Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

BUNNY BOY


Βλεποντας τις τεσσερεις, αλλοκοτες,υποβλητικες και ολιγον αποκοσμες, φιγουρες , ντυμενες με μαυρο φρακο και λαγοκεφαλες για καμουφλαζ, να παιρνουν θεση πισω απο τα αναλογικα και μη,οργανα τους ,μεσα σε σε ενα θολο θερμοκηπιου, με επιασε δεος για αλλη μια φορα. Η αποκοσμη αισθηση που σου δινουν οι μουσικοι RESIDENTS, οταν πρωτοβγαινουν στη σκηνη ειναι κατι που ουτε σε ταινιες βιωνεις.
Μεχρι που η γνωστη,αγαπημενη τοσα χρονια τωρα, φωνη του περφορμερ RESIDENT,ερχεται να σε επαναφερει πισω στις τρεις διαστασεις,αλλα και στην καινουρια παρασταση των Βασιλιαδων Του Παραξενου.
''I've got a story to tell !I've got a story to tell ! Listen !''
Η καμπουριαστη ,σκεπασμενη με κουβερτα,φιγουρα ενος λαλημενου,δυσλεκτικου,συγχισμενου γερου, με μουσια και γυαλια (και ενα μικροσκοπικο μικροφωνο αναμεσα στα μουσια ,τελευταιας τεχνολογιας),κανει την εισοδο της απο την πορτα που πισω της υπηρχε το αγνωστο ,το γεματο ξηρο παγο,ομιχλωδες ,αγνωστο.
Ο τρελλαμενος γερος δεν ηταν ο Τρελλος του χωριου,φιγουρα καθαγιασμενη πλεον και αποδεκτη.Ηταν το ανθρωπινο ναυαγιο της πολης . Ηταν μια κυριολεκτικα μπλοκαρισμενη ψυχη ,στις εμμονες ,στην παρανοια ,στην αλλοιωμενη αποψη περι πραγματικοτητας.Ενας κατεστραμενος ανθρωπος που δεν ξερουμε αν εχασε τον αδελφο του ..Η,τον εαυτο του...
Ολη η παρασταση ηταν αυτη η αναζητηση , το παραληρημα, η διηγηση μερικων πολυ ασχημων συμβαντων που συνεβαιναν στη ζωη του.
Ο ιδιος πιστευει,οτι παιζει στους RESIDENTS,και οτι εδωσε τα τελευταια,ελαχιστα χρηματα που εβγαλε απο την τελευταια περιοδεια με το γκρουπ,στον μεντιουμ για να βρει τον αδελφο του.
Οι μουσικοι RESIDENTS ,σιγονταρουν, ολο αυτο το παραληρημα και την παρανοια,με μουσικη που αρχιζει να πιανει αραχνες αλλα ηταν η μονη μουσικη επενδυση που ταιριαζει σε αυτη την γεματη ενταση , σκοτεινη, θεατρικη παρασταση που αντιθετα απο τις προηγουμενες δεν εχει θεματολογια που αφορα πολυ κοσμο. Ειναι βγαλμενη κατευθειαν απο τη Σκοτεινη Πλευρα της Αμερικης.Εκει που ιδιαιτεροτητες και ιδιομορφιες σαν το χαρακτηρα του Λαγοπαιδου ,ενοχλουν τον πολυ κοσμο που επιθυμει να τους αγνοει. Εκει που χαρακτηρες σαν το Λαγοπαιδο καταληγουν σε ασυλο,φυλακη , στο δρομο η, ακομα χειροτερα, στην αφανεια ζωντας μια ζωη μιζερη ,αχρωμη , ασχημη.
Ενα σοου με τετοια θεματολογια δεν μπορει να ειναι ευχαριστο.Ποια τραγωδια ειναι ευχαριστη..Ενα σοου σαν κι αυτο ευνοει αποχωρησεις απο την αιθουσα το πρωτο τεταρτο. Ευνοει απογοητευση, ευνοει εισπρακτικη αποτυχια.
Δε μπορει να ειναι εντυπωσιακο.Η καθαρση ,αν λεγεται ετσι,δεν ερχεται, παρα μονο οταν ο ηρωας αποτραβηχτει στο μυστικο του δωματιο,μονος , παρεα με τα χαμενα ονειρα και τις εμμονες του. Κι αυτο πρεπει να μας προβληματισει...
Το πιο σημαντικο απο ολα ειναι οτι αυτη τη φορα οι RESIDENTS,εφτιαξαν κατι που εχει να κανει με το σκοταδι της ψυχης αλλα προς τιμην τους ,δεν ωραιοποιησαν η ηρωοποιησαν τιποτα. Αφησαν ολη την ασχημια να εχει κυριρχο ρολο αλλα σαν αντιβαρο ειχαν την για αλλλη μια φορα εξαιρετικη performance του Αρχι Resident , που αν καταλαβατε ,αποκαλυψε το προσωπο του . Αυτο ειναι καθαρα συμβολικο και ισως αυτοι που εφυγαν ,οι ενοιωσαν απογοητευμενοι στο τελος ,επρεπε να αναρωτηθουν το γιατι.Δεν ηταν δυσκολο γιατι...
Επαιξαν με τη σωστη σειρα τα τραγουδια του αλμπουμ ,τους εδωσαν την ενταση που ελειπε ,αλλα μας αποχαιρετησαν (και αυτο ηταν η τελικη τους αποψη,γι'αυτα που ειδαμε) με το πιο συναισθηματικο τραγουδι που εγραψαν αυτη τη δεκαετια.
Το ''My Window'' (απο το Animal Lover),ειναι ενας θρηνος για το θανατο των αθωων πλασματων και κατ'επεκταση ,την κυριαρχια πολυ αρνητικων και εξοντωτικων κυματων που θεριζουν ψυχες,οπως και αυτη του Bunny Boy. Ηταν το φιναλε μιας τρωτης παραστασης,απο ολες τις αποψεις, που χαραξε για παντα τη γραμμη αναμεσα σε αυτους που επικοινωνουν με τους RESIDENTS και σε αυτους που νομιζαν οτι επικοινωνουν..
Προσωπικα εξακολουθω να εχω εμπιστοσυνη στους RESIDENTS..Μπορει να μην εχω καταλαβει ακομα πως τα καταφερνουν, μπορει να μην αντεχω καποιους δισκους τους ,αλλα σε επιπεδο παραστασης ειναι ασυναγωνιστοι ακομα. Οσοι ειχαν προβλημα με το Bunny Boy, δεν ειχε να κανει με το σχημα.Μαλλον θα πρεπει να αναθεωρησουν καποιες αποψεις σχετικα με την Τεχνη...



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...