Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

...Η PEACHES έκανε την έκπληξη του διημέρου.Τελεία και παύλα.Δεν το περίμενα,δεν το περιμέναμε.Το σώου είχε όλα τα ''κόλπα'' που εξιτάρουν τον κόσμο.Δυνατό,καθαρό ήχο,τραγούδια ευπρόβλεπτα,με όλες τις δοκιμασμένες συγχορδίες και μελωδίες,κομμένα και ραμμένα για εύκολη κατανάλωση. Καραγκιοζιλίκια επι σκηνής,ακροβατικά,φωτάκια στο αιδοίο για να γελάμε ή να αναφωνούμε όλη την ώρα:''Τί ΚΆΝΕΙ ΡΕ Π..,η γκόμενα?'' ''Ζόρικο'' υφάκι με τρομερές αναλογίες υστερίας και πανσεξουαλικής πείνας,μουσικούς καρτούν συγχρονισμένους για ακόμα θεαματικά αποτελέσματα και κοστούμια. Επίσης το προχώρησε πιο πέρα.Stage diving και σαδομαζοχιστικό πάτημα επι χεριών με σαφείς εντολές να μην την ρίξουν γιατί τότε ,καπούτ. Σε αντίθεση με τις κυριλλέ κυρίες/γκομενίτσες τύπου RIHANNA,BEYONCE,ROISIN MURPHY ,η MERRILL NISKER είναι μια πανάσχημη πανηδονίστρια που λίγο ως πολύ φαντάζει σαν τον πανκ εφιάλτη της καθώς πρέπει κοπέλλας που τελή χρέη γλάστρας σε αυτή την κοινω...

Στραβωμένος απο το φωτάκι στο αιδοίο της PEACHES , σχεδόν κουφός απο το ηχητικό μεγαθήριο που εξαπόλυσαν οι FRAKK ( η Kara Thrace δε με αφήνει να ησυχάσω) BUTTONS ,απογοητευμένος απο τo πρόγραμμα της OPEN AIR 2 αλλά καλμαρισμένος και κάπως ''παρασυρμένος'', απο την αντι-φεστιβαλική ποπ δωματίου των GET WELL SOON . Σε 4 γραμμές αυτό ήταν για μένα το πρώτο σετ του φετινού Synch.   Η αναμενόμενα χαλαρή, πρώτη μέρα,ήταν μοιρασμένη, για Το Σπίτι Με Τα Παράξενα , ανάμεσα στα τρία παραπάνω live, στις καταδρομικές στη δεύτερη σκηνή  και σε πάμπολλες συζητήσεις περι μουσικής και μόνο,με τις γνωστές,συντροφικές φάτσες που σαν τάμα το έχουμε να βλεπόμαστε όλοι μαζί σε κάθε Synch . Οι NO PROFILE , ήταν αυτοί που άνοιξαν το φεστιβάλ στην δεύτερη ανοικτή σκηνή. Καταλάβαμε καλά ότι αγαπούν τους FAITH NO MORE ,ο τραγουδιστής είναι αρκετά καλός, η μπάντα δεμένη και το δυναμικό ροκ που έπαιξαν ήταν καλό αλλά όχι τόσο όσο να μας κρατήσει εκεί. Οι GET WELL SOON ,είναι αρκετά αγαπητοί κ...

Ναι είστε σε άλλη διάσταση ! Τις τελευταίες μέρες περνώ την παιδική αρρώστια (αρκετά καθυστερημένα, είναι αλήθεια), που λέγεται '' Battlestar Galactica ''. Ένα καλογυρισμένο και κάπως σκοτεινό, διαστημικό έπος των '00'ς,που ξεκίνησε σαν remake της γνωστής σειράς της δεκαετίας του '80,αλλά εξελίχθηκε σε ένα σήριαλ επιστημονικής φαντασίας, διαφορετικό απ'όλα τ' άλλα με έντονους φιλοσοφικούς,υπαρξιακούς και πολιτικοκοινωνικούς προβληματισμούς πάνω στον άνθρωπο,στην τεχνολογία  και ότι περιστρέφεται γύρω απο αυτά.Γνώρισε αρκετά μεγάλη επιτυχία,προτάθηκε για αρκετά βραβεία,αλλά σε κάλτ επίπεδο,αγαπήθηκε περισσότερο.Τις τελευταίες μέρες λοιπόν,αγωνίζομαι να μη μου καταλάβουν το μυαλό Κύλωνες,συμπάσχω με τους ήρωες,χαίρομαι σε κάθε νίκη των vipers,γενικά το έχω ψιλοχάσει σαν τον Gaius Baltar, έχοντας αρνηθεί τα εγκόσμια. Λόγω synch, όμως, είπα να κάνω ένα ''άλμα'' απο το Σκάφος πίσω στις γνωστές ,καθημερινές, διαστάσεις αυτού του πλανήτη π...

