Η πρώτη πεντάδα από τα επόμενα 50 περιλαμβάνει ένα άλμπουμ ορθόδοξου ροκ, δύο άλμπουμ εξελιγμένου shoegaze/dreampop/new wave και άλλα δύο που θα αρκεστούμε στο χαρακτηρισμό ''μουσική της δεκαετίας του'20''. Αναλυτικά:
46. Good Luck – DEBBY FRIDAY (Sub Pop)
Γεννήθηκε στην Νιγηρία αλλά μεγάλωσε στο Μόντρεαλ και αυτό το
άλμπουμ είναι το πρώτο της. Κέρδισε και το φετινό Polaris και έγινε περισσότερο γνωστή από την εποχή που κυκλοφορούσε το
ένα ep μετά το άλλο. Δεν μπορεί να ανήκει σε
καμμία άλλη δεκαετία πέρα από αυτή. Hip Hop, Pop, Industrial επιρροές δημιουργούν ένα προσωπικό αποτύπωμα στο χώρο της
ηλεκρονικής μουσικής του τώρα. Τα τραγούδια είναι προσωπικά και ειλικρινή,
καθοδηγούν πύρινους ρυθμούς και παθιασμένα φωνητικά. Στα αυτιά μου ακούγεται
συναρπαστικό και ανανεωτικό από την πρώτη στιγμή. Καθαρά μουσική που δημιουργείται από τη σημερινή ζωή στην πόλη και στο διαδίκτυο από νεαρή καλλιτέχνιδα που
σίγουρα έχει αυτιά και μάτια ανοικτά, αναζητά ταυτότητα αλλά και γνωρίζει το
περιβάλλον που αναπτύσσεται και δημιουργεί. Είναι ένα ξεκίνημα που δεν πρέπει
να προσπεραστεί γιατί ενδεχομένως εδώ να έχουμε μία προσωπικότητα που θα παίξει
σημαντικό ρόλο στη μουσική μέχρι το τέλος της δεκαετίας αυτή τουλάχιστον.
47. Taken By Force – CIVIC (Cooking Vinyl Australia/ATO)
Το άλμπουμ αυτό περιέχει Rock ‘n’ Roll. Αγνό, ορμητικό, ενθουσιώδες. Ποιος ακούει ροκ σήμερα; Δεν εννοώ ροκ την Olivia Rodrigo και κάθε μετα riotgrrl μελόδραμα που προωθείται σαν ροκ. Εννοώ αυτό το ροκ που
συνηθίζαμε να ακούμε στη δεκαετία του ’80. Με μελωδίες, αμεσότητα και
χαρμολύπη. Και λίγο μελόδραμα.
Φέτος ο Iggy Pop, οι Αυστραλοί CIVIC και το σχήμα που
έχουμε πιό πάνω, ικανοποίησαν τις ροκ επιθυμίες μας με ξεκάθαρο, δυνατό ήχο που
ισορροπεί σωστά συναίσθημα και ηλεκτρισμό. Οκ είναι παλιάς κοπής ροκ. Ωστόσο
αποδείχθηκε ότι μια χαρά μπορεί να λειτουργήσει και τις μέρες αυτές.
Το ‘’Taken By Force’’ είναι το δεύτερο άλμπουμ του σχήματος από τη Μελβούρνη που φέτος είχε πολλές εξαιρετικές κυκλοφορίες να δώσει. Συνεχίζουν στο βασικό μοτίβο και παραδίδουν μαθήματα ορθόδοξου ροκ. Μελωδικού όσο χρειάζεται, επιθετικού όχι βίαιου, απλού χωρίς άσκοπα ριφφ, ενορχηστρωτικές βαρετές ταρζανιές και «ιστορία» πίσω από τη μουσική για να είναι αρεστοί. Είναι άλμπουμ για το οποίο οι RADIO BIRDMAN θα πρέπει να νιώθουν δικαιωμένοι και περήφανοι. Άξια τέκνα και ευχόμαστε σε εξίσου καυτή συνέχεια.
48. 10000 Gecs – 100 GECS (Dog Show/Atlantic)
Τι υπάρχει πέρα από την Hyperpop όπως
διαμορφώθηκε την προηγούμενη δεκαετία; Υπάρχει η Αμερικάνικη «διαμόρφωση» είναι
μία άμεση απάντηση και αυτή έγινε αντιληπτή μόλις φέτος. Οι δίσκοι των FROST CHILDREN και αυτού του ντουέτου είναι
παραδείγματα. Και τα δύο ντουέτα με ανάλογες ομοιότητες στο ντύσιμο αλλά και
στην εικόνα τους εγκολπώνουν μέσα στη βασική ιδέα για γρήγορη, επιθετική και
μικρής διάρκειας τραγουδοποιίας, αμερικάνικες ροκ αποχρώσεις των αρχών του
αιώνα (nu metal, emo, industrial κλπ) και ποπ.
Το ‘’10000 Gecs’’, είναι το δεύτερο άλμπουμ τους, είναι
περισσότερο προσανατολισμένο από το πρώτο τους, πιο αναβαθμισμένο με
περισσότερα ποπ hooks, διακριτά ρεφρέν
και κουπλέ αλλά και δυναμική που ακτινογραφεί την Αμερικάνική teen κουλτούρα των τελευταίων δέκα χρόνων. Είναι απόλυτο προϊόν της
συγκεκριμένης δεκαετίας από ανθρώπους που θέλουν να ξεφύγουν από στερεότυπα και
δυαδικότητες.
