Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γέλιο !

''  31 Πράγματα που συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας!



Κοιτάς το ρολόι σου αλλά μετά δεν ξέρεις τι ώρα είναι, οπότε ξανακοιτάς, αλλά πάλι δεν ξέρεις.

Είναι Τετάρτη, αλλά για κάποιο λόγο όλη μέρα είσαι πεπεισμένος ότι είναι Πέμπτη. Και αυτό δε σου περνάει μέχρι να’ ρθεί όντως η Πέμπτη.
Μπαίνεις σε ένα δωμάτιο και μετά στέκεσαι σαν μαλάκας επειδή δεν ξέρεις γιατί μπήκες.

Μιλάς μόνος σου και κάποιος μπαίνει στο δωμάτιο, οπότε αρχίζεις να σιγοτραγουδάς για να τον πείσεις ότι τόση ώρα δεν μίλαγες στον εαυτό σου!

Είσαι μες στο τρένο στο σταθμό και δίπλα είναι ένα άλλο τρένο και ένα απ’ τα δύο ξεκινάει και δε μπορείς να καταλάβεις ποιο.

Πας να σηκώσεις μια βαλίτσα που νομίζεις ότι είναι γεμάτη αλλά δεν είναι. Οπότε τη σηκώνεις με τρελή ταχύτητα και για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου νομίζεις ότι είσαι ο Σούπερμαν.

Κατουράς την ώρα που ξεπλένεσαι στη μπανιέρα.

Κοιτάζεις μια σίτα ή έναν φράχτη από πλέγμα και από μία ορισμένη απόσταση κάτι γραμμούλες κινούνται μέσα του!!!
Λες σε κάποιον γνωστό σου οτι έχει έναν λεκέ στη μούρη, αλλά αυτός ποτέ δεν σκουπίζει το σημείο που του δείχνεις και σου σπάει τα νεύρα!

Ανεβαίνεις τις σκάλες και νομίζεις ότι υπάρχει ακόμα ένα σκαλί αλλά δεν υπάρχει.

Περπατάς με τη γκόμενά σου αγκαλιά και όλη την ώρα κουτουλάνε οι κώλοι σας, οπότε αναγκάζεσαι συνέχεια να ελέγχεις το βήμα σου.

Θέλεις να κλάσεις δημοσίως, νομίζοντας οτι δε θα ακουστεί, αλλά τελικά ακούγεται λίγο, οπότε αρχίζεις να σέρνεις καρέκλες στο πάτωμα ή να τρίβεις τα παπούτσια σου μεταξύ τους, για να νομίζουν οτι απο' κεί προήλθε ο ήχος.

Είσαι συνοδηγός σε αυτοκίνητο που τρέχει γρήγορα με ανοιχτά παράθυρα. Οπότε για να διασκεδάσεις, βγάζεις το χέρι σου έξω και μελετάς με αυτό όλους τους νόμους της αεροδυναμικής.

Πίνεις κρύο νερό πολύ γρήγορα και σου παγώνει ο εγκέφαλος ακριβώς πάνω απ’ το μάτι, αλλά δε μπορείς να κάνεις τίποτα και απλά περιμένεις να τελειώσει ο πόνος, ο οποίος διαρκεί τρια δευτερόλεπτα αλλά σου φαίνονται δέκα ώρες.

Σε παίρνει ο ύπνος αργά το απόγευμα στον καναπέ και όταν ξυπνάς στο σκοτάδι δεν έχεις ιδέα τι μέρα είναι.

Οδηγείς με ανοιχτό το air condition και ρυθμίζεις το φυσητήρα έτσι ώστε, οταν κρατάς το τιμόνι, ο αέρας να μπαίνει μες στο μανίκι και να σου δροσίζει τη μασχάλη.

Εισαι ξαπλωμένος πλάγια, και όταν κλείνεις μία το ένα μάτι και μία το άλλο, το μαξιλάρι μετακινείται, και καταλήγεις να παίζεις με αυτό καμιά εικοσαριά δευτερόλεπτα.

Εχεις ξαπλώσει και μόλις είσαι έτοιμος να σε πάρει ο ύπνος το σώμα σου τινάζεται ολόκληρο και ξυπνάς!

Πας να φτερνιστείς την ώρα που κατουράς και για κάποιον λόγο αυτά τα δύο δε γίνονται ταυτόχρονα! Οπότε σταματάς το κατούρημα στη μέση, φτερνίζεσαι και το συνεχίζεις μετά, αλλά μετά σε τσούζει.

Πρίν μπείς στο μπάνιο, ξύνεις τα παπάρια σου και μετα παίρνεις μυρωδιά την ορμονίλα στο χέρι σου.

