχουσα την Speedy Wunderground και ένας προσεκτικότερος από μένα ακροατής που - υποθέτω-τύγχανε να δουλεύει στη Warp έπιασε το νόημα και η επιλο...

06. For The First Time - BLACK COUNTRY, NEW ROAD (Ninja Tune) Η φιλοσοφία του ονόματος και οι διαστάσεις που παίρνει όσο το σκέφτεται και το αναλύει κανείς προκαλεί άμεσα την περιέργεια για να ασχοληθεί κανείς μαζί τους. Η ιστορία τους ξεκινά από την εταιρεία θαύμα της προηγούμενης δεκαετίας - Speedy Wunderground - που κυκλοφορούσε τα πρώτα σινγκλ των τριών σχημάτων που έκαναν break-through στην τωρινή και αν ζούμε σε ένα δίκαιο κόσμο θα είναι οι βασικοί παίκτες στο τερέν του ανεξάρτητο ροκ της Μ. Βρετανίας και κατ' επέκταση παγκοσμίως, τα επόμενα χρόνια.  Περιέργεια λοιπόν που εξελίχθηκε σε έκπληξη. Γιατί αλλιώς ξέραμε το ανεξάρτητο ροκ της Μ. Βρετανίας τα τελευταία είκοσι χρόνια. Στη συντριπτική του πλειοψηφία ήταν οι καλύτεροι μαθητές του post-punk, εξώγαμα της c-86 και αφιονισμένοι έφηβοι του ενός δίσκου και συμβιβασμένοι των επόμενων, αν υπήρχαν. Επίσης όλοι ανεξαιρέτως πέρασαν από το σχολείο του αείμνηστου Mark E. Smith και έχουν κι από ένα δίσκο Γερμανικού ...

07. The Only Cat Left In Town - MOON WIRING CLUB (Gecophonic) « Μετάφραση : Το καινούριο, εικοστό δεύτερο (με επιφύλαξη), άλμπουμ των MOON WIRING CLUB τιτλοφορείται '' The Only Cat Left In Town '' και ακολουθεί την ηχητική περιπλάνηση του προηγούμενου '' The Most Unusual Cat In The Village '' με 4 δεκάλεπτες συνθέσεις από την φασματική πλευρά του κόσμου. Πρόκειται για ένα ακόμα θαυμάσιο άλμπουμ που δίνει νόημα στην ambient ευρείας πτητικότητας και στην ηλεκτρονική στρωματογραφία με νοτισμένη Γοτθικότητα που δεν έχει όμοιο του σε αυτές τις διαστάσεις. « Quite possibly the sister album to The Most Unusual Cat in the Village (GEpH014LP) THE ONLY CAT LEFT IN TOWN features 4 long-form multi-temporal compositions that elongate accepted components into a psychedelic baroque gothic sludge-rock sunken-techno rolling ebb tide of eternal grey-green mist. If you’ve ever attempted to summon up an immaculate ancestor to facilitate a phantom baroque catwalk in the...

08. A Taxonomy of Grief - SUMATRAN BLACK  (Sumatran Black) « Το “A Taxonomy of Grief” μέσα σε δεκατρείς συνθέσεις είναι μια προοδευτική διείσδυση στα Άδυτα του Πένθους. Είναι αδύνατο, θεωρητικά, να παραμείνει ανθρώπινο πλάσμα ασυγκίνητο ακούγοντας σοβαρά αυτό το άλμπουμ, ανεξάρτητα με το στίγμα των μουσικών προτιμήσεων του. Εκφράζει με απόλυτη λεπτομέρεια αυτή την έκφραση Θλίψης. Μέσα από την επική διάρκεια του βγαίνει η Αγάπη, ο Τρόμος, η Οργή, η καταβύθιση στην ακινησία, οι αναμνήσεις, η απόλυτη παράδοση και διύλιση του Εαυτού απέναντι στην Απώλεια. Ένας αποχωρισμός είναι πάντα δύσκολος, πόσο μάλλον όταν το αγαπημένο μας πρόσωπο ή ο οικείος μας δεν υφίσταται στις παρούσες διαστάσεις. Η πρόταση μου είναι να αφιερώσετε μερικά δίωρα για να το ακούσετε ολόκληρο. Είναι ένα γνήσιο, ανεπιτήδευτο έργο ηλεκτρονικής αποτύπωσης ανθρώπινων συναισθημάτων. Ό,τι έχει ηχογραφηθεί εδώ εκπέμπεται από τα βάθη της ψυχής του καλλιτέχνη, είναι μια συγκλονιστική και βαθύτατα συγκινητική εμπειρία ζω...

