Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΝΑΜΝΗΣΙΟΛΟΓΙΟ 3 : MY LEGENDARY GIRLFRIEND

Ηταν Ανοιξη του 1991, βρισκομουν σε μια ομορφη φαση της ζωης μου και εκεινη τη μοιραια Κυριακη μετα απο το δευτερο λεπτο ,εμεινα να κοιταω με ανοιχτο το στομα στα 120 minutes του MTV,το καινουριο τραγουδι απο το ηδη καθυστερημενο νεο αλμπουμ,ενος παναγνωστου Βρετανικου σχηματος.
Κατι σαν ντισκο εμπλουτισμενη με νεοκυματικα μπητ και με φωνητικα σαν Barry White με καταθλιψη ,οτι και να ηταν, ηταν σαν να με χτυπησε κεραυνος.
Ηταν το σινγκλ που μεταμορφωνε σιγα σιγα, ενα συμπαθητικο νεοκυματικο σχημα μικρου βεληνεκους ,με καλη κριτικη αποδοχη και μηδενικες πωλησεις,σε μεγασταρς της δεκαετιας του '90.Το αλμπουμ(Separations) εκανε καιρο να κυκλοφορησει επισημα (το 1992 και μετα απο δυσκολιες), αλλα το αποτυχημενο promotion της Fire records, εκανε το αλμπουμ ,ουσιαστικα, να αγνοηθει,και το εκπληκτικο 12'' ενος απο τα σινγκλ της δεκαετιας του '90 να εξαφανιστει αργοτερα,απο προσωπου γης. Κριμα..
Μετα απο αυτο ,οι PULP τα μαζεψαν απο την εταιρεια και τα υπολοιπα ειναι ιστορια...
Ξανακουστε,ανασυροντας το απο εδω , μεσα απο το χρυσο τραγουδοβιβλιο του Σπιτιου..
You know sometimes...when we're lying together...
And I know you're asleep...i can hear the soft sound of your breathing...
So I get up...and I go to the window...outside...i can see all the houses...
Curtains shut tight against the night...asleep beneath the roof-tiles...
And as I stand here...i wonder...i wonder how many more times...
I'm gonna come here...i wonder how many more times...i'm gonna lie here...
And most of all...most of all I wonder...i wonder what it means...
I just wanna know what it means...so I woke her...
And we went walking through the sleeping town...
Down deserted streets...frozen gardens grey in the moonlight...
Fences...down to the canal...
Creeping slowly past the cooling towers...
Deserted factories...looking for an adventure...
I wandered the streets calling your name...jumping walls...
Hoping to see a light in the window...let me in...
Let me come in...let me in tonight...
Oh I see you shivering in the garden...
Silver goose-flesh in the moonlight ...she's balancing...
There are so many others...with unbroken eyes...
No cellulite afternoons... and she is balancing...
Balancing on the edge of ugliness tonight...
She is balancing...

Good god!
My legendary girlfriend,
She is crying tonight,
Oh no she doesn't feel right,
She's got no-one to hold,
Her love is a sham,
He is dancing somewhere.
Oh no he doen't care,
Oh well, he'll never know.

Jump...touch my hair...i wanna...i don't care...cos tonight...we could,
Maybe we...maybe we can touch the sky...do you think that we can...
Do you think that we can...touch the sky...please...i know...
I know it's not forever...but tonight I don't care...
Your skin so pale in the moonlight...
And the way your lips swell up when you're asleep...
Nothing else matters...do you know how much I want you? ...
Can you feel how much I want you? ...
Oh
Pitsmoor woman
Oh let
Oh let me in tonight

My legendary girlfriend,
She is crying tonight,
Oh no she doesn't feel right,
She's got no-one to hold.
Her love is a sham,
He is dancing somewhere.
Oh no he doen't care,
Oh well, he'll never know.
And all the stars came out tonight,
And the moon came on it's face,
It shone right though the clothes she wore,
It shone right through the dress she wore.
Good god

Oh, y'know...listen...listen...please...oh...i just wanna...
I just wanna... ...he falls to sleep again...no cheese tonight...she knows

My legendary girlfriend,
She is crying tonight,
Oh no she doesn't feel right,
She's got no-one to hold.
Her love is a sham,
He is dancing somewhere.
Oh no he doen't care,
Oh well, he'll never know.
And all the stars came out tonight,
And the moon came on it's face.
It shone right through the dress she wore,
It shone right through the clothes she wore.
And the stars and the moon,
And the stars all came down today.
Oh please love me tonight
Good God now!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...