 Δεν το πιστεύω ότι οι ORBITAL επέστρτεψαν..Κι όμως το Don't Stop Me γράφει 2010 και είναι σαν να είμαστε στα 1992 ξανά. Το δεύτερο κομάτι που συνοδεύει το single,είναι μια techno πανδαισία ,σκοτεινών ρυθμών.Για υπερφανατικούς του γκρουπ, σαν και μένα, αυτό το καινούριο τραγούδι ακούγεται σαν Παράδεισος.... Όπως επίσης δεν πιστεύω στο απίστευτο θράσοςτων Ισραηλινών να βγούν και πάλι λάδι σε κάτι που εμφανώς,είναι αιτία πολέμου σύμφωνα ακόμα και με τις δικές τους πεποιθήσεις (φανταστείτε Ιρανούς κομμάντος να εφορμούν σε πολίτες,σε Διεθνή ύδατα και έχετε αμέσως την έναρξη του Τρίτου Παγκόσμιου πόλεμου).Οι αντιδράσεις των υπόλοιπων κυβερνήσεων είναι απλά προκλητικές.Σιγά μη πάθουν ψυχολογικά τα παιδιά,μην τα κακολογείτε μωρέ, μικρά είναι ακόμα.. Πολλά ανεχόμαστε τελευταία.....

Το σκοτάδι, οι εικόνες,η μουσική.Το σκοτάδι αφήνει τον ακροατή/θεατή εκτεθειμένο στο δρώμενο,αποκομμένο απο σκέψεις της καθημερινότητας και διλλήματα του τύπου Bob Dylan ,jazz βραδιά,Eurovision στο σπίτι ή The Black Heart Procession ..Στους ION έπερεπε να βρίσκομαι... Μετά αναλαμβάνουν οι εικόνες των video clip της Αγγελικής Βρεττού . Μπορεί να τα βλέπαμε αποσπασματικά  εως τώρα,όμως σήμερα παρουσιάζονται όλα μαζί.Προβαλλόμενα σε οθόνη που για τα μέτρα του δωματίου ήταν μεγάλη,παρασέρνει τον ακροατή/θεατή,σε ένα είδος ταξιδιού.Με τα περισσότερα πλάνα σε υποκειμενικό,θέλουμε δε θέλουμε ''περιπλανιώμαστε'',μαζί με το κορίτσι-κεντρική φιγούρα των film,σε φυσικά τοπία και εγκατελειμμένα δωμάτια.Οι περίεργοι χρωματισμοί και ο κόκκος τονίζουν κάθε βήμα-κάθε περιοχή,δημιουργώντας μια μυστηριακή,απόκοσμη αλλά και νοσταλγική ατμόσφαιρα. Δεν βλέπουμε ανθρώπους αλλά είναι εκεί.Δεμένοι με τα παλιά,φθαρμένα και κατεστραμμένα αντικείμενα,προσπαθώντας να πουν την ιστορία,πίσω απο α...

Απο το δεύτερο άλμπουμ του Δανού TRENTEMOLLER ,'' Into The Great White Wonder ''.Αρκετά μελαγχολικό για Καλοκαίρι και που να δείτε το επόμενο απόσπασμα. Μάλλον θα επανέλθουμε...

Πρώτη γεύση απο το ομώνυμο έκτο άλμπουμ τους, που κυκλοφορεί στις 12 Ιούλη....Τους αγαπάμε τους CORAL και αντίθετα με πολλούς, μας αρέσουν ακόμα. Το '' Butterfly House '',είναι ένα όμορφο τραγούδι ψυχεδελικής ποπ και πραγματικά χαίρομαι που είναι ικανοί ακόμα να γράφουν τόσο όμορφα ......