Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ήλθον,Είδον,Απήλθον ( CAESARS LIVE !!)


 Αφού έθεσα τέλος στο δίλλημα Μπύρα ή Kai..συγγνώμη, VNV NATION ή CAESARS, συντομότερα απ' ότι φανταζόμουν (είχα ξαναδεί τους VNV παλιότερα και μάλλον δεν είχα διάθεση να τους ξαναδώ την παρούσα μέρα),ξεκίνησα για Κύτταρο, να παρακολουθήσω το Σουηδικό σχήμα που παραλίγο να προκαλέσει μια καινούρια γκαραζ αναβίωση στις αρχές της δεκαετίας,αλλά κατέληξε ένα εξαιρετικό power pop σχήμα που έπαιξε μέχρι και support  στους OASIS ,αντί για το ανάποδο.
Ξεπερνώντας για άλλη μια φορά το σοκ,να βλέπω άλλο ένα Ελληνικό σχήμα να κάνει πρόβες για το Wembley  και να προβάρει  τη γνωστη,τυπική και βαρετή πλέον έπαρση που κάθε κατακαημένο Brit pop σχήμα οφείλει να έχει,έμεινα στην καλοαντιγραμμένη ποπ τους και το πολύ καλό ντύσιμό τους.Αν προσγειωθούν στην πραγματικότητα και χρησιμοποιήσουν καλύτερα το ταλέντο τους (που σίγουρα έχουν) επεκτείνοντας τις αναφορές τους, θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα.Προς το παρόν οι TRAVEL MIND SYNDROME,με άφησαν ελαφρώς αδιάφορο αλλά τους έχω στα υπ'όψην.
Οι CAESARS από την άλλη ,χωρίς περικεφαλαίες και τήβεννους όπως παλιά,ανέβηκαν στη σκηνή και έπαιξαν σαν επαγγελματίες, με όλα τα καλά και στραβά που συνεπάγεται αυτό.
Τυπικές χαζομάρες περί μουσακά (σπανακόπιτα ή γεμιστά δεν είχε το μαγαζί?), ένα ενκόρ και πολύ σας είναι,πεντακάθαρος, μέχρι παρεξήγησης ,ήχος ,άψογες αλλά ψυχρές εκτελέσεις και σωστή σειρά τραγουδιών.
Έπαιξαν όλα τα καλά απ'όλα τα άλμπουμ τους,αλλά άφησαν απ'έξω το ''It's Not The Fall That Hurts''(ασυγχώρητο).
 Ο κόσμος ,αν και λιγότερος απ'ότι περίμενα, ανταποκρίθηκε στα ωραία ρεφρέν και στις clean cut μελωδίες,που με μεγάλη επιτυχία και αποτελεσματικότητα γράφει το σχήμα  και χόρεψε.Όχι με την ψυχή του, αλλά το ευχαριστήθηκε.
Με λίγο πιο γρήγορο τέμπο,περισσότερη βρωμιά στις κιθάρες,περισσότερο συναίσθημα, περισσότερη ορμή και με λιγότερη προσοχή μη μας φύγει κανένας πόντος από τα τραγούδια ,το αποτέλεσμα δε θα θύμιζε 90210 Beverley Hills αλλά περισσότερο Κολοσσαίο.Φάνηκε να γίνεται για λίγο στο "Kick You Out ''αλλά ήδη η συναυλία όδευε προς το τέλος.Για φινάλε το "Punkrocker" σε μία διαφορετική εκτέλεση ,πιό γήϊνη από την ιπτάμενη πρώτη εκτέλεση,το ίδιο συγκινητική αλλά χωρίς αυτό το κάτι που μένει..Το ίδιο και η συνολική εμφάνισή τους... 
(+) : Only You, Sort It Out,Crackin' Up, ( I'm Gonna ) Kick You Out, Punkrocker,Strawberry Weed, Spirit.
(-) : Το ότι αυτόματα σκέφτηκα ''Ρε..Μήπως έπρεπε να πάω προς VNV τελικά ?'' Διαβάζοντας το δοξαστικό της mermy,την επόμενη μέρα,ζήλεψα .ομως δεν ήμουν για τόσο grande ήχους εκείνο το βράδυ...Την επόμενη φορά...

Σχόλια

Ο χρήστης mermyblue είπε…
Καλησπέρα Χρήστο
να σου πω την αλήθεια ούτε που πήρα χαμπάρι ότι ήταν εδώ οι Caesars την ίδια ημέρα με τους VNV. Όχι ότι θα άλλαζε την επιλογή μου, αλλά θέλω να πω ότι δεν είχα κ ιδέα.
Γενικά, όλα αυτά τα indie συγκροτήματα με έχουν λίγο προβληματίσει, όσο κ να μου αρέσει ο ήχος τους. Θέλω να δω πόσο θα κρατήσουν στο χρόνο κ αν θα έχουν την απαραίτητη, για μένα, αναγνωρισιμότητα. Δλδ αν θα τους ακούω μετά από μερικά χρόνια κ θα ξέρω ποιοί είναι.
Θα μου πεις αυτό δεν είναι λόγος να μην πας σε ένα live, κ θα συμφωνήσω ως ένα βαθμό...γιατί μπορεί να μην είναι λόγος να μην πάω αλλά είναι λόγος να μην το επιλέξω σε σχεση με ένα άλλο, πχ.

