Το χαριτωμένο μούτρο,η ονειρική καθαρότητα,η μουσική,η μαγευτική αναζήτηση της ιδανικής αγάπης,η γλυκειά προσμονή. Παραμύθι που εύχεσαι να μην τελειώσει ποτέ,ακόμα και την τέταρτη φορά που το βλέπεις....
Μεταφυσικό αριστούργημα με δεκάδες συμβολισμούς αλλά μια αλήθεια.Λίγο πριν την τελική αποκοπή από τον πλανήτη,όλα τα όνειρα που είχες πραγματοποιούνται.Για λίγο..Και γι' αυτό δεν χρειάζεται να μιλάς.Silencio....Απόλαυσε το μόνο αληθινό όνειρο που είχες.Έστω και σε μετάβαση....έστω και για λίγο μέσα στην αιωνιότητα..
Ο "αίρων τας αμαρτίας του κόσμου",ήταν ένας "χαμένος",το παράξενο ελαφροϊσκιωτο παιδί.Η ταινία είναι ωδή για όλους αυτούς που δεν στηρίζει η κοινωνία και δεν καμαρώνει γι'αυτούς.Τραγική όσο δεν πάει,σκοτεινή και ποιητική.Mad World...
Θα μπορούσε να ήταν το Gran Torino ή το Million Dollars Baby αλλά εκεί, το βασικό θέμα ήταν ευδιάκριτο.Εδώ,μετά το τέλος τίτλων, προσπαθείστε να δείτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και να παραδεχτείτε αυτά που ούτε στον εαυτό σας τολμάτε να πείτε.Σας στρίμωξε ο Clint ? Γι'αυτό είναι μεγάλος σκηνοθέτης.Διεισδύει με χειρουργική ακρίβεια στους χαρακτήρες και τους ξεγυμνώνει απέναντι στον εαυτό τους.Τους αποκαλύπτει τραύματα που δεν θα κλείσουν ποτέ...Η αφίσα μιλά μόνη της..
Μία ουδέτερη ζώνη (Τόκυο)..Δύο ξένοι.Αποκομμένοι από τα περιβάλλοντά τους...Σε κάθε άλλη περίπτωση θα είχαν γνωριστεί και σκυλοπηδηχτεί σε χρόνο dt.Θα είχαμε τα σχετικά δράματα και η ταινία θα γινόταν χιτ.
ΑΛΛΑ..Οι δυό τους γεμίζουν τη μοναξιά τους με το να κάνουν παρέα,να μιλάνε περί ανέμων και υδάτων,να περιπλανιούνται στην πόλη -φαντασίωση και να ζούν μία τεχνητή πραγματικότητα από αυτές που ονειρευόμαστε να ζήσουμε έστω και μια στιγμή της ζωής μας.Σεξ ?Ο έρωτας της ζωής τους,στο εξωτικό Τόκυο ? Δε διαβάζουμε Αρλεκιν....Αυτή η σχέση ήταν το κάτι άλλο.Από αυτές που σε κάνουν δέκα χρόνια νεότερο. Καταπληκτικά γυρισμένο,σκηνοθετημένο και με μουσική Just Like Honey..
Οδυνηρή ταινία.Το παραμύθι είχε αναμενόμενο τέλος.Μαύρο κι άραχνο.Επειδή ο κόσμος των μεγάλων και των "ώριμων" τραυματίζει ανεπανόρθωτα τις ευαίσθητες παιδικές ψυχές, το καταφύγιο στη Φαντασία δυστυχώς ένα τέλος έχει..Την απόλυτη απόδραση απο την άσχημη πραγματικότητα...Όλα είναι ωραία στον Παράδεισο..
Οι χάρτινοι ήρωες ,αυτή τη δεκαετία, πρωταγωνίστησαν σε μία σειρά από ταινίες που έχουν και καλλιτεχνικές αξιώσεις.Ο Batman όπως δεν τον έχετε ξαναδεί,ο Joker όπως δεν θα τον ξαναδείτε ποτέ αλλά και οι υπαρξιακές προεκτάσεις είναι τα τρία βασικά χαρακτηριστικά που δίνουν ώθηση σε μια ταινία που σαν περιπέτεια και μόνο είχε εξασφαλισμένη την επιτυχία.Αλλά Nolan είναι αυτός.Πάει τους χάρτινους ήρωες ακόμα παραπέρα...
Σημαίνει πολλά για μας τους μουσικόφιλους..Πολλά κομμάτια της ζωής μας και των σκέψεων μας είναι εκεί,Να γιατί στο 8.Δείτε και τις κομένες σκηνές στο dvd,για πιο ολοκληρωμένη εικόνα.Εννοείται,ότι διαβάσατε και το βιβλίο...
Με κόλλησε στον τοίχο για μιάμιση ολόκληρη ώρα και μου έκανε ηλεκτροσόκ μεσοαστικής παράνοιας,παρακμής και εγκλωβισμού.Η ένταση στο κόκκινο ,αλλά πιο εκκωφαντική στο τελευταίο μισάωρο του παραμιλητού και της απόγνωσης ,όπου η φωνή δεν έβγαινε πια..Αυτή την κατάντια δεν τη θέλουμε και ο Οικονομίδης κάνει τα πάντα για να μας το υπενθυμίζει....
Φυσικά γοήτευσε τους βολεμένους αναρχοαυτόνομους κάθε καρυδιάς.Μερικοί τη χαρακτήρισαν "λαϊκίστικη" (όσα δε φτάνει η αλεπού) αλλά το αποτέλεσμα είναι μια εκτυφλωτική ταινία αντίστασης,αυτοθυσίας και της επομένης του 1984.Άλλο ένα κόμικ που γίνεται ένα σκοτεινό αριστούργημα ελπίδας,στον καιρό του καπιταλιστικού υποχθόνιου ολοκληρωτισμού. '
Εγινα φαν της Natalie Portman μετά από αυτή την ταινία...
Σχόλια
καλησπέρα Χρήστο
πολλά χαμόγελα :) :)
:]:]
καλησπέρα mermy !