Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

τοπ-5 : 19/02 - 05/03/ 2010

  1. Teen Dream  - BEACH HOUSE
  2. Have One On Me - JOANNA NEWSOM
  3. Plastic Beach  - GORILLAZ
  4. Coconut   -  ARCHIE BRONSON OUTFIT
  5. Abyss In B Minor  - SERENA MANEESH

Θα μπορούσατε να το μετονομάσετε σε " Το Σπίτι Με Τις Εμμονές",αυτό το δεκαπενθήμερο.
Δε μπορούσε να γίνει διαφορετικά όμως αφού η δίμηνη νηστεία απο καλούς δίσκους άρχισε να προβληματίζει τον εδώ ιστόχωρο σαν κράτος με έλλειμα ,που ψάχνει λεφτά αλλά κάνει πως δεν τα βρίσκει.
Όμως χωρίς να πάρουμε πρόσθετα μέτρα και να υπερτιμήσουμε κανένα,χωρίς να χρειαστεί να ρίξουμε καντήλια σε εταίρους για την ειρωνεία και να προσκυνήσουμε τη Lady Gaga,σας παρουσιάζουμε υπερήφανα ένα τοπ- 5 με πεντάστερους δίσκους που δεν ξεκολλούσαν με τίποτα απο τα πλατώ και το σκληρό,αυτές τις μέρες.Εθισμός κανονικός.
Στο (5), το παιχνίδι με τον ηλεκτρισμό και τη μελωδία ήταν Αβυσσαλέα όμορφο, στο (4) άκουσα ροκ επιτέλους,όπως το θέλω τη σήμερον ημέρα.
Το (3) ,είχε οικολογικό μήνυμα χωρίς να γίνεται Gore ή Bono αλλά και εθιστική ποπ με συμμετοχές που  δημιούργησαν ένα πολύχρωμο,δημιουργικό παράδεισο παρά μια αβανταδόρικη,θορυβώδη και αδιάφορη Κόλαση.
Το (2),κυλά σα νεράκι ,δεν κουράζει ,έχει δεκαοχτώ τραγούδια που είναι καθαρά αλλά όχι κλινικά,είναι φορτισμένα αλλά όχι μελό,ικανοποιούν και ηρεμούν το πνεύμα και τη ψυχή,είναι ελαφρά αλλά όχι αφελή.Και ναι.Η φωνή είναι πανταχού παρούσα,καλύπτει τις λεπτές ενορχηστρώσεις,τραγουδά ακατάπαυστα ,πολλές φορές χωρίς να υπάρχει λόγος αλλά εύχεσαι να τραγουδούσε λίγο περισσότερο.Το (2),ονειρεύεται τον παράδεισο,σε κάνει νομίζεις ότι είναι εύκολο να πας ξανά εκεί και αυτό είναι επίτευγμα...
ΤΟ (1),παίρνει τα σκήπτρα όμως γιατί τελικά ο παράδεισος είναι πολύ μακρυά ,ακόμα και αν στολίζεις το στούντιο με φτερά που παραπέμπουν σε αγγέλους.
Η χρόνια θαλπωρή που σου δημιουργούν τα νοσταλγικά τραγούδια σε παγιώνει σε αυτά.Ειδικά όταν έχεις δέκα τέτοια μαζεμένα, που και τα δέκα δεν σε αφήνουν να φύγεις απο κοντά τους,σε στοιχειώνουν, τα σιγοτραγουδάς και κάθε φορά σου προκαλούν τα ίδια συναισθήματα ομορφιάς, ε, τότε ο παράδεισος μπορεί να περιμένει....

Σχόλια

Ο χρήστης mermyblue είπε…
γιατί να δαιμονοποιούμε τις εμμονές όταν μερικές φορές είναι τόσο όμορφες; επειδή ξοδεύουμε την ομορφιά με μιάς μέσα στην εμμονή μας;
κι αν αυτό είναι επένδυση;

το νούμερο πέντε σου μου άρεσε πολύ

αλλά τα έχω ξαναπεί...οι προτάσεις σου είναι σταθερές αξίες

καλό μήνα Χρήστο
με πολλά χαμόγελα :)
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
οι ηχητικές εμμονές είναι αυτό που καθοδηγει την ροκ μουσικη.Αλλά ταυτοχρονα κλεινει το πεδιο αναζητησης.Αυτα τα πεντε εξαφανισαν καθε καινουρια κυκλοφορια τριγυρω,καθε κριτικη θετικη ή αρνητικη όμως ήταν αυτό το κόλλημα που με εφερε κοντυτερα στους καλλιτεχνες.Εταιρον εκατερον.Η επενδυση ειναι παντα προσοδοφόρα όμως...Καιρο ειχα να αγαπησω πεντε δισκους ταυτοχρονα..
Καλο μήνα και σε ευχαριστω.Τα σχόλια σου ειναι παντα σταθερη αξία για Το Σπίτι....
:]

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...