Οι ΚΟΡΕ ΥΔΡΟ είχαν στιγματίσει τη LIVE ζωή μου,ένα κρύο Ανοιξιάτικο βράδυ του 2007,όταν έκπληκτος, άκουγα και έβλεπα μια ολόκληρη ζωή απο ποπ χρωματισμούς διαφορετικών επιπέδων και εποχών να γίνονται μια συναισθηματική βόμβα που τα θραύσματά της με έπληξαν ανεπανόρθωτα,τόσο ώστε να πιστέψω ότι επιτέλους,η δεκαετία του 2000 στην Ελλάδα,είχε βρει σε αυτό το ακομπλεξάριστο, καλλιεργημένο μουσικά αλλά και τόσο πλούσιο σε συναισθήματα και μουσικότητα Κερκυραϊκό σχήμα ,τις δικές της ΤΡΥΠΕΣ ή ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ Και μετα ήρθε η '' ..αλήθεια για τα παιδιά του '78 ''.Ένας δίσκος που δεν ήταν φτηνή πλέον αλλά πολύτιμη,πρωτογενής πια,ενδοσκοπική,βιωματική ποπ που προκαλεί ακατάσχετη συναισθηματική αιμοραγία. Ακατάσχετες ακροάσεις μετά,φτάνω σε σημείο να μην βρίσκω ανάλογο Ελληνόφωνο άλμπουμ τέτοιου επιπέδου μουσικής,στιχουργικής/ποιητικής,συναισθηματικής πληρότητας ,για τη δεκαετία που μας πέρασε. Το συγκεκριμένο άλμπουμ λοιπόν,είχε την τιμητική του στο προχθεσινή εμφάνιση- επιστρ...