Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

He's Lost Control ή Δεν έχει το Θεό του,ο Γάντζος....


..Θα του έλεγα '' Άντε γαμήσου,Hook''...Δε πρέπει να μας γαμάει κανείς τις αναμνήσεις έτσι ! Πιστή αναπαράσταση χωρίς την οργή και την απόγνωση με διάθεση εκμετάλλευσης και λίγα παραπάνω χρήματα....
Είναι δύσκολο να αντισταθώ,αλλά μάλλον δε θα πάω .Αυτό λέγεται νεκροφιλία....Άλλο αν ζούσε ο Curtis και έκανε tribute....

Σχόλια

Ο χρήστης ody είπε…
...ή και ιερόσυλο karaoke (Sacrilicious Karaoke - να ένα καλό όνομα μπάντας!)
Ο χρήστης fool είπε…
Προβληματίστηκα με αυτό. Ναι είναι εμφανής ο λόγος αυτού του εγχειρήματος. Ατοπήματα τέτοιου είδους μπερδεύουν. Ενώ καλλιτεχνικά έχει το δικαίωμα να το κάνει αφού είναι και ο ίδιος μέρος της ιστορίας, ηθικά δεν θα έπρεπε να ενδώσει αφού η ψυχή (Ian Curtis) της εν λόγω ιστορίας (Unknown Pleasures) απουσιάζει. Ο άνθρωπος ασελγεί σε βάρος του κόσμου. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, έτσι ακριβώς.
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
@ody : cool το έθεσες.Είσαι πολύ ευγενικός μαζί του και ναι θα ήταν σπουδαίο όνομα...
@vick :καλλιτεχνικά και ο Paul Mc Cartney έχει το δικαίωμα να παίξει όλο το Sgt Pepppers με όποια μπάντα του αρέσει.Αλλά θα είναι Beatles ?Μερικά πράγματα είναι καλό να ΜΗΝ τα νεκρανασταίνεις....
Ο χρήστης Ιωάννης είπε…
ειναι ζαχαρη ειναι μελι τα καρπουζια του ΒΑΓΓΕΛΗ (παρε καλε κυρια)
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
...εδώ μυρίζει χρήμα η φάση...

...πραγματική ξεφτίλα εκ μέρους του κυρίου Hook... δεν μπορώ να χαρακτηρίσω κάπως αλλιώς τη κίνησή του αυτή να πηδήξει με τέτοιο τρόπο το Unknown Pleasures... θα 'πρεπε να ντρέπεται που τόλμησε να κάνει κάτι για τα φράγκα (και μόνο για αυτά) γιατί κάποιον άλλο λόγο δεν μπορώ να φανταστώ!

...ακόμα και να ζούσε ο Ian Curtis ποτέ μα ποτέ ΔΕΝ θα έμπαινε στη σκέψη (έστω και μετά από χρόνια) να κάνει κάτι τέτοιο ακόμα και αν ζούσε σαν άστεγος στην πλατεία του Salford...

...και κάτι τελευταίο τι σκατά μόδα είναι αυτή που ο κάθε "ξεχασμένος" άρτιστ ή γκρουπ βγαίνει και παίζει live τo "σημαντικότερο" album της καριέρας τους?
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
ioannis πέτυχες το στόχο !Έτσι είναι δυστυχώς..!
Μ., το να βλέπω ζωντανά αγαπημένα μου άλμπουμ να εκτελούνται από την πρωτότυπη μπάντα, δε με χαλάει καθόλου.Αλλά το να βλέπω του doors χωρίς τον Μοrrison ή ένα μέλος των joy div. να παίζει άλμπουμ τόσο σημαντικό , είναι αληθινά ντροπιαστικό για την ιστορία..
Ο χρήστης lemonostiftis είπε…
Peter Hook reflected on Joy Division's legacy and about the 30th anniversary of Ian Curtis' death (!!! τα θαυμαστικά δικά μου):

"The preparation for the gig was very interesting as it was the first time I'd analysed the music since we wrote it. The funny thing is I never realised how many words Ian used to sing, every song is like a wonderful essay without much repetition, which means I had to learn so much that it has made me put his role in the band into a whole new perspective."

"I noticed a lot of really neat little songwriting tricks that he uses a lot and it's only when you analyse them that you notice them, as when I just listen to them, I know it's really good, but you don't know why."

"I went to see Ian's grave this morning – it was such a beautiful day I thought I'd go and say hello to him and see how he was. It's really odd after all these years when you go and do something like that, you see all these tributes [at the grave] and it's really nice."

"Now some people will say, like they did about this show, that you shouldn't do it and then a lot of people are thinking that you should do it. So it was nice that we had a club full of people tonight who think we should be doing it and the others can just fuck off."

(!!! πάλι)
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
και ;(αυτό πάει για τη δήλωση του Γάντζου)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...