Τρώς μια ξώφαλτση στα αρχίδια και τρομάζεις γιατί νομίζεις οτι θα πεθάνεις στον πόνο, αλλά δεν πονάς. Οπότε εκεί που λες «φιου, τη γλίτωσα» ΤΟΤΕ έρχεται ο πόνος, αργά και βασανιστικά.

Είσαι στο αυτοκίνητο και ο φίλος σου προσπαθεί να μπεί ή να βγεί, αλλά για κάποιο λόγο δεν τα καταφέρνει! Ή δε βρίσκει το χερούλι, ή το βρίσκει και δεν μπορεί να το γυρίσει, ή το γυρνάει κι έχει αφάλεια και κάθε φορά που πας να του ανοίξεις την ασφάλεια, ΤΟΤΕ αποφασίζει να το γυρίσει οπότε δεν ανοιγεί!

Μετά απο μία κουραστική μέρα στο δρόμο γυρνάς σπίτι και βγάζεις τις κάλτσες σου. ΞΕΡΕΙΣ οτι θα τις πετάξεις στα άπλυτα, αλλά παρ' όλα αυτά πριν τις ρίξεις μέσα, τις μυρίζεις μιά φορά.

Σηκώνεσαι απότομα απ’τον καναπέ και βλέπεις εκατομμύρια μαύρες τελείες στην περιφερειακή σου όραση που πυκνώνουν και σε πνίγουν και νομίζεις οτι θα πεθάνεις, ή θα λιποθυμήσεις στην καλύτερη.

Έχεις την ψευδαίσθηση ότι είσαι πολύ όμορφος και κωλομετρας την πρώτη μέρα που φοράς καινούριο ρούχο, άλλα μετά από μια βδομάδα έχει φύγει.

Ακους μουσική στο δωματιο σου και χορευεις/χτυπιεσαι/κανεις πως παιζεις κιθάρα, και μολις μπαινει μεσα η μάνα σου αρχιζεις να περπατας γυρω γυρω σαν το μαλάκα, κανοντας οτι συγιριζεις και πασπατευοντας οποιο ασχετο αντικειμενο ειναι πιο κοντα για να την πεισεις οτι δεν εκανες τον καραγκιοζη.

Χτυπαει το τηλέφωνο και σε ξυπναει, αλλα για καποιο λογο θες να κανεις το συνομιλητη να νομιζει οτι δεν κοιμοσουν, οποτε επιστρατευεις ΟΛΗ την ενεργεια σου και μιλας υπερβολικα δυνατα και καθαρα, και καταληγεις να ακουγεσαι σαν ηλίθιος.

Το τραγούδι που παίζει διαπασών στο κλαμπακι κάνει μια απότομη παύση ΑΚΡΙΒΩΣ τη στιγμή που σχολιάζεις τα βυζιά της διπλανής γκόμενας.

Όταν κλάνεις στο ντους βρωμάει πάντα πιο πολύ.

Το κάνεις με μια γκομενα και λες μια ατακα που εκεινη την ωρα σου ακουγεται γαματη, αλλα την αλλη μερα που τη σκεφτεσαι μονος και με καθαρο μυαλο δε μπορεις να πιστεψεις οτι πεταξες τετοια μαλακια!

Τρεχεις με το αυτοκινητο και ακους ραδιόφωνο, φτανεις σπιτι σου, και την επομενη φορα που φευγεις ξαναμπαινεις στο αμάξι, ανοιγεις το ραδιοφωνο και σε ξεκουφαίνει!''

Παιδιά συγγνώμη, αλλά δεν μπορούσα να μη το κλέψω.Πολλά από αυτά μου έχουν συμβεί και σίγουρα και σε σας..

Το ξέρω ότι καταστρατηγώ τις αρχές του μπλογκ και ότι θα θέλατε ν'ακούσετε τη γνώμη μου για το νέο των EDITORS και τη συλλογή της HYPERDUB ( και αύριο μέρα είναι) αλλά οι τοιχοι του Σπιτιού κόντεψαν να πέσουν από τα γέλια...
Και τα χρειαζόμαστε ρε γαμώτο...
Ευχαριστούμε Στέκι..

Σχόλια

Ο χρήστης Aπολίτιστος είπε…
Καλημέρα φίλε μου!!!!
Να είσαι καλά!!!
Χαίρομαι που σου άρεσε και γέλασες!!!
Το γέλιο εκτός απο ρυτίδες... κάνει και καλό!!!χαχαχα

Εμείς ευχαριστούμε ;-)!

Υ.Γ. Πάντως... η μουσική σου δουλειά... όχι απλά είναι καλή..
αλλά σκίζει!!! ;-)

Και πάλι να είστε καλά και...
πάλι καλή μας μέρα!!!

ΟΥΓΚ!
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Ουγκ !
Ευχαριστώ, μα τα χίλια πληκτροφόρα !
Καλημέρα !

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...