Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

13.  3AM (La La La) - CONFIDENCE MAN    (Polydor/Chaos/I Oh You) Το Αυστραλιανό ντουέτο δεν έζησε τα ‘90’ς και δεν χόρευε σε club εκείνης της περιόδου. Ωστόσο με αυτό το τρίτο άλμπουμ δείχνει να έχει μπει σε κάποιου είδους χωροχρονικού channeling και να μεταφέρει αυτούσιο με καινούριες συνθέσεις όλη την διονυσιακή αύρα της εποχής. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην νοσταλγήσετε, βαριά, την χαρούμενη πλευρά της εποχής εκείνης με τα τραγούδια που ακούτε στο άλμπουμ.  Κεφάτες συνθέσεις, με πολύ καλή αίσθηση της συγκεκριμένης εποχής αλλά και της τωρινής, έρχονται να γεφυρώσουν δύο γενιές ακροατών ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής με επιτυχία. Η ροή είναι ασταμάτητη σαν να είσαι σε πάρτι στο αποκορύφωμα του, τα τραγούδια είναι τόσο uptempo και ζωηρά που είναι δύσκολο να αντισταθεί κανείς ακόμα και αν προέρχεσαι από μουσικές φυλές όχι και τόσο φωτεινές.  Το 3 am είναι ένας φόρος τιμής στα ωραιότερα ΄90'ς που ζήσαμε, έχει όλα τα στοιχεία που έκαναν τη χορευτική μουσική τη...

Η σημερινή πεντάδα έχει αρκετή νοσταλγία. Υπάρχουν άλμπουμ που δίνουν ξεκάθαρη εικόνα της ιδιαιτερότητας ή/και της αξίας των καλλιτεχνών που τα δημιούργησαν, άλμπουμ με τραγούδια που δίνουν χρώμα σε ένα άχρωμο κόσμο, υπάρχουν οι THE CHURCH και τραγούδια στα Ιαπωνικά.. Είναι μια ξεχωριστή πεντάδα και τα σχόλια μπορεί να είναι αλλού για αλλού. Εσάς σας ενδιαφέρει το περιεχόμενο και όχι αυτά που γράφω.  26. Chaos Magic - JAAKKO EINO KALEVI (Weird World) « Welcome to Jaakko Eino Kalevi’s garden of earthly delights!   Chaos Magic   is the Finn ’ s wildest statement yet – a double-album   of elemental pop and baroque electronics that plots a thrilling course through the Jaakko universe, drawing on cosmic jazz, dub reggae, neon synthpop, tender ballads and psych-rock nirvana, the whole thing laced with melody and mystery. Largely written and recorded by Jaakko in his new home of Athens,   Chaos Magic   features musical contributions from Alma Jodorowsky, Jimi Tenor, Faux Real, Yu-Ching H...

 Η πρώτη πεντάδα από τα επόμενα 50 περιλαμβάνει ένα άλμπουμ ορθόδοξου ροκ, δύο άλμπουμ εξελιγμένου shoegaze/dreampop/new wave και άλλα δύο που θα αρκεστούμε στο χαρακτηρισμό ''μουσική της δεκαετίας του'20''. Αναλυτικά: 46. Good Luck – DEBBY FRIDAY (Sub Pop) Γεννήθηκε στην Νιγηρία αλλά μεγάλωσε στο Μόντρεαλ και αυτό το άλμπουμ είναι το πρώτο της. Κέρδισε και το φετινό Polaris και έγινε περισσότερο γνωστή από την εποχή που κυκλοφορούσε το ένα ep μετά το άλλο. Δεν μπορεί να ανήκει σε καμμία άλλη δεκαετία πέρα από αυτή. Hip Hop , Pop , Industrial επιρροές δημιουργούν ένα προσωπικό αποτύπωμα στο χώρο της ηλεκρονικής μουσικής του τώρα. Τα τραγούδια είναι προσωπικά και ειλικρινή, καθοδηγούν πύρινους ρυθμούς και παθιασμένα φωνητικά. Στα αυτιά μου ακούγεται συναρπαστικό και ανανεωτικό από την πρώτη στιγμή. Καθαρά μουσική που δημιουργείται από τη σημερινή ζωή στην πόλη και στο διαδίκτυο από νεαρή καλλιτέχνιδα που σίγουρα έχει αυτιά και μάτια ανοικτά, αναζητά ταυτότητα αλ...

