IN EXCELSIS..( KILLING JOKE..LIVE AND DANGEROUS : 08-10-2010)

 

Σίγουρα κανείς δεν έφυγε παραπονεμένος χθές βράδυ από την ροκ τελετουργία/ιεροτελεστία/δεν ξέρω κι εγώ τι/,του Jaz Coleman και της παρέας του. Δεν περίμενα κάτι κατώτερο, αλλά όταν ο Paul ''Big'' Ferguson, κόντεψε να τινάξει το κλαμπ στον αέρα με τη βροντώδη εισαγωγή του ''Tomorrow's World'' συνειδητοποιήσα ότι τα άθλια ηχητικά βίντεο της '' Absolute Dissent tour '' που παρακολουθούσα και όλα τα άλμπουμ τους που άκουγα, δεν αποκάλυπταν στο εκατοστό αυτών που βίωσα για μία ώρα και σαράντα πέντε λεπτά,ζωντανά..
   Στην πρώτη εμφάνισή τους,στην Ελλάδα ''των απόγονων του Πλάτωνα'', που τώρα είναι οικονομικά υποτελής (όπως και όλος ο πλανήτης) στην τραπεζική δικτατορία της Νέας Εποχής,κατόρθωσαν να με κάνουν να αδιαφορώ για την ώρα,για τον τόπο, για τους ανθρώπους τριγύρω. 

Κατόρθωσαν να κρατήσουν το  κοινό,σε μια ενότητα, συντονισμένους στην πύρινη,σοφά κατευθυνόμενη ενέργεια που έβγαινε απ' τα ηχεία με την μεγαλύτερη ,καθαρή ένταση που χρειαζόταν. Με δέος παρακολουθούσαμε  μια μπάντα που παίζει λιτά, ουσιαστικά,με μαεστρία και δύναμη, μεστή ροκ μουσική με συνείδηση της εποχής που δημιουργήθηκε. Είκοσι και δύο ,για encore, από τα καλύτερα τραγούδια τους, όπως δεν τα ακούσατε ποτέ,ένα κλιμακούμενο set list, με αποκορύφωση το οργιαστικό σερί οκτώ τραγουδιών στο τέλος,που δεν άφησε τίποτα όρθιο.Έλιωσε τα πάντα και δεν άφησε περιθώρια για να σκεφτείς αν υπάρχει ροκ μετά από αυτούς. Δεν υπάρχει....
 Μπροστά μου αποκαλύφθηκε ένα υπερσχήμα που πλέον έχει ξεπεράσει την θνητή,αυτοκαταστροφική,εγωμανιακή φύση του ροκ και έχει αναβαθμίσει όλα τα χαρακτηριστικά του είδους,σε μια απλή και άμεση φαινομενικά,μεστή,εκρηκτική και στρατευμένη μουσική για εξορκισμό της αρνητικής δύναμης που καταστρέφει από οικοσυστήματα μέχρι ψυχές,σε αυτόν τον πλανήτη,σε αυτή τη διάσταση,αυτή την εποχή.
Μουσική επιβλητική,συμπαγής,οργισμένη αλλά όχι απελπισμένη,επιθετική αλλά όχι βίαιη, παθιασμένη αλλά όχι αυτοκαταστροφική,τονωτική αλλά όχι υπερκινητική,εμψυχωτική αλλά όχι με τη χίπικη έννοια, ρεαλιστική αλλά όχι χαζοχαρούμενα ψευδοεπαναστατική, τρομακτική αλλά μόνο μέχρι να δεις πραγματικά, επικίνδυνη αλλά μόνο για αυτούς που δημιούργησαν αυτό το χάλι.  Θέλοντας και μη,αντέχεις δεν αντέχεις, ΑΥΤΗ είναι η μουσική έκφραση του κόσμου που ζεις.Αλλά και το όπλο για να τον αντέξεις. Θετική  Punk μέχρι το μεδούλι.Οι μόνοι που αξίζουν αυτόν τον όρο...
Οι KILLING JOKE του 2010, δίνουν στον κόσμο τραγούδια με τον πιο ξεκάθαρο,ρεαλιστικό και άμεσο κοινωνικοπολιτικό στίχο που σου περιγράφει τη σημερινή κατάσταση όπως κανένα κόμμα ,από τα άκρα δεξιά μέχρι τα άκρα αριστερά αδυνατεί να σου περιγράψει. 
Ο Jaz Coleman, είναι από τους πιο καταρτισμένους μουσικούς αλλά και ανήσυχο πνεύμα,με εμπειρίες που άλλοι ή θα κατέληγαν σε ψυχιατρείο ή θα καταντούσαν τηλε-ευαγγελιστές με μετοχές ή διαφημιστές αιρέσεων. Αυτός έχει ξεμπερδέψει από την αυτοκαταστροφή και είναι πλέον ένας ώριμος ,έμπειρος και ψύχραιμος γνώστης και κριτής, ενός κόσμου σε κατάπτωση και με τα καμπανάκια του κινδύνου να έχουν κάψει μπαταρίες εδώ και καιρό.Ξέρει σε τί κόσμο ζει,αδιαφορεί για την προσωπική του προβολή παρ'όλη την κοινωνική του δράση. Το πνευματικό του επίπεδο δεν του επιτρέπει να το παίζει Bono.
Είναι ευγενικός ,χαμογελά με ειλικρίνεια στο κοινό,λέει λίγα και με νόημα. Ένας ροκ περφορμερ δίχως Μεσσιανική βλακεία στο κεφάλι αλλά που γνωρίζει πώς να μεταδώσει όλη την πεμπτουσία της μπάντας.
Ήταν μια από τις καλύτερες βραδιές της συναυλιακής ζωής μου. Η καλύτερη ροκ εμπειρία της ζωής μου.
 Sorry Iggy,Greg Sage,Jeffrey Lee Pierce,Nick Cave κλπ, αγαπημένοι μου ροκ ήρωες.Αυτή η μπάντα είναι larger than rock.....
 Παράρτημα : Τα τραγούδια..και λίγα σχόλια 

