Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

05. Junea – MAY ROOSEVELT               (Inner Ear) «Το επίτευγμα του άλμπουμ είναι η αέρινη παραγωγή του, η αίσθηση φωτός και θερμότητας ανάμεσα στους σκοτεινούς τόνους και η όμορφη διάθεση που δημιουργούν οι συνθέσεις απαλλαγμένες από αδρές γραμμές τόσο σε μελωδίες όσο και στίχους. Όλα όμως ξεκινούν από το χέρι/εκτελεστή που μεταβάλλει το μαγνητικό πεδίο του theremin εκπέμποντας συναισθήματα και διαθέσεις της δημιουργού του. Ζούμε για μισή και κάτι ώρα σε ένα ονειρικό περιβάλλον, μία συμφωνία για συχνότητες, θέρεμιν και ρυθμούς με γενική μαέστρο μια αναδυόμενη καινούρια μουσική υπόσταση της May Roosevelt που μπορεί να δημιουργεί ακόμα πιο όμορφους κόσμους ήχων και ηλεκτρονικών διαστρωματώσεων, έχοντας ποπ ευαισθησία και κρυστάλλινο όραμα για τα κομμάτια της ψυχής που μετατρέπονται σε οκτώ από τα πιο υπέροχα «τραγούδια» που έχει γράψει ποτέ, τρυφερά και ονειρικά. « Ηρωίδα ενός μοντέρνου ψηφιακού ...

06. Hiss Spun – CHELSEA WOLFE               (Sargent House)   « Some of the songs became a personal exorcism and some of them were written in dedication to the hardships that others have faced. »     Τα τραγούδια του '' Hiss Spun '' είναι άλλο ένα χρονικό της Chelsea Wolfe στον πυθμένα του σκοτεινού δρόμου με τους εφιάλτες της. Η λύσσα που τρώει την ψυχή της  αντιμετωπίζεται με βαριές μεταλλικές κλαγγές και βροντερούς, επιβλητικούς ρυθμούς, ψιθύρους και υπόγειες μελωδίες.  Ο χαρακτηρισμός '' doom metal'' είναι ο πλέον δόκιμος για να περιγράψει ηχητικά αυτό που ακούμε στο άλμπουμ και αποκτά μιά νέα διάσταση, με τους όρους που θέτει η καλλιτέχνης. Όχι ένα στυλιστικό, θορυβώδες άρμα αλλά ένας τρόπος για να περιγράψει καλύτερα την προσωπική της Κόλαση. Πλέον η άνοδος ή ακόμα και η συμφιλίωση με το Σκοτάδι έχει μετατραπεί σε μάχη και το '' Hiss Spun '' είναι μια αυθεντική καταγραφή εμπύριας πάλης με τις Δυνά...

07. a. Tantalising Mews / b. Cateared Chocolatiers - MOON WIRING CLUB     (Gecophonic) Κανονικά θα υπήρχε το περσινό άλμπουμ εδώ αλλά κατάφερα να ακούσω το έγκαιρα το καινούριο του υλικό. Δύο δισκογραφικές καταθέσεις όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια. Η μία σε βινύλιο και η άλλη σε διπλό cd. Και τα δύο με υλικό που ξεπερνά ότι έχει εκπέμψει το club από καταβολής χρόνου. Ο μουσικός αντίκοσμος των MOON WIRING CLUB , τώρα με περισσότερα ηχοχρώματα που ταλαντώνονται στην ίδια «σκοτεινή συχνότητα». Τα φαντάσματα επίσης έχουν υπόσταση. Παίρνουν τα ηνία και στήνουν πάρτυ. Ειδικά στο στο « Σοκολατάκια σε σχήμα Γατοαυτιών». Δεν έχει σημασία αν ακούτε σε αργές ταχύτητες. Δεν είναι το ίδιο «εκεί πέρα». Ένα μουσικό channeling με συνθέσεις που έχουν κατατοπιστικούς τίτλους για να μην χάνεστε στις ηχοπεριοχές με τα «17 αγάλματα που ονειρεύονται», για να μην μπλεχθείτε άσκοπα στον «Πνευματοϊστό του τριανταφυλλόκηπου», για να γοητεύσετε το πλάσμα που ονομά...

08. Dedicated To Bobby Jameson – ARIEL PINK                (Mexican Summer) “ There is a part of me that still believes, ‘My name is Bobby Jameson and I am a star.’ I am also alone.”   Είχαμε «πολλά ράμματα για τη γούνα του» μετά από εκείνο το συναυλιακό φιάσκο στο Plissken του 2015. Να όμως που θα κάτσουμε ήσυχοι και θα «δοξάσουμε» την ευφυΐα του, σε μία από τις τρεις καλύτερες δισκογραφικές του καταθέσεις, αν όχι στην καλύτερη. Στο '' Dedicated To Bobby Jameson '' μας εκπλήσσει και πάλι με την άνεση να χρησιμοποιεί το στούντιο σαν παιδική χαρά, ειδκά τώρα που έχει ξεφορτωθεί προς το παρόν τους αγαπητούς Haunted Graffiti και επιστρέφει στο κλίμα των παλιών συνθηκών που ηχογραφούσε (μόνος και στην κρεβατοκαμαρά του). Κάνει σλάλομ με χαρακτηριστική ευελιξία ανάμεσα στα είδη του ροκ και της ποπ από όλες τις εποχές αλλά και στο φανκ αλλά αυτή τη φορά περισσότερο προσανατολισμένα και εστιασμένα από τα προήγουμεν...