''Took some time for me to find the rhythm It's hard to see but believe in me, it's within'' 18. Giving The World Away – HATCHIE [Ivy League] Ο δεύτερος δίσκος της Hatchie είναι από τους δίσκους που κινείται σε συμβατικούς δρόμους αλλά διαθέτει μελωδίες και παραγωγή που δημιουργούν άμεσα συναισθηματική επαφή. Τα τραγούδια έχουν δυνατά ρεφρέν, για να τα τραγουδάει κανείς δυνατά, καθαρό, δυνατό, «εμψυχωτικό» ήχο ξεκάθαρα βασισμένο πάνω στο shoegaze ακόμα και στις μπαλάντες αλλά καθαρότερο και με μελωδίες με λιγότερη αντήχηση από τα βαρύτερα αντίστοιχα. Τα εύσημα εδώ πάνε στον Jorge Elbrecht που είναι βασικός παράγοντας επιτυχίας του άλμπουμ.  Όπως γράφει και το δελτίο τύπου: « Its story comes to life in the way it’s told: new songs are intentionally glossy and hi-fi, joyful and arena-sized in sound, articulating Pilbeam’s newfound strength and certainty. In fact, Giving the World Away is a record intentionally built for everyone’s empowerment, telling Pilbeam’s pe...

 Οι THE PRIZE κατάγονται από τη Μελβούρνη και σχηματίστηκαν το 2021 και μόλις κυκλοφόρησαν το πρώτο τους e.p. '' Wrong Side Of Town ''. Τα τρία από τα τέσσερα τραγούδια που περιέχει φέρνουν πολλά από τα χαρακτηριστικά του ροκ των '70'ς από την πλευρά της power pop και το αμόλυντου από οργή πανκ ροκ ενώ το τέταρτο είναι διασκευή τ ου '' Fighting My Way Back '' άγνωστου power pop τραγουδιού που το είχαν τραγουδήσει κάποιοι Λονδρέζοι με το όνομα THE INCREDIBLE KIDDA BAND το 1979 και οι THE PRIZE το επιταχύνουν, του προσθέτουν περισσότερη τραχύτητα και το συστήνουν στις νεότερες γενιές. Οι επιρροές των  FLAMIN' GROOVIES , RAMONES , THIN LIZZY , CHEAP TRICK   φαίνονται αμέσως από την πρώτη ακρόαση του e.p. ενώ οι ίδιοι δηλώνουν ότι η περίφημη εκπομπή Rage, τα soundtrack των ταινιών '' Rock N' Roll Highschool '' και '' Josie And The Pussycats '' και σχήματα των THE INCREDIBLE KIDDA BAND , THE TOMS , RAMONES , ...

