Ο ORPHEOS DE JOURNETTE,κατάγεται από το L.A. και αυτοχαρακτηρίζεται σαν ηχητικός αλχημιστής.
Μέλος των MEPHISTO ODYSSEY που από το 1993 και όλη τη δεκαετία του '90 είχαν μιά αξιοσημείωτη δράση είτε σαν μουσικοί είτε σαν συμπαραγωγοί,με δύο εξαιρετικά ηλέκτρο/house/trip hop άλμπουμς ( The Deep Red Connection και Catching The Skinny).Η μεγάλη τους επιτυχία μάλιστα ήταν το (δυσεύρετο τώρα πιά ) remix στο ''So What'' τωνJANE'S ADDICTION,που ήταν για αρκετές εβδομάδες στα charts των maxi singles του Billboard.Επίσης ήταν το πρώτο ηλεκτρονικό ανεξάρτητο γκρούπ από το L.A. που υπόγραψε για την Warner.Παραμένουν άγνωστοι ακόμα και σήμερα παρ'όλο που τραγούδια τους ακούγονται σε ταινίες όπως το ''Hostel'' και συμμετέχουν σαν μηχανικοί ήχου σε διάφορα σχήματα.
Ο Orpheos,σαν σόλο καλλιτέχνης έχει κάποια σινγκλς και συμπαραγωγές στο ενεργητικό του,απο τη δεκαετία του '90.
Εδώ και τέσσερα χρόνια όμως έχει επικεντρωθεί στο δικό του ήχο και το αποτέλεσμα είναι δύο άλμπουμς που δε λένε να ξεκολλήσουν απ'ο το Σπίτι αυτό το Σ/Κ.
Το ''The Mirror With No Reflection'' είναι ένα άλμπουμ ατμοσφαιρικής, σκοτεινής,αλλά όχι μελαγχολικής, ηλεκτρονικής ποπ με επιρροές από gothic,dub και trip hop με εξαιρετική,καλογυαλισμένη,''σινεμασκοπ'' παραγωγή.Επιβλητικός, συναρπαστικός ήχος αρκετά ελκυστικός και καλοδουλεμένος, με τις μελωδίες να συνδυάζονται όμορφα με τους ρυθμούς.
Η ερμηνεία του Orpheos,ήρεμη και μελωδική, χρωστά πολλά στον D.BOWIE και στον D. SYLVIAN, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που ,προσωπικά, μου θυμίζει τον Άρη Σιάφα (HOMETAPING,πρώην MATISSE) (!).
Τον έχουν συγκρίνει και με τον PETER MURPHY, αλλά καμμία σχέση.
Διασκευάζει το '' Ok This Is The Pops'' των TONES ON TAIL τόσο καλά που το πρωτότυπο ακούγεται παρωχημένο μπροστά του.
Το ''Project Retrograde'', όπως μας είπε και ο ίδιος σε επικοινωνία που είχε το Σπίτι μαζί του,είναι μιά συλλογή των πειραματικών τραγουδιών του.Ακόμα πιό ατμοσφαιρικό,κοντύτερα στο trip hop, με βαρύτερη ρυθμολογία και σκοτεινότερο.
Είναι ένα βήμα πιό μπροστά απ'ότιδήποτε έχει κάνει και είναι ο κύριος λόγος που αφιέρωσα ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο ακούγοντας τη μουσική του και κάνοντας αυτό το πολύ μεγάλο σε έκταση πόστ.
Μυστηριώδες αλλά και αρκετά περιπετειώδες όπως εξελίσσει τις μελωδίες και τη μουσική, ο δίσκος αυτός αποδεικνύει πόσο μεγάλος μάστορας στη δημιουργία ηχόκοσμων είναι ο ORPHEOS DE JOURNETTE .
Ο όρος ''αλχημιστής'' είναι πολύ κοντά σε αυτό που κάνει και φαίνεται ξεκάθαρα από αυτά που μας δήλωσε (αποκλειστικά) για το πώς δημιουργεί μουσική.
'' I was inspired by many electronica albums, but mainly the Trip-Hop
albums of the late 90's. My production style is always evolving but
I have a tendency to weave or perhaps melt my sounds together.
Music in my mind, flows like a river into the sea. When I compose,
(the spirit of the song) uses me as a sonic paint brush and I almost always
forget how I constructed the track technically. It is as if the song spirits write themselves through me and just use me as a puppet to get the job done''.
Για να μπορέσετε κι εσείς ν'αποκτήσετε τα δύο αυτά άλμπουμ δεν έχετε παρά να μεταβείτε στους παρακάτω συνδέσμους και να κάνετε τα σχετικά.
Γιά πλήρη δισκογραφία μεταβείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του καλλιτέχνη :
Σχόλια