09. Utopia - BJÖRK           (One Little Indian) Επί 24 συναπτά έτη που παρακολουθώ την πορεία της, έχει επιδείξει συνέπεια και διαφορετικότητα ξαναγράφοντας την ποπ ιστορία του πλανήτη με ολοκληρωμένους δίσκους που είναι πρόκληση για τα αυτιά και διαθέτουν ειλικρινή συναισθηματική φόρτιση για να αγγίζουντον ακροατή που θα τους αφιερώσει λίγο χρόνο παραπάνω. Η αβαντ γκαρντ ποπ της θέτει ψηλά τον πήχη για ποπ καλλιτέχνες που θέλουν να εκφραστούν μακριά από τυποποιημένες φόρμες, δημιουργώντας τη δικιά τους πρωτότυπη και το δικό τους ολοκληρωμένο, αιθητικά, όραμα. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο '' Utopia ''. Ένας ολόκληρος κόσμος, με δικό του οικοσύστημα πλασμένος από την ψυχική ανάταση που βιώνει η καλλιτέχνης μετά από τον συναισθηματικό καθαρτήριο του '' Vulnicura ''. Η πρώτη ακρόαση, μας φέρνει έμπροσθεν της ηχητικής μανιέρας ''Björk'' όπως έχει διαμορφωθεί στά μετα το '' Homogenic '' άλμπουμ ...

  10. Nothing Feels Natural - PRIESTS               (Sister Polygon) Το πρώτο άλμπουμ των PRIESTS ακούγεται παθιασμένο, ορμητικό, ευθύ. Είναι πανκ, είναι new wave, είναι alternative και η τραγουδίστρια του σχήματος είναι μια μοντέρνα ροκ ηρωίδα για μένα αυτούς τους μήνες. Μιλά για κλασσικά μετεφηβικά θέματα ( πολιτική, σχέσεις, κοινωνία) με ειλικρίνεια και καθαρότητα. Τα τραγούδια δονούνται από όλη τη γκάμα συναισθημάτων που βιώνει η σκεπτόμενη νέα γενιά καθώς αναπτύσσεται στο Δυτικό κόσμο. Το σχήμα είναι μια καλοκουρδισμένη μηχανή που μένει στα βασικά και χωρίς περιστροφές και απέριττα στοιχεία κάνει ξεκάθαρες τις θέσεις του. Η οργή λειτουργεί σαν καταλύτης, δεν υπάρχει το μίσος και η επιθετικότητα που εξαπολύουν τα πανκ σχήματα. Αυτό μας λέει ότι, όπως και οι SAVAGE στο πρώτο τους άλμπουμ, διαθέτουν την ψυχραιμία και την αξιοπρέπεια να διαμαρτύρονται δυνατά και καθαρά, να προκαλούν στον ακροατή την τάση να σκεφτεί και ο ίδιος τ...

11. Masseduction – ST. VINCENT               (Loma Vista) Προσπαθεί να κάνει αυτό ακριβώς που υπονοεί ο τίτλος . Μαζική αποπλάνηση. Αποπλάνηση των μαζών. Είναι πολύ γοητευτική έτσι κι αλλ ιώς εδώ και χρόνια και από τις πιο χαρισματικές ποπ περσόνες της δεκαετίας, χωρίς να παίξει το χαρτί είτε της τεθλιμμένης πιτσιρίκας είτε της υπερσεξουαλικής κούγκαρ. Τα τραγούδια της έχουν ερωτισμό, φινέτσα, γνήσιο συναίσθημα και είναι ευχάριστα.. Παραμένει και σε αυτό το άλμπουμ πιστή στις αρχές της. Συνδυάζει ρυθμούς και μελωδίες με σαγηνευτική ευκολία και τα τραγούδια της είναι αρκετά εύκολα, με μια δόση εφήμερης λάμψης και δύο δόσεις ευφυίας. Σίγουρα είναι καλοϋπολογισμένα και προσεγμένα αλλά κουβαλάνε και ειλικρινείς προθέσεις. Αν είναι να χτυπά νούμερα της το ευχόμαστε αν και είναι σε απόσταση ασφαλείας από αυτά. Όλα αυτά τα λέω χωρίς να υπολογίζω τι κάνει στην προσωπική της ζωή ή τα πιστεύω της. Το '' Masseduction ...