Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

  Δε θα γράψω πολλά για τη προχθεσινή νύχτα με τον JONATHAN RICHMAN.Δεν έχει νόημα... Sold out μέχρι να πείς κίμινο και με την αναμονή να μην είναι τόσο μεγάλη,η συναυλία ξεκίνησε νωρίς και στην πρέπουσα ώρα. Αλλά τα θετικά σταματούν εδώ.  Η σωστή απαίτηση του καλλιτέχνη να μην υπάρχει άλλος θόρυβος,πέραν της μουσικής και του κοινού,είχε θύμα τα κλιματιστικά, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αποπνικτική ατμόσφαιρα και να χαλάσει τη διάθεση όλων μας.Τα συγγνώμη του JONATHAN,ήταν δεκτά αλλά τί να σου κάνουν μέσα σ'ένα τέτοιo χώρο. Έπαιξε αυτά, που σε άλλες συνθήκες θα μας έκαναν να το απολαύσουμε αρκετά.Ιστορίες με χιούμορ και σαρκασμό, μπαλάντες όσο γίνεται απλές και λιτές αλλά αποτελεσματικές,τραγούδια από τον τραγουδιστή της γειτονιάς σας.Τον άλλοτε αιώνιο έφηβο και τώρα παγιδευμένο πιά στο μύθο του,πενηνταοκτάρη αλλά πάντα με καλό υλικό στο τσεπάκι. Τα έπαιξε χύμα, χωρίς να ελέγχει ποτέ που βρισκόταν το μικρόφωνο,τραγουδούσε ακαπέλλα όποτε του ερχόταν και ό,τι άλλο ήταν ...

Η Φθινοπωρινη αλλαγή ώρας ,μου υπενθυμίζει πόσο πολύ χρειαζόμαστε επέκταση χρόνου.Με δεδομένα τα τρελλά και ανεξέλεγκτα ωράρια εργασίας-δουλείας και με ένα σωρό εκκρεμότητες ,το να μην υπάρχει ελεύθερος προσωπικός χρόνος, αρκετός ελεύθερος χρόνος ισοδυναμεί με αυτοκτονία. Ο προσωπικός χρόνος,ισορροπεί το πνεύμα,το σώμα ,τη ψυχή είναι το αντίβαρο σε μια ολοένα ασφυκτική κοινωνική ζωή, ένας τρόπος αποσυμπίεσης ,μία ανακωχή με το περιβάλλον.  Αλλιώς  ο λόγος και η αιτία της ύπαρξης μέσα στον κοινωνικό περίγυρο, εξαφανίζονται. Ο υπόλοιπος χρόνος φεύγει από τα χέρια σαν νερό...Το κινούμενο άγχος που βλέπεις στο δρόμο ,ανήκε κάποτε στο Ανθρώπινο Γένος..... Σήμερα ήταν ένα Κυριακάτικο πρωινό από αυτά που ονειρευόμουν  πάντα.Με περισσότερο ύπνο,με περισσότερο χρόνο για ο,τιδήποτε. Περισσότερη μουσική εννοείται. -JONATHAN RICHMAN,PAULA FRASER, σε λίγες μέρες στην Αθήνα,δύο εναπομείναντες ρομαντικοί που η λέξη τροβαδούρος δεν θυμίζει γραφικούς μετα Ντυλανικούς βαρύγδουπους π...