Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Dearest

Χωρίς θεαματικές αλλαγές στον ήχο τους ( δεν χρειάζεται),με φορτισμένες μπαταρίες, τα καλύτερα τραγούδια τους από καιρό και την πάντα εκπληκτική φωνή του Murray Lightburn,η μεγάλη επιστροφή των THE DEARS,ύστερα από τρία χρόνια,ζεσταίνει το Σπίτι σαν χίλια καλοριφέρ και μετά τους DESTROYER, δεν έχω καλύτερο αυτές τις παγωμένες μέρες...
Το ''Degeneration Street'',είναι ένα όμορφο,τίμιο και άψογο άλμπουμ,πάνω απ'όλα Tα υπόλοιπα είναι περιττά...

Σχόλια

Ο χρήστης mystery falls down είπε…
Ο Murray Lightburn επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία (τόσο στις ζωντανές τους εκπομπές (που παρακολουθούν δυστυχώς μόλις 100 άτομα εβδομαδιαίως, αν και είναι άκρως ενδιαφέρουσες) όσο και σε συνεντεύξεις) ότι το 'Degeneration Street' θα μπορούσε να είναι ένας best of δίσκος τους με νέα τραγούδια, όπως επίσης ότι ηχογραφήθηκε για να ακούγεται σε βινύλιο. Συμφωνώ με την τελευταία πρόταση της δημοσίευσής σου. Είναι τίμιο, όμορφο, άψογο και προσθέτω ότι αν απουσίαζαν ένα δύο τραγούδια (στο δεύτερο μισό) ή ήταν λίγο διαφορετική η σειρά θα ήταν αριστούργημα. Αμφιβάλλω αν θα αγαπηθεί από τους κριτικούς, αλλά αυτό δε με πειράζει (παρ' όλο που έτσι δεν πρόκειται να έρθουν ποτέ στην Ελλάδα για συναυλία).
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
ναι δυστυχως ετσι ειναι...δεν πιστευω ότι εχουν πολλούς φιλους στην Ελλαδα.....
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Ρε μπας και οι δυο σας κλέψατε αυτά που δημοσιεύετε και σχολιάζετε από εδώ;
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Ρε μπας και δεν προσεχεις,τις ημερομηνιες δημοσιευσης ? θα δεις ότι δεν κλεβουμε. ΜΑΣ κλεβουν,χωρις να λενε από που τα πήραν...
Ευχαριστω για την ενημερωση. Θα επιληφθω του θεματος.
Δεν ειμαι εναντιον του να δανειζονται αλλα να λενε απο που τα παιρνουν.....

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...