09.  The Turning Wheel - SPELLLING (Sacred Bones) '' Red velvet curtains draw back to reveal a cosmic wheel of fortune, floating in the deep black star-studded theater of infinite space. A whirl of timbres, personalities, and stories. The Turning Wheel, the third full-length by the Bay Area artist SPELLLING (Chrystia Cabral), revolves around themes of human unity, the future, divine love and the enigmatic ups and downs of being a part of this carnival called life ''. Την παρακολουθούμε από το πρώτο της άλμπουμ και φέτος η αλλαγή στο στυλ ήταν αρκετά εντυπωσιακή σε σημείο να μιλάμε για το άλμπουμ που πρέπει να την καθιερώσει σαν ώριμη καλλιτεχνική οντότητα. Η Chrystia Cabral, εκτός δωματίου της πλέον, δημιουργεί με εξαιρετική ομάδα μουσικών οι οποίοι έχουν εμπλουτίσει τα τραγούδια με ηχοχρώματα και ενορχηστρώσεις που κυμαίνονται από jazz και soul έως και ποπ. Είναι σαν να να εισέρχεσαι σε ένα κόσμο φτιαγμένο με στοιχεία από το όραμα της Kate Bush και r'n'b απ...

10. Shirushi – TEKE::TEKE (Kill Rock Stars) «TEKE::TEKE is a 7 piece band featuring a Shinobue (traditional Japanese Bamboo flute), a Taisho Koto and a trombone alongside fuzzy guitars and a rhythm section to create a sound reminiscent of 1960’s – 70’s era psychedelic Japanese soundtracks, while remaining undeniably modern and punk. Their debut album entitled ‘Shirushi’ (or ‘signs of great changes to come’) takes you through a vast array of imagery with themes of identity, spirituality, rebirth and the profound exploration of oneself.» Η κληρονομιά του ΚαναδοΓιαπωνέζικου σχήματος παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στην διαμόρφωση του ήχου τους όμως δεν παραμένει στη νοσταλγική τετραχρωμία του παρελθόντος αλλά διαθέτει σινεμασκόπ φιλοδοξίες και ενθουσιασμό για ηλεκτρισμό, εντάσεις και αμεσότητα. Το '' Shirushi '' εκθέτει τις αρχικές επιρροές άλλα και την τάση για ηχητικές παρεκτροπές και επεμβάσεις που χαρτογραφούν την TEKE::TEKE ενδοχώρα. Ωστόσο μέχρι να επιβεβαιωθεί, ίσως με...

  11. Henki - RICHARD DAWSON & CIRCLE (Domino) Ιστορίες με κεντρικούς «ήρωες» βότανα που είναι γνωστά από την αρχαιότητα και κάποια από αυτά εξαφανισμένα, με progressive μουσικό πλαίσιο από Φινλανδούς εκκεντρικούς ρόκερ που οι εμφανίσεις τους προκαλούν ενθουσιασμό ή γέλιο και τραγουδιστή έναν από τους πιο αγαπητούς νέους καλλιτέχνες του ανεξάρτητου ροκ και φολκ (λες και υπάρχει τέτοιο είδος), είναι στοιχεία που από μόνα τους προκαλούν περιέργεια για το που θα καταλήξει η ανάμιξη τους. Το ''Henki'' είναι ένα άλμπουμ που περιέχει ιστορίες που τραγουδιούνται. Ο Richard Dawson τις δημιουργεί και τις διηγείται και προτείνεται η ακρόαση του άλμπουμ παράλληλα με το φύλλο των στίχων. Είναι ξεχωριστές, αρχικά παράξενες αλλά μετά πιο κατανοητές οι μεταφορές τους σχετικά με την ανθρωπότητα και τη βοτανική. Και όλα αυτά αποκτούν νόημα με μουσική που μεταφέρει τη δεκαετία του '70 με ένα άλλο βλέμμα. Ένα κράμα, προοδευτικού, hard, jazz, space, glam και kraut rock στην υπ...

  12. Alkisah - SENYAWA (Phantom Limb+44 more) « Το '' Alkisah '' αφηγείται την ιστορία μιας κοινωνίας που δ ιαλύθηκε από έναν πολιτισμό που καταρρέει και ανασυντάσσεται για να χτίσει έναν νέο για το μέλλον. Ωστόσο, αυτό το μέλλον μπορεί να μην είναι εκεί, επειδή η επικείμενη καταστροφή τους πλησιάζει. Αυτό που έρχεται μετά είναι το μόνο που έχει σημασία » Οι SENYAWA χαρακτηρίζονται σαν '' doom duo'' και κατάγονται από την πιο ανεπτυγμένη πολιτιστικά πόλη της Ινδονησίας, την Yogyakarta. Το '' Alkisah'' ( Μια φορά κι ένα καιρό) είναι ένα άλμπουμ έντονο και σκοτεινό, με ψαλμωδίες και θρήνους πάνω από βαριά και αργά κρουστά, κιθαριστικούς και παραπάνω βόμβους που αναγγέλλουν το Κακό που έρχεται. Αν έχει περάσει κανείς μέσα από τα ηχητικά κολαστήρια των SWANS ή των industrial σχημάτων της δεκαετίας του '80, η ακρόαση του άλμπουμ θα είναι «απλός περίπατος». Αλλά αναλογιστείτε ότι δεν κυκλοφορούν τέτοιοι δίσκοι πια. Και δεν εννοώ σε ...