Σεισμοί, πυρκαγιές, η φάρα των θρασύδειλων αντιεμβολιαστών, γραφικά αλλά πλέον εκνευριστικά αντιπολιτευτικά τρολαρίσματα και το αντίθετο, ιώσεις, συννεφιά χωρίς βροχή, τραπ στην Ελλάδα, μουσικές κυκλοφορίες πάντα με ενδιαφέρον αλλά σήμερα Κυριακή άκουσα το μόνο ροκ άλμπουμ που ίσως να έχει σημασία για φέτος γιατί: α. Έχει άμεση, δυναμική πανκ ροκ χωρίς να σπαταλάει ούτε ένα ακκόρντο και ούτε να πέφτει κάτω από το κόκκινο σε ένταση. Με ξύπνησε άμεσα... β. Στην κόντρα με τον γείτονα που ακούει τραπ την ώρα που πέφτει αυτός ο ηλεκτρικός τυφώνας του δεύτερου άλμπουμ αυτών των σαρωτικών Αυστραλών, βγαίνουν νικητές και περισσότερο μάγκες γιατί το ροκ ρεύμα-όπως ακούγεται στο άλμπουμ αυτό- βαράει περισσότερο και καλύτερα. Με βγάζει από τη βαρεμάρα σε χρόνο dt. γ. Δεν μου έλειπε αλλά τελικά χρειαζόμουν ένα τέτοιο καλολαδωμένο, σφιχτό σε παραγωγή και μεστό πανκ ροκ άλμπουμ που τηρεί ευλαβικά την αισθητική του είδους και δεν ακούγεται βαρετό. Αυτό που πρέπει να ξέρετε είναι ότι ονομάζονται AMYL ...

  H Courtney Barnett είναι μια από τις μεγάλες συμπάθειες μου στο χώρο του ροκ εν ρολ που παράγεται στη δεκαετία μας. Έχει μια αγνή ροκ καρδιά, είναι απλή και δεν τονίζει τίποτα πάνω από τη μουσική. Τα τραγούδια της είναι καταθέσεις ψυχής, γράφει στίχους που μπορώ να παρακολουθήσω και μου αρέσει ο τρόπος που τους τραγουδά παραμένοντας γνήσια και επί σκηνής, όπως διαπιστώσαμε στην πρώτη της εμφάνιση στην Αθήνα, την περασμένη Πέμπτη 16/5.    Μαζί με τους υπόλοιπους δύο μουσικούς που απαρτίζουν τη μπάντα της, ανέβηκαν στη σκηνή του Fuzz για να φέρουν και πάλι την απλότητα στη ροκ μουσική. Ούτε να διακηρύξουν, ούτε να προκαλέσει και ούτε να παραμυθιάσει με παρακμή και «επανάσταση».    Είναι εκεί για να περάσουμε όλοι μαζί ευχάριστα και να ακούσουμε τις ροκ εξομολογήσεις της. Χρησιμοποιεί κάποια παλιά γραφικά ροκ κόλπα αλλά κατά βάση θέλει να δώσει ενθουσιασμό σε πολυκαιρισμένες-αγαπημένες και πλέον βαθιά εδραιωμένες σε κάποιους...

36. YRY Still Here? - CERAMIC DOG ( Marc Ribot, Shahsad Ismaily & Ches Smith)   (Northern Spy) Για μερικούς που ξέρω το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτελεί ροκ ογκόλιθο. Η ψυχρή ακρόαση αποδεικνύει ότι μόνο ψυχρά δεν μπορείς να νοιώσεις ένα τέτοιο ηφαίστειο ενέργειας, οργής και μουσικής ανωτερότητας. Κι όμως δεν πρόκειται για κάποιους πιτσιρίκους. Είναι στην «πιάτσα» πολλά χρόνια. Έχουν παίξει σε σημαντικά σχήματα αλλά είναι και οι ίδιοι σημαντικοί. Οπότε ένας τέτοιος δίσκος προκαλεί ερωτήματα αλλά τα απαντά κιόλας. Είναι από τους δίσκους που εννοούν αυτό που λένε και λένε αυτό που εννοούν.  Υπάρχουν τουλάχιστον πέντε ροκ βόμβες εδώ μέσα που τα αποθέματα οργής και έντασης ξεπερνούν κατά πολύ οποιαδήποτε ροκ χαλκομανία ή και καλά «στρατευμένη» Τέχνη ή και καλά «σαρκασμός στο κατεστημένο», «ηδονισμός για αντίσταση» και άλλες τέτοιες παπαριές.  Ο Κεραμικός Σκύλος του Marc Ribot αλυχτάει με την αγνότητα του αφοσιωμένου μουσικού, θέλει να δαγκώσε...