Σε αντίθεση με σένα εκείνη την Κυριακή ήθελα ξεκάθαρο, δυνατό κ αμετανόητο ήχο κ τον έλαβα. Ίσως κ εγώ, την επόμενη φορά να δω τους caesars, όπως θα ευελπιστώ να κάνω με τους Iamx που έχασα την πρώτη φορά

ως το επόμενο live (αλήθεια ποιό θα είναι;) υπομονή λοιπόν :)
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Οι Caesars ,απο την αρχη της δεκαετιας,μου ηταν συμπαθεις.Παραμένουν συμπαθεις μετα απο αυτο το λαιβ και θα τους ξανακουω μετα απο αρκετα χρονια.Οι βι ενβι απο την αλλη με εντυπωσιασαν με το futureperfect kai to matter+form,αλλά όταν τους ε΄δα λαιβ το 05 με παγωσαν κάπως.Κάπου η τελειοτητα της μορφης και τοσυναίσθημα που εχουν τα τραγουδια τους στο στουντιο σκονταφτουν λαιβ και οι βαρετες προτροπες του χαρρις καταντανε εκνευριστικες...Αλλά σε μια δεδομενη στιγμη θα τους ξαναβλεπα.Μου αρεσει γενικα το κλιμα που γινεται απο κατω.
Δεν ειναι λιγο υπερφιαλος παρ'όλη την ποιητικότητα ?Κατι δεν κολλάει.ή μάλλον είναι λίγο ψωνισμένος (με την κακή έννοια)και πρεπει να ωριμασει καποια στιγμη ?Ειναι ερωτηματα που δε με βασανιζουν αμεσα αλλά καποια στιγμη θα ριξω φως στο μυστηριο,χε χε.Το beloved είναι υμνος και ευτυχως που ΠΑΡΑ πολλο συμφωνουν.Μεγαλο τραγουδι...
Ο χρήστης mermyblue είπε…
Η αλήθεια είναι ότι πήγα με χαμηλές προσδοκίες για τους vnv. Κάποιοι με είχαν προειδοποιήσει "το live τους είναι το cd που παίζει από πίσω, ο ντράμερ κ η φωνή. δεν είναι τόσο καλοί όσο στο στούντιο αλλά θα είναι σαν πάρτυ κ θα σ' αρέσει"
Τελικά, ευτυχώς για μένα, ήταν κάτι πολύ ανώτερο από πάρτυ. Το παραδέχτηκαν κ όσοι τους είχαν ξαναδεί. Ακόμη τραγουδάμε!

Σίγουρα η τελειότητα του ήχου στα ηλεκτρονικά συγκροτήματα (κ πόσο μάλλον στους vnv) δεν βγαίνει αυτούσια. Ωστόσο, ίσως να ήταν ο κόσμος, η μέρα που τους πέτυχα, έγινε χαμός! Δλδ ακόμη το σκέφτομαι κ αν μου έλεγαν ξαναπας σήμερα, θα ξαναπήγαινα.

Η αλήθεια είναι ότι ο Ronan είναι κάπως ιδιόρρυθμος κ οξύθυμος κατά περίπτωση (φταίει λες που είναι Ιρλανδός;) αλλά ήταν κ πολύ "ταπεινός" κ προσιτός αυτή τη φορά. Μας ευχαριστούσε διαρκώς κ φαινόταν να το κάνει ειλικρινά. Δημιούργησε οικεία ατμόσφαιρα από το τίποτα. Δες το βιντεάκι που ανέβασαν κάποιοι από το illusion. Το πρόσθεσα στην ανάρτησή μου μετά. Δες στο τέλος τι γίνεται από τις επευφημίες του κόσμου κ το πόσο ζεστό κλίμα υπήρχε. Κ να σημειώσω ότι ο ήχος στο κομμάτι αυτό (όπως κ στο ξεκίνημά τους) δεν ήταν καλός. Στα υπόλοιπα (κ συγκεκριμένα στο beloved k στο perpetual) ήταν άψογος.

κ κάτι τελευταίο (έκθεση σου έγραψα!!!): αξίζει να σημειώσω ξανά πόσο εξαιρετικοί ήταν η Ayria κ οι Frozen Plasma! Πολύ δυνατοί.
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Οκ μερμυ.Μάλλον αυτή η 'έκθεση'με κάνει να ανανεώσω΄το ενδιαφέρον μου για την επόμενη φορά που θα έρθουν οι βνβ εδω.
Να'σαι καλά..

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...