  13. Jubilee - JAPANESE BREAKFAST (Dead Oceans) Είναι αλήθεια ότι το κύμα από αισθητικά συγγενή σχήματα εναλλακτικής ποπ στις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκεται σε ιδιαίτερα ευνοϊκή θέση και πολλές φορές όχι άδικα. Φέτος δύο από αυτά τα σχήματα, οι C HERRY GLAZERR και οι JAPANESE BREAKFAST  ιδιαίτερα την προσοχή μου. Οι πρώτοι είχαν δύο σίνγκλ με δυνατό συναισθηματικό εκτόπισμα που δεν βρίσκαμε συχνά στο πέρασμα της χρονιάς και οι δεύτεροι είχαν αυτό που θεωρώ για φέτος το καλύτερο εναλλακτικό ποπ άλμπουμ του 2021 και το καλύτερο τους άλμπουμ γενικά. Όλο το '' Jubilee'' είναι μια περισσότερο φωτεινή περιήγηση στον κόσμο των ανθρώπων που αποχαιρετούν το χάος αλλά και τη γοητεία της εφηβείας και μαζεύουν δυνάμεις για την ωριμότερη φάση της ζωής τους. Είναι φάση μετά από μία σκοτεινή περίοδο για την κύρια συνθέτρια και κεντρικό πρόσωπο στο σχήμα Michelle Zauner κ αι αυτό αντανακλά ωριμότητα που φαίνεται μέσα από τα τραγούδια που διαθέτουν μελωδίες που δεν ξεχνάει κανείς ...

  15. Happier Than Ever - BILLIE EILISH (Darkroom_Interscope Records) Μεσάνυχτα σε εφηβικό δωμάτιο. Ένα one person show συνειδητοποίησης και ισοστάθμισης με την ύπαρξη . Ένα ψυχικό καλιμπράρισμα σε χαμηλούς τόνους, χαμηλά αναφιλητά, χαμηλότονη ευεξία. Μόνο που στη περίπτωση της Billie Eilish, αυτό μπορεί ηχογραφηθεί και να μπει και σε άλλα δωμάτια. Κυρίως εφηβικά. Αλλά και σε περισσότερο ώριμα. Συνήθως «πιάνει» αργά το βράδυ με ακουστικά στη διαπασών. Εκεί βγαίνει όλη η αρετή της νεότερης σπουδαιότερης ποπ σταρ της εποχής μας. Και του αδελφού της που «κεντάει» στην παραγωγή με την πιο κατάλληλη ηχητική βάση για τα τραγούδια και την ψυχική κατάθεση της αδελφής του. . Τα τραγούδια θα μπορούσαν να είναι σόουλ, τροπικάλια, τζαζ, r'n'b αλλά εδώ δεν είναι όπως μάθατε να ακούγατε μουσική, α λλά όπως βρήκατε. Το νέο ποπ τραγούδι ίσως πρέπει να είναι χαμηλότονο για να κάνει τη διαφορά. Πρέπει να είναι μακριά από ξεφτισμένα μπητ, από χιλιάδες χορευτές...

16. Mercurial World - MAGDALENA BAY (Luminelle) ' Ένα  πολύ σημαντικό ποπ ντεμπούτο που ανακυκλώνει είκοσι χρόνια εμπορικής ποπ και προβάλλει τα θετικά της στοιχεία. Αυτό φαίνεται από το ''Mercurial World'' με τραγούδια που κρύβουν μερικά εθιστικά hooks και ενορχηστρώσεις που θα έκαναν την Grimes να κάνει άμεσα τα χαρτιά της για σύνταξη, δείχνουν την άνεση του δίδυμου να διασκεδάζει και να είναι δημιουργικό ταυτόχρονα (είναι και υπερδραστήριοι στον εικονικό κόσμο επίσης). Χωρίς να θέλουν να ξεπεράσουν τα τα τείχη της ποπ, χωρίς να έχουν την παραμικρή όρεξη για πειραματισμούς, δημιούργησαν έναν ειλικρινή δίσκο που προσφέρεται για χορό, διασκέδαση και ευφορία ψυχής. Προσωπικά τον έχω ακούσει από την αρχή μέχρι το τέλος αρκετές φορές είτε κάνοντας δουλειές είτε απλά είμαι μόνο ακροατής και κάθε φορά ο χώρος μου φαίνεται καλύτερος. Και κάπως έτσι εννοούμε την εμπορική ποπ. Μερικά βήματα πίσω από την αιχμή της μουσικής εξέλιξης, να κατανο...

