Tο NME θεωρεί το Primary Colours, δεύτερο άλμπουμ των THE HORRORS, σαν το Βρετανικό αρτ-ροκ άλμπουμ που περίμεναν τόσο καιρό, οι υπόλοιπες κριτικές είναι θετικές και στο Σπίτι δε σταματά ν΄ακούγεται καθημερινά με την ίδια ένταση και την ίδια θέρμη. Μόνο που το ξεκινάμε ανάποδα. Απαραίτητα πρέπει ν΄ακουστεί το Sea Within A Sea πρώτο (ναι,δε ζω χωρίς αυτό το ψυχεδελικό αριστούργημα τα τελευταία εικοσιτετράωρα,όπως θα γνωρίζετε μερικοί,το παραδέχομαι) και μετά ανάλογα την όρεξη και τη διάθεση. Πάντα όμως καταφέρνω να το ακούω μέχρι το τέλος.Οι μουσικές αναμνήσεις που κουβαλά είναι αγαπημένες αναμνήσεις από τα τέλη της δεκαετίας του '80,που έκαναν γκρουπ όπως PAINS OF BEING PURE AT HEART,VIVIAN GIRLS,CRYSTAL STILTS και Σια, γνωστούς ,αγαπητούς και σε λίγο καιρό αν πάνε έτσι,μεγάλους γι'αυτή τη δεκαετία. Οι HORRORS , ακούγονται λιγότερο lo-fi από τους Αμερικάνους αντίστοιχους ''νοσταλγικούς'' και με ό,τι έχουν καταπιαστεί ως τώρα , γκαραζοψυχεδέλια στο ντεμπούτο τους Strange House και το πλέγμα νέο ροκ/κραουτ/shoegaze/indie στο Primary Colours, το μεταμορφώνουν σε κάτι ,όχι ακόμα προσωπικό, αλλά σίγουρα σύγχρονο και ανανεωμένο. Ουσιαστικά αναγεννούν ψόφιες ροκ καταστάσεις,δίνοντας τη σκοτεινή ενέργεια που είχαν απολέσει.
Βρετανικό αρτ ροκ ?
Τρίχες. Εδώ είναι το νέο ροκ. Δεν ξέρω κανένα άλλο συγκρότημα από αυτά τα καινούρια που να έχει τη ''λύσσα'' του ροκ μέσα του. Μένει να δούμε πότε θα βγάλουν το απόλυτο αριστούργημά τους. Γιατί θα το βγάλουν..Αρκεί να ξαναέχουν τον γίγαντα GEOFF BARROW δίπλα τους,στην παραγωγή..
Σχόλια
Δυστυχώς δεν είμαι, κάθε τους τραγούδι κάτι μου θυμίζει, παρόλα αυτά και οι δύο δίσκοι είναι εξαιρετικοί και σε όποιο μαγαζί τους βάζω προκαλούν το ενδιαφέρον (δυστυχώς κυρίως από σαραντάρηδες, οι επιρροές που λέγαμε)
Με καταλαβαινεις νομιζω .