Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

 Η πρώτη πεντάδα από τα επόμενα 50 περιλαμβάνει ένα άλμπουμ ορθόδοξου ροκ, δύο άλμπουμ εξελιγμένου shoegaze/dreampop/new wave και άλλα δύο που θα αρκεστούμε στο χαρακτηρισμό ''μουσική της δεκαετίας του'20''. Αναλυτικά: 46. Good Luck – DEBBY FRIDAY (Sub Pop) Γεννήθηκε στην Νιγηρία αλλά μεγάλωσε στο Μόντρεαλ και αυτό το άλμπουμ είναι το πρώτο της. Κέρδισε και το φετινό Polaris και έγινε περισσότερο γνωστή από την εποχή που κυκλοφορούσε το ένα ep μετά το άλλο. Δεν μπορεί να ανήκει σε καμμία άλλη δεκαετία πέρα από αυτή. Hip Hop , Pop , Industrial επιρροές δημιουργούν ένα προσωπικό αποτύπωμα στο χώρο της ηλεκρονικής μουσικής του τώρα. Τα τραγούδια είναι προσωπικά και ειλικρινή, καθοδηγούν πύρινους ρυθμούς και παθιασμένα φωνητικά. Στα αυτιά μου ακούγεται συναρπαστικό και ανανεωτικό από την πρώτη στιγμή. Καθαρά μουσική που δημιουργείται από τη σημερινή ζωή στην πόλη και στο διαδίκτυο από νεαρή καλλιτέχνιδα που σίγουρα έχει αυτιά και μάτια ανοικτά, αναζητά ταυτότητα αλ...

Η σημερινή πεντάδα δείχνει ξεκάθαρα ότι τα φετινά πενήντα τουλάχιστον άλμπουμ της λίστας αυτής είναι διαλεγμένα με βάση τη συχνότητα των ακροάσεων τους και τη δυσκολία να τα κατατάξουμε καθώς βρίσκονται όλα σε ένα εξαιρετικά υψηλό επίπεδο τόσο για την αντικειμενική καλλιτεχνική τους αξία όσο και για τα αποτυπώματα που μας άφησαν.  Τρία αγαπημένα και δυνατά ντεμπούτα και δύο δεύτερα άλμπουμ που πιστοποιούν τουλάχιστον στη μία περίπτωση ότι η δεκαετία θα χαρακτηριστεί από αυτούς. 26.    Wanderlust – SUGAR FOR THE PILL [Make Me Happy!] « Η αισθητική βέβαια παραπέμπει απευθείας και χωρίς νεωτεριστικές φιοριτούρες στον ήχο των τελών της δεκαετίας του ’80 αλλά ποιος θα μπορούσε να ενοχληθεί από αυτό; Είναι αδύνατο να μην αγαπήσει κανείς το ''Wanderlust'' αν ένιωσε έστω για μία φορά την ονειρική ομορφιά του πρώτου άλμπουμ των SLOWDIVE ή λάτρευε την καθαρότητα στον ήχο των ECHO & THE BUNNYMEN. Και δεν μπορώ να σας αναφέρω περισσότερα σχήματα γιατί ουσιαστικά η μουσική τω...

Μετά την τραυματική ακύρωση του το 2020 και την περσινή επεισοδιακή του επιστροφή, φέτος, είναι ασφαλές να πούμε ότι  το  Plisskën  επανήλθε κανονικά. Δεν είχε κάποιο εμπορικό πρώτο όνομα φέτος, αλλά η υπόλοιπη σύνθεση αποτελούνταν από νέα ονόματα κυρίως, ευρείας ηχητικής αισθητικής και το καθένα, για τους δικούς του λόγους, μπορούσε να τραβήξει το ενδιαφέρον ενός ιδιαίτερου κοινού για κάτι όχι και τόσο maintream αλλά αρκετά αποδεκτό μέσα στο μουσικό περιβάλλον που αναπνέει. Η μέρα και το «πέρα-δώθε» ξεκίνησε από την αίθουσα Tunnel , με την Γερμανίδα  Rosa Anschütz , η οποία μου ήταν άγνωστη, ακούγοντας όμως το '' Their Blood '' από το δεύτερο άλμπουμ της, Goldener Strom , που κυκλοφόρησε τέλη Μαΐου, δεν μου έκανε μόνο μία δυνατή πρώτη εντύπωση αλλά και με κράτησε στο εσωτερικό, ηλεκτρονικό ταξίδι της  για το μεγαλύτερο μέρος της εμφάνισης της. Χρησιμοποιεί το δικό της διαμορφωμένο συνθ και τραγουδά απαγγέλοντας ενδιαφέροντες στίχους. Γι' αυτή λοιπόν την πρώτη ...