17. i. Chemtrails Over The Country Club/17. ii. Blue Banisters -  LANA DEL REY (Polydor_Interscope) H Lana Del Rey είναι αυτό που είναι. Δηλαδή στις πρώτες σειρές της ποπ τα τελευταία 11 χρόνια. Για όλους του αντικειμενικούς λόγους που χαρακτηρίζουμε μεγάλους τους ποπ αστέρες. Με το ''Norman Fucking Rockwell'' του 2019 ανέβηκε ακόμα πιο πολύ καλλιτεχνικά. Ουσιαστικά το μουσικό της στίγμα λάμπρυνε τον ποπ χάρτη. Τα δύο άλμπουμ που κυκλοφόρησε φέτος, συνεχίζουν την αισθητική του '' N.F.R.'' με 13 και 15 τραγούδια αντίστοιχα, που τρυπώνουν και πάλι στα συναισθηματικά μας κέντρα, είναι χαμηλών τόνων αλλά φορτισμένα με έρωτα, μελωδίες και σαγήνη. Ειλικρινά δεν χρειάζομαι από την Lana Del Rey να ανακαλύψει και πάλι τον τροχό ή να επανεφεύρει τον εαυτό της όταν γράφει τραγούδια που η ροή τους είναι εθιστική όσο οι ακροάσεις προχωρούν. Πίσω από την πρώτη εντύπωση της επανάληψης και των ''Ουφ! Πάλι τα ίδια;'', εμφανίζον...

 18. Ignorance (deluxe edition) - THE WEATHER STATION ( Fat Possum) Και εκεί, ανάμεσα σε όλα τα δισκάκια από νεο φολκ/rock/soul/hip hop ποιήτριες και τραγουδοποιούς που προτιμά το Pitchfork και για μουσικούς λόγους ξεπηδά το '' Ignorance'' της Καναδής Tamara Lindeman μουσικού, ηθοποιού αλλά και διπλωματούχου εκπαιδεύτριας στη χιονοσανίδα,  που στο πέμπτο άλμπουμ με το σχήμα της ξεδιπλώνει συναίσθημα, μελωδίες, μουσικότητα και μόνο με αυτά και χωρίς κανένα άλλο θόρυβο ξεχώρισε και κατέκτησε μουσικό τύπο και κοινό φέτος. Κάθε τραγούδι του άλμπουμ, είναι μια ειλικρινής εξομολόγηση και άποψη φτιαγμένη χωρίς φανφάρα αλλά με διαυγή ταπεινότητα. Διαθέτει φωνή που δεν καλύπτει αλλά δίνει αιθέριο τόνο στον δεμένο και συμπαγή ήχο της εξαιρετικής μπάντας της, καταφέρνει με μία και μόνο ακρόαση να κάνει τον ακροατή να βυθιστεί στα τραγούδια της, να ακούσει απόψεις για το περιβάλλον και τις ανθρώπινες σχέσεις και να απολαύσει τη μουσική που είναι αρκετά εξελιγμένη για να την πει...

20.  i.L.W. / ii. Butterfly 3000 - KING GIZZARD & THE LIZARD WIZARD (KGLW/KGLW) Θα ήταν μεγάλη παράλειψη για το βεληνεκές του σχήματος να αγνοούσαμε ένα από τα δύο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος όπως και να αξιολογήσουμε ή να τα διαχωρίσουμε από το δημιουργικό πλαίσιο του σχήματος.  Το '' L.W.'' κυκλοφόρησε πρώτο και ήταν η φυσική συνέχεια του περσινού '' K.G'' (no.20 στη λίστα για το 2020) οι οποίοι είναι το δεύτερο και τρίτο μέρος των ''μικροτονικών'' τους περιπετειών. Σχεδόν τα είπα όλα και θα ήθελα να προσθέσω ότι το ''L.W.'' με επιπλέον αλληλεπιδράσεις του κύριου ηχητικού πλαισίου μαζί με φολκ αποχρώσεις δημιουργεί ένα ήχο και οικείο αλλά και με αναγνωριστικό σήμα που παραπέμπει στην αισθητική της μπάντας. Είναι ένα ακόμα συναρπαστικό κεφάλαιο που ανταγωνίζεται μόνο άλλους δίσκους του σχήματος και βγαίνει από τους νικητές.  Το '' Butterfly 3000'' ήλθε τον Ιούνιο και μέσα σε τέσσερεις μήνες περίπ...