Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

F I S T ! [FAUST : Larger Than Live !!! ]



 Βγήκαμε από το Κύτταρο,παραμιλώντας.Εγώ και διακόσια άτομα περίπου..  
Δεν ήταν ακριβώς ζωντανή εμφάνιση όπως την εννούμε.Το ξέραμε αυτό.Και από τις εμφανίσεις τους στο εξωτερικό αλλά και από την πρώτη εμφάνιση τους στην Αθήνα εκείνο το παγωμένο βράδυ της 5/10/2006....

Ήταν κάτι τόσο βιωματικό που δεν ξέρω αν οι λέξεις μπορούν να περιγράψουν κάτι το τόσο ολοκληρωτικά αγνό,πρωτογενές και απελευθερωμένο,που ακόμα και μετά από 40 χρόνια παραμένει το ίδιο ισχυρό και συγκλονιστικό,δίχως να πέφτει στην παγίδα του γραφικού,αφελούς και απλώς εφφετζίδικου.

Διαχρονικό,μιάς και η αργή κατάρρευση του πολιτισμού που γέννησε τους FAUST, συνεχίζεται.Οι ζωντανές συναυλίες του γκρούπ δεν είναι παρά ένα έργο ζωντανής Τέχνης,που ενσωματώνει σουρρεαλισμό,νταντα,ροκ και δε συμμαζεύεται,μακριά από ορισμούς ψυχρούς και αποπροσανατολιστικούς.Δεν αλλάζει το βασικό μοτίβο, αλλά κατα καιρούς σκληραίνει  ή μαλακώνει .Την πρώτη φορά ήταν ένα κάλεσμα εξύψωσης του Ανθρώπινου γένους από το σκοτάδι.Χίπικα βίντεο, ουρανομήκη κομμάτια και λίγο τροχό.
Αυτή τη φορά ήταν θυμωμένο,διαμαρτυρόμενο,άγριο,αλλά θετικό και με χιούμορ..Μια Γροθιά (Faust,Γερμανιστί) που δεν είχε τόσα πολλά Διονυσιακά στοιχεία αλλά καλούσε σε αφύπνιση και αλλαγή αντίληψης.


Ήταν σαφώς πιο