Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Cherish The Light Years - COLD CAVE [update]

1η Ακρόαση : Ζαλισμένος από τα περιστρεφόμενα συνθ του ''Confetti'',το υπέρλαμπρο ''The Great Pan Is Dead'',την α-λα Jarvis Cocker για τη σκοτεινή νεολαία ερμηνευτική μεταμόρφωση του Wes Eisold, το απλά εκθαμβωτικό, γάργαρο και σίγουρο χαρτί για ζωντανές εμφανίσεις, ''Catacombs'' ,το ηλεκτρονικό καρδιοχτύπι του ''Underworld U.S.A.'' και όλα τα υπόλοιπα του άλμπουμ,σας λέω με συναίσθηση ότι είναι το καλύτερο ποπ άλμπουμ που θα ακούσετε φέτος.
Ό,τι δεν κατάφεραν τα δεκάδες σχήματα της new,dark,post wave αναβίωσης στην Αμερική το καταφέρνουν με αυτό το υπέρλαμπρο άλμπουμ οι COLD CAVE.
Είναι όπως το ''Nevermind'' για το gunge,το ''Different Class'' για την Brit-pop ,ότι το ''Never Mind The Bollocks'' για το πανκ.Έτη φωτός μακριά....
2η Ακρόαση : Mετά από το σοκ της πρώτης ακρόασης,μια δεύτερη ίσως να μην προκαλεί υπερμεγέθη σχόλια αλλά το ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πολύ σημαντικό crossover δίσκο,που αξίζει να γίνει εμπορική επιτυχία,να βγάλει μερικά εξαιρετικά σινγκλ,να αποκτήσει τεράστια δημοσιότητα,να δημουργήσει τις αναμνήσεις του 2020,δεν μπορούμε να το αρνηθούμε.Hooks,refrain,ρυθμοί,μελωδίες και ενορχηστρώσεις είναι τόσο προσεγμένα και καλά επεξεργασμένα,που δίνουν μια rτεράστια παλιομοδίτικη σφαλιάρα σε αυτούς που πιστεύουν ότι τα ποπ άλμπουμ πρέπει να ακούγονται σαν Killers ,Bravery,Beyonce,Gaga, Justin Beaver [sorry: Bieber ],Μελισσες ή Ονιραμα.
 Για τους νέους είναι ένα άκουσμα που δε θα τους αφήσει σε ησυχία, για τους γέρους σαν κι εμένα ,ένα ελιξήριο νεότητας. Αν υποθέσουμε ότι μια παράμετρος του Αμερικάνικου κυρίως underground εναλλακτικού ήχου είναι ένα εξιδανικευμένο ολόγραμμα των '80'ς, τότε στα κλάμπ του τα τραγούδια του ''Cherish The Light Years'', είναι τα χιτ, που μια ολόκληρη γενιά συγκροτημάτων, με γραμμή αίματος από εκείνα τα χρόνια μέχρι τα πρόσφατα witchhouse (μερικά απο αυτά) ονειρεύεται να κάνει ,ένα ηχητικό ταξίδι που ολοκληρώνεται με αυτό ακριβώς το άλμπουμ...
Ξεκάθαρο,γυαλισμένο,ζωντανό, όμορφο,οξυγονώνει μνήμες και διδάσκει. Απλό σαν άκουσμα ,με τα καλύτερα συνθ που έχετε ακούσει από τη γενιά τους, με έναν ερμηνευτή - σταρ και  live feeling που μπορεί να γεμίσει μέχρι και στάδια.
Να σημειωθεί ότι η παραγωγή είναι του πιο σημαντικού παραγωγού της γενιάς του Chris Coady  και είναι το δεύτερο άλμπουμ μετά το ομώνυμο των CULT OF YOUTH,που διαπιστώνουμε πόσο εξαιρετική δουλειά έχει κάνει μεταμορφώνοντας αυτά τα δύο σχήματα σε κάτι σημαντικότερο, μέσα σε μια βδομάδα.
Δεν ξέρω γιατί μου την έδωσε έτσι σήμερα,μπορείτε να με πείτε υπερβολικό, αλλά ο ενθουσιασμός μου γι' αυτό το άλμπουμ με ξεπερνάει.Και θέλω να τον ζήσω,μέχρι τέλους....
..Cherish The Light Years is an ode to his adopted city, New York, and the record Eisold always wanted to make. “It’s about bringing this world of feelings in my head into the actual world, and having it exist there.”
...It’s a love letter to the path that has lead me to where I am now, to loss and love and friends and enemies and the dizzied and blurred ways of the world. This song ( the Great Pan..εννοεί ) and record is about magic, preservation, youth and movement.

Σχόλια

Ο χρήστης Raggedy Man είπε…
NAI NAI NAIAIAIAIAIAIAIAIAIAIAI!!!!!
Ο χρήστης fool είπε…
Super synth. Ξαφνικά η ζωή είναι πιο ωραία. Ο χορός όπως ήταν κάποτε, που όλα φάνταζαν πιο φωτεινά...
Ναι η διαφορετική προσέγγιση του Eisold με έχει κερδίσει σίγουρα.
Με αυτόν τον τύπο καταλαβαινόμαστε πολύ καλά. Ένα χαμόγελο κολλημένο στο πρόσωπό μου.
Αξιοπρόσεχτα τύμπανα. Κρατάω λίγο για την παραγωγή που θα την ήθελα πιο... "προσεχτική".
Ο χρήστης Raggedy Man είπε…
"Ξεκάθαρο,γυαλισμένο,ζωντανό, όμορφο,οξυγονώνει μνήμες και διδάσκει. Απλό σαν άκουσμα ,με τα καλύτερα συνθ που έχετε ακούσει από τη γενιά τους, με έναν ερμηνευτή - σταρ και live feeling που μπορεί να γεμίσει μέχρι και στάδια."

Δε θα μπορούσε να το θέσει κάποιος καλύτερα, ΤΕΛΟΣ!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...