Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

THE 50s : Οι δίσκοι του 2011: 03. A relationship with the sublime..

03.An Empty Bliss Beyond This World - THE CARETAKER
«..  .Λες και ο δίσκος θα καταρρεύσει από την πολυκαιρία.Τα ξυσίματα της βελόνας είναι πανταχού παρόντα.Κάποιες στιγμές παλεύεις ν' ακούσεις τις Γκερσουινoειδείς μελωδίες, σε αυτό τον ωκεανό από ξυσίματα..Άλλά στο τέλος η συνδυαστική ικανότητα κερδίζει. Κάποιες μελωδίες πάλι νοιώθουν χαλαρά και όμορφα καθώς επαναλαμβάνονται μέχρι να κοπούν απότομα..Και εγώ το ίδιο. Κάποιες φορές ο ήχος χάνει τη στερεοφωνία του,οι αναμνήσεις «κολλάνε» . 
Οι μελωδίες είναι αφαιρετικές,με κενά.Ωραίο παιχνίδι για το μυαλό ,να συμπληρώνει τα κενά. Κάποιες άλλες πάλι,τα ξυσίματα υποχωρούν και ο ήχος ακούγεται σαν ήλιος μετά τη βροχή.Λάμπει περισσότερο.Τότε είναι και πιό χαρούμενος. Τα ξυσίματα είναι σαν παράσιτα.Προσπαθώ ν' ακούσω πίσω από αυτά.Πολεμάω σχεδόν. Η μουσική έρχεται από το παρελθόν. Το έζησα,δεν το έζησα ,δεν ξέρω...Είναι πάντως ό,τι απόμεινε..Μουσικές κάψουλες λίγης ευτυχίας.Μακριά από αυτό τον κόσμο..».
Η δεύτερη ηχογράφηση του LEYLAND KIRBY είναι αυτή που μας γυρίζει πάλι σε εκείνο το νοσταλγικό ballroom. Ξαναγύρισα πάλι εκεί,φέτος και το «πάρτυ» ήταν για άλλη μια φορά εμπειρία.
Με πολύ άνεση και με ελαφρύτερη διάθεση,ο THE CARETAKER, κάνει πάλι «μαγικά» με τα άγνωστα για μας δισκάκια των 78 στροφών και το τελικό αποτέλεσμα αν και οικείο  με ξαναπαίρνει και με σηκώνει κανονικά. 
Αυτό που θέλω τώρα είναι να ξαναγυρίσω πάλι εκεί και σύντομα...
«..Τζαζ μουσική από δίσκους 78 στροφών,και τριγύρω παιχνίδια με το περιβάλλον ,το χρόνο,τη φθορά αλλά και την αχαλίνωτη επιθυμία για όσο γίνεται καλύτερη απεικόνιση κάποιας παλιάς εποχής στο ολοένα προς τη Δύση μυαλού κάποιας ανθρώπινης ύπαρξης. Μουσική που ακούγεται με τα αυτιά της ψυχής, κάτι που στο Σπίτι περιγράφεται σαν συγκλονιστικό κατόρθωμα..»

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...