Στα τραγούδια τους μυρίζει κανείς τις πατάτες του τοπικού
μπεργκεράδικου, όμως προσπαθούν να τις ξεφορτωθούν με τα μυαλά στην ποπ
σταδιοδρομία, στη φαντασίωση του ποπ αστέρα, στην δια/δικτύωση στους φθηνούς
ήχους και στην απενοχοποιημένη διασκέδαση/εκτόνωση.
Μπορεί ηλικιακά να είναι ακόμα στα μισά των ’20 αλλά διατηρούν τη θορυβώδη, άγουρη, επιθετική σαν παίκτης Αμερικάνικου ποδοσφαίρου μετ΄εφηβική στάση, αλλά είναι αρκετά έξυπνοι ώστε να σαρκάζουν, να μην παίρνουν και πολύ στα σοβαρά την κοινωνία που ζουν και να δημιουργούν τραγούδια που εκφράζουν απόλυτα την νεότερη, διαμορφούμενη ακόμα εφηβική γενιά στην Αμερική. Στην Ευρώπη δεν γνωρίζω τη αντίκτυπο μπορεί να έχει αυτός ο δίσκος αλλά για τον περίγυρό τους αποτελεί σχεδόν ντοκουμέντο.
49. I Don’t Know – BDRMM (Rock Action)
Το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος από το Hull, δεν αποτελεί τόση μεγάλη έκπληξη. Από το ντεμπούτο τους κιόλας τους είχαμε αγαπήσει και δεν περιμέναμε ποτέ κάτι διαφορετικό από αυτούς αλλά μια συνεπή συνέχεια στη χειρότερη περίπτωση. Το ‘’I Don’t Know’’ όμως, ξεπερνά τις προσδοκίες. Είναι ένα δεύτερο άλμπουμ με περισσότερα ηχοχρώματα στον τόνο του γκρίζου, ηλεκτρονικά να υποστηρίζουν την ονειρική διάθεση των συνθέσεων και συνθέσεις που κρατάνε το ενδιαφέρον από το πρώτο λεπτό. Αυτό που δεν προωθεί το άλμπουμ αυτό είναι η επιθυμία να το ακούει κανείς συχνά. ‘Έχει λογική ωστόσο. Δεν θα εξαντληθεί ποτέ και όποτε το αναζητήσει κανείς θα βρίσκεται εκεί. Γιατί από το πρώτο άκουσμα δηλώνει ότι είναι άλμπουμ που δεν θα ξεπεράσουμε εύκολα και θα το βάλουμε στα αζήτητα.
50. Lullabies For Adult – YOUTH VALLEY (Make Me Happy/Shelflife)
Η πορεία τους έχει καταγραφεί από τα πρώτα βήματα τους ως
ελπιδοφόρα και αυτό το ντεμπούτο είναι η επιβεβαίωση ότι οι ελπίδες
καρποφόρησαν. Δεν θα μείνουμε να θαυμάσουμε τη δομική ακεραιότητα του άλμπουμ
και την όλη παραγωγή του άλμπουμ. Αυτό πλέον είναι προαπαιτούμενο για την ορθή
εικόνα ενός καλλιτεχνικού έργου και το άλμπουμ είναι συμπαγές και συγκροτημένο.
Τα ‘’Νανουρίσματα Για Ενήλικες’’ εννοείται ότι βρίσκουν
ανταπόκριση στους παλιούς έφηβους. Είναι ένα νοσταλγικό ταξίδι τόσο μουσικό όσο
και ηλικιακό. Οι νεότεροι έφηβοι που μεγαλώνουν βρίσκουν άγκυρα στα είδη της
ανεξάρτητης κιθαριστικής σκηνής για να ανταπεξέλθουν στις προκλήσεις του νέου
ηλικιακού επιπέδου που θα περάσουν. Αυτό που θαυμάζουμε λοιπόν σε αυτό το
ντεμπούτο άλμπουμ είναι η εξαιρετική γνώση και οικειοποίηση της ανεξάρτητης
κιθαριστικής ροκ και ποπ ιστορίας. Ακούμε πλήρη τραγούδια σε δομή που ανακαλούν
με δημιουργική αγάπη μεγάλα σχήματα της περιόδου που οριοθετείται μεταξύ THE SMITHS μέχρι DIIV,καλύπτοντας 30
χρόνια ονείρων και δακρύων σε αιθέρια μινόρε, καθησυχαστικές μπασογραμμές και
τονωτικά ρυθμικά μοτίβα. Αυτά τα στοιχεία διακρίνονται στο άλμπουμ και
προκαλούν συναισθήματα, βάζουν τον ακροατή στον κόσμο τους και δεν αποπνέουν
κάποια στείρα και επίπεδη νοσταλγολαγνεία. Οι YOUTH VALLEY είναι πλέον με αυτό το άλμπουμ το πιο
δυναμικά εξελισσόμενο στο χώρο που κινείται σχήμα της Ελληνικής επικράτειας και
επίσης εντάσσεται με αξιώσεις στο παγκόσμιο μετά alternative rock δίκτυο.
Σχόλια