Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

MAYBESHEWILL/CRIPPLED BLACK PHOENIX Athens Live [19-09-2009]


Οι MAYBESHEWILL έπαιξαν με ένταση, ένα σετ από τα καλύτερα τους παλιά και καινούρια, με αρκετά προηχογραφημένα, αλλά και κιθάρες που ξύριζαν. Με καλή χρήση μεταλλικών στοιχείων και εντυπωσιακά ξεσπάσματα,ικανοποιήσαν, φαν και αρκετούς παρευρισκόμενους.Είναι μπάντα που παίζει,απλά και λειτουργικά.Χωρίς να το ταλαιπωρούν,επικεντρώνονται στα βασικά και εξαπολύουν ηχητικές ρουκέτες μικρού βεληνεκούς αλλά εξαιρετικής ακρίβειας.
(+) : The Paris Hilton Sex Tape, Seraphim &  Cherubim (έστω και λιγότερο πύρινη από την εκτέλεση του άλμπουμ), How To Have Sex With A Ghost, Not For What Of Trying..

Οι οκτώ  (ζωή να'χουν) CRIPPLED BLACK PHOENIX,κατάφεραν να χώρεσαν στη μικρή αλλά εργονομική σκηνή του κλάμπ και χωρίς να πουν πολλά πολλά ξεκίνησαν με το Rise Up And Fight.
Αψηφώντας κάποια μικρά ηχητικά προβλήματα με την ένταση της φωνής στα πρώτα τραγούδια,έπαιξαν για μία και παραπάνω ώρα,ένα μοναδικό μείγμα προοδευτικού/ψυχεδελικού/μπλουζ μεταροκ ή καλύτερα μουσική που παίζεται μόνο από δεξιοτέχνες μουσικούς με Ψυχή και Δώσιμο στη μουσική τους.
Πολύ καλές επιλογές και από τα τρία άλμπουμ συν ένα καινούριο (ψιλοαδιάφορο για να πω την αλήθεια) συν μιά διασκευή από Jeffrey Lee Pierce, συν τη διασκευή του παραδοσιακού, που έχει καθιερωθεί σαν εισαγωγή, στις παραστάσεις του Καραγκιόζη του Αθάνατου Ευγένιου Σπαθάρη (εισαγωγή με τη σειρά του, στο κατακλυσμικό 444), όλες παιγμένες με συναίσθημα,απογυμνωμένες από το βαρύ πέπλο των άλμπουμ,προσαρμοσμένες γιά συναυλίες εκτελέσεις,χάνοντας λίγο από τον όγκο και την λεπτομέρεια των στούντιο εκτελέσεων,κερδίζοντας όμως σε αμεσότητα και ένταση.

Πέρα όμως από εξαιρετικοί μουσικοί, ήταν αρκετά φιλικοί και ευχάριστοι απέναντι μας.Απολογήθηκαν για τη μη ύπαρξη πάγκου με δίσκους τους (κάτι που ήθελα πολύ μιάς και θα ήταν μιά καλή ευκαιρία να αγοράσω το δυσεύρετο εδώ, υλικό τους,σε καλή τιμή),δεν δίστασαν όμως,για να επανορθώσουν,να μας προσφέρουν τον ντράμμερ τους για 75 αργύρια...Προς το τέλος όλο το κλαμπ τραγούδησε το χορωδιακό του Burnt Reynolds,δείχνοντας ότι η Ελλάδα πάντα θα είναι φιλόξενοι γι'αυτούς...
Έφυγα αρκετά ικανοποιημένος από τη συναυλία.Μπορεί να περίμενα το λάιβ της δεκαετίας στο μυαλό μου αλλά κατάφεραν να με προσγειώσουν σε μία σεμνή,συναισθηματική εμφάνιση που η Ψυχή και η Μουσική είχαν τον πρώτο λόγο. Δύο στοιχεία που είναι αρκετά για μιά συναυλία να περάσει  στην Ιστορία...
(+) : Burnt Reynolds, το απίστευτο 20λεπτο έπος
   Time Of Ye Life /Born For Nothing/ Paranoid Arm of Narcoleptic Empire  που κράτησαν γιά το τέλος,444, Rise Up And Fight ....
 Για την εμφάνιση των δύο συγκροτημάτων στη Θεσσαλονίκη,ορίστε μιά όμορφη κριτική που δείχνει ότι πέρασαν το ίδιο καλά, εκεί πάνω..

Σχόλια

Ο χρήστης mystery falls down είπε…
Χαίρομαι που υπάρχει "ποιοτικό" κοινό που πηγαίνει σε μία συναυλία για να την παρακολουθήσει.

Το να αγνοεί κάποιος δεν είναι κακό, δεν είναι κατακριτέο. Το να έχει την εντύπωση ότι ξέρει τα πάντα (αναρωτιέμαι πότε οι Maybeshewill απέκτησαν φωνητικά στα κομμάτια τους) και έχει τον σωστό (ποδοσφαιρικό) τρόπο να τα εκφράζει είναι απογοητευτικό.

Μακάρι η Alterground να στερεί τη δωρεάν είσοδο σε σπουδαίους, υπέροχους, θαυμάσιους μουσικογραφιάδες και να σου χαρίζει εισιτήρια για τις συναυλίες που διοργανώνει.
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
έλα όμως που πληρωσα αυτη τη φορα..Πρεπει να ειμαι απο τους θαυμασιους..χε χε.
Θαυμάσιους εννοείς εκεινους που μπερδεψαν τη βουρτ..εεε τους Porcupine Tree με τους C.B.P.? Τότε ειμαι ο χειροτερος. Τα μπλογκ γράφονατι απο κολλημενα σαν εμενα και εσενα οποτε ξερουν πολυ καλα τι λενε.Οι αλλοι ομως που υποτιθεται οτι ειναι περιζητητοι και γραφουν παπαριές ?Γιατί τους δινουν σημασια ?

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...