Space Is Only Noise If You Can See...

Ένα μήνα στο σκληρό,μιά γρήγορη ακρόαση και προχθές ήμουν έτοιμος να τον ξαποστείλω.Όμως για κάτσε.Τι οκτώ είναι αυτό στο Pitchfork ? Μετά το οκτάρι στον James Blake,που όσο και να τον ακούσω δε μπορώ να τον αντέξω με τίποτα,η μεταμεσονύχτια ηλεκτρονική ποπ με ολίγη τζαζ και ουίσκυ για τις κρύες νύχτες είναι της μόδας φαίνεται. Μπα μάλλον θα το ξαποστείλω. Κι αυτή η βροχή δε λέει να σταματήσει.Δε βαριέσαι...Άς του δώσω μια ακόμα ευκαιρία..

Αρκετές ακροάσεις μετά, η ηλεκτρονική ομορφιά και φρεσκάδα του νέου δίσκου του NICOLAS JAAR κατακτά και το Σπίτι.

Αμερικάνος και μεγαλωμένος στη Χιλή ,ο 21 χρονών μόλις,καλλιτέχνης,έχοντας προϊστορία που αν και σύντομη αξίζει να ψαχτεί,εντυπωσιάζει  με το μουσικό υπόβαθρο που έχει και την ωριμότητα του χειρισμού του υλικού του,σε αυτό το πρώτο μεγάλο άλμπουμ του ''Space Is Only Noise''.

 Αν και ηχητικά είναι κοντινός συγγενής των Ευρωπαίων αναλόγων,βγάζει μια διαφορετική,πιο ευκίνητη,πιο φινετσάτη και αρκετά έξυπνη μίξη κλασσικών και ηλεκτρονικών στοιχείων. Κάποιες σόουλ επιρροές,τονώνουν το άκουσμα και στο ομώνυμο, η Γερμανική σχολή της δεκαετίας του '70 ''γεννά'' ένα από τα καλύτερα ηλεκτρονικά τραγούδια που έχω ακούσει τελευταία.Μακάρι να είχε περισσότερα σαν κι αυτό.. 

Δεν κουράζει τον ακροατή ,αντίθετα του κεντρίζει το ενδιαφέρον για περισσότερο ψάξιμο μέσα στο φαινομενικά ήσυχο,αργό και χαλαρό περιβάλλον του δίσκου.Αν αυτή είναι η downtempo electronica του 21ου αιώνα δε θα μπορούσε να έχει καλύτερο ξεκίνημα..