1. Tomorrow's World ( σεισμός) 
2. Love Like Blood ( δεν θα μπορούσαν να το αποφύγουν)
3. In Excelsis ( καλύτερο από το άλμπουμ)
4. Wardance 
5. Absolute Dissent ( We must reclaim our country..Ευχαριστούμε Jaz. Εχεις κάνει σπουδές banking και λες πράγματα που κανένα πολιτικό κοθώνι του τόπου λέει.Για να μην πούμε και για τους στίχους του τραγουδιού...)
6. Bloodsport
7. Change (πολύτιμο παλιό,απίστευτη εκτέλεση)
8. European Super State ( κι εγώ πιστεύω σε κάτι τέτοιο,αλλά όχι σε αυτό το σημερινό κουφάρι που λέγεται Ευρώπη.) 
9. This World Hell (Die, Long Pig!)
10. The Fall Of Because
11. Ghost of Ladbroke Grove ( σε καταλαβαίνω.Αυτές οι μνήμες δεν πρέπει να καταστρέφονται...)
12. Madness
13. Requiem
14. Eighties (ναι καταλαβαίνω,αλλά πρώτη φορά στην Ελλάδα,να μην το παίξετε?)
15. The Great Cull ( Από εδώ και κάτω μας πήρε και μας σήκωσε..)
16. Fresh Fever From The Skies
17. Asteroid ( Αυτό που λέμε Deep Impact,και τι καλά που θα ήταν αν έπαιζαν και δύο τρία ακόμα από εκείνον τον ογκόλιθο !)
18. Depthcharge ( Ηφαιστειώδες)
19. The Wait ( Προσκυνώ)
20. Pssyche (Κόντεψα να σπάσω την κάμερα.Θέλω να χορέψω,γμτ !)
Encore:
21. Complications (Αφού έπαιξαν και το αγαπημένο μου,μπορώ να ζήσω πιο ευτυχισμένος.Σας ευχαριστώ γι΄αυτό το δώρο)
22. Pandemonium ( ναι κι εγώ μπορώ να δω το αύριο.Και δε μου αρέσει.Ελάτε πάλι.Ευχαριστούμε !!)