Τη βραδυά της 22ας του Νοέμβρη,βραδυά μιας συνηθισμένης Κυριακής του εικοστού πρώτου αιώνα,εποχή τεχνολογίας, όπου η φαντασία γίνεται η νέα πραγματικότητα, εισχώρησα στο Tiki bar κλείνοντας την πόρτα σε έναν ανήσυχο και ανησυχητικό κόσμο.Θα συμμετείχα σε ένα ρετρό πάρτυ από αυτά που τείνουν προς εξαφάνιση και αντιμετωπίζονται ως γραφικά, αλλά προς πείσμα όλων,προσφέρουν εξάψεις και διασκέδαση ακόμα και για πολύ ακόμα.
Οι THEE PANCAKES,άνοιξαν τη βραδυά και ήταν μια μεγάλη έκπληξη για μένα. Η συνοχή αλλά και το κέφι τους ήταν από αυτά που δεν βλέπεις σε συγκροτήματα του είδους. Με την εξαιρετική φαρφίσα να δίνει τονωτικές ενέσεις ομορφιάς και να κλέβει την παράσταση, έπαιξαν ένα γρήγορο σετ που με έκανε να σκεφτώ ότι στα δικά μου πάρτυ,αν έκανα, θα ήταν από τα κύρια ονόματα.
Δυναμικό άνοιγμα και αν κατά λάθος επισκεφθήκατε το προφίλ τους,σας εγγυώμαι,ότι δεν είχαν καμμία σχέση με αυτά τα ακατέργαστα τραγούδια που έχουν ανεβάσει.Οι MESSER CHUPS,παρακολουθούσαν από ψηλά με το ίδιο μυστηριώδες βλέμμα που φωτογραφίζονται. Όταν τελείωσαν οι εξαιρετικές Τηγανήτες,κατέβηκαν από τις σκάλες και πέρασαν ανάμεσα από το συμπαγές πλήθος του πολύ μικρού μπαρ και κατευθήνθηκαν στην αυτοσχέδια σκηνή για να συνδέσουν και να κουρδίσουν .
'Ενοιωσα το φτηνό άρωμα της Σβετλάνα καθώς περνούσε από δίπλα μου και σε λίγα λεπτά, ένα από τα συναυλιακά όνειρα του Σπιτιού έγινε πραγματικότητα ή, ας πούμε καλύτερα, παρέμεινε όνειρο, μόνο που ήταν ζωντανό.
O Olegg Gitarkin, ο εγκέφαλος της παρέας,παρέμενε στα σκοτεινά συγκεντρωμένος στην κιθάρα του,υφαίνοντας ιστούς νοσταλγίας,έξαψης και καυτού surf/rockabilly,υπνωτίζοντας και παγιδεύοντας μας σε χρονοδίνη που με τη βοήθεια του εξωτικού διάκοσμου του μπαρ,κατάφερε να μας παρασύρει μακρυά σε ένα virtual νησί του Δρ.Μορώ όπου οι εφιάλτες μας προβάλλονταν,στο πανί του προτζέκτορα.Εφιάλτες γεμάτοι διεστραμμένο σεξ,εξωτικούς χορούς,τέρατα που φαίνονταν αστεία , οντότητες από άλλο πλανήτη σεξουαλικά ακόρεστες και φονικές θεογκόμενες και άλλα "ωραία".Οι b,c,d,και e- movie,μίξεις τους ήταν κάτι σαν εορταστικό αφιέρωμα στις αντι-χόλλυγουντ ταινίες-αποκυήματα, διεστραμμένου χιούμορ και κακού γούστου αλλά και ανεξέλεγκτης φαντασίας που δε διστάζει να φτάσει ακόμα και στα τρίσβαθα της Κολάσεως..
Η Σβετλάνα -Zombierella,με το κορμί - λαμπάδα,ήταν αρκετά σέξυ για να παγιδεύει τις αισθήσεις αλλά αρκετά απόμακρη για να μην παρεκτρέπονται.Ήταν επίσης,το αισθησιακό κομμάτι του γκρουπ, η προσωποποιημένη ηχητική αισθητική του σχήματος.Εξωτική ,επιτηδευμένα μυστηριώδης,ρετρουαλική. Μία ροκ φαντασίωση που μυρίζει celluloid, pinup αφίσσα και άλλα υγρά. Μετά το πέρας της συναυλίας και πάντα με τα ρούχα της δουλειάς,πουλούσε cd, έδινε αυτόγραφα,σταμπάριζε τα cd φιλώντας τα και ήταν αρκετά ευγενική και ανεκτική. Ζουν από τη μουσική τους ,πουλάνε τις φαντασιώσεις τους μόνοι τους και αυτό λέει πολλά.Ο Dennis Messer,είναι η επαφή του σχήματος με την πραγματικότητα. Η ψυχή του πάρτυ και δυνατός ντράμμερ.Χαμογελαστός και επικοινωνιακός.
Έλειπαν Θέρεμιν και πληκτροφόρα που δίνουν την απόκοσμη διάσταση του ήχου τους, όπως ακούγονται στα άλμπουμ τους αλλά και το στίγμα της Ευρωπαϊκής και Ρώσικης καταγωγής μιας μουσικής ,που αν ακουγόταν στα '60'ς θα ήταν πολύ προχωρημένη αλλά στον εικοστό πρώτο αιώνα ακούγεται ρομαντική,νοσταλγική,διαφορετική ,παράξενη και ιδανική για ολικές αποδράσεις.
Βγαίνοντας από το Tiki έξω στην πραγματικότητα,κοντοστάθηκα και κοίταξα πίσω μου....Πόσο θα ήθελα να ξαναμπώ πάλι εκεί , σκέφτηκα...Ήταν όμως αδύνατο. Ευτυχώς υπάρχουν οι δίσκοι και τα mp3.
Αυτή τη βδομάδα Το Σπίτι έμεινε σε άλλη διάσταση και θα μείνει λίγο ακόμα...
(+) : Moriarty Woogie, Crash, Holywwod Devils, Popcorn,τα πάντα.
Τα φιλμάκια,οι Thee Pancakes,το Tiki σαν το ιδανικό μέρος για τέτοιες μουσικές.
(-) : Το Tiki σαν ακατάλληλος τόπος για συναυλίες,το στριμωξίδι και η έλλειψη ορατότητας μερικές φορές..Πόσο θα ήθελα να τους έβλεπα με πλήρη ηχητική ανάπτυξη σε μεγαλύτερο κλαμπ !
Σχόλια