Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

AMON DUUL II : 40 Χρονια Μετα

Η χθεσινοβραδινη εμφανιση των AMON DUUL II ,με τη συνθεση που εμεινε στην ιστορια του Γερμανικου ροκ,ηταν κατι παραπανω απο μια τυπικη εμφανιση επανασυνδεσης.
Ηταν ενα παρτυ για την επιβιωση ,μια υβρις απεναντι στην αδυσωπητη και ανικητη φθορα του χρονου. Κοντα στα εξηντα σχεδον ολοι τους , επαιξαν με καθολου τυπικη επαγγελματικοτητα, ηταν χαλαροι , εκαναν αστεια , πολλες φορες αυτοσαρκαζονταν,αλλα..
Καθε νοτα ,καθε συγχορδια ,καθε αυτοσχεδιασμος,ηταν μια οαση, μια ακουστικη εμπειρια που διαπερνουσε το χρονο,εβγαινε απο την εποχη του φθαρμενου τζην και πηγαινε μακρυτερα απο το γιαγιαδιστικο συνολακι της Renate.Η οποια,σε κατασταση ευφοριας, εδωσε το feel good στιγμα της βραδυας, το μονιμο χαμογελο στο πολυπληθες για τα δεδομενα , ακροατηριο. Εκτος ισως απο ενα μερος του που θα ηθελε ''ροκ και ψυχεδελεια ρε'',σε ορθοδοξη και σοβαρη μορφη (μπρρ) αλλα συντομα διαπιστωνε οτι δεν ηταν ακριβως οπως τα διαβασαν,αλλα κατι με πιο γηινη υποσταση,που χαιροταν την ηλικια του αλλα και τη ''φαση'',χωρις εκπτωσεις ομως σε ψυχη και εμπειρια.
Υπηρξαν τεχνικα προβληματα,καποια στιγμη, που ξενερωσαν τους μουσικους πρωτα και δημιουργησαν αυτη την κοιλια που με το αυτοσχεδιαστικο ταλεντο τους ηταν λιγοτερο αισθητη σε εμας και λιγοτερο ανυποφορη σε αυτους.
Επαιξαν τα καλα ,δε νομιζω να αφησαν κανενα παραπονεμενο. Εγω θα σταθω στο 13 λεπτο επος ''Soap Shop Rock'', στο ''Kanaan'', στο ''Surrounded By The Stars'' και στο ''Apocalyptic Bore'',ενα τραγουδι απο το παρεξηγημενο ποπστρεφες διαμαντι τους '' Viva La Trance'' που με απογειωσε ,ετσι απλα...
Βγηκα με χαμογελο εξω απο το Gagarin και αυτο ειναι κατι που θα τους το χρωσταω...
Οσο για τους TENDERNESS OF WOLVES,που ανοιξαν τη βραδυα, ηταν πορωτικοι και πολυ δυνατοι,βοηθησαν ακομα και τους Duul με τον ενισχυτη τους οποτε κρατηστε τους στη μνημη για την επομενη εμφανιση τους...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...