Ευχαριστώ,al ram...Κομμάτι ένδοξου ροκ...Σκέτη ειδωλολατρεία (αστειεύομαι..)
Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας. Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...
Σχόλια
Τι και αν έχουν περάσει 41 ολόκληρα χρόνια απο το φερώνυμο ντεμπούτο των Stooges, πάντα αυτός (καθώς και οι 2 επόμενοι δίσκοι που ακολούθησαν)θα κατέχουν περίοπτη θέση στη καρδιά μου.
...και για να το πάω και λίγο παρακάτω (μιας και η πολύ ενδιαφέρουσα σύμπραξη στο βιντεάκι μου δίνει εξαίρετη πάσα)για έναν απροσδιόριστο λόγο εδώ και χρόνια το I Wanna Be Your Dog το έχω ταυτισμένο με μια άλλη δολοφονική σύμφυρση αυτή του Moore με την Lydia Lunch στο οργιαστικά χειμαρρώδες Death Valley '69!
http://www.youtube.com/watch?v=9a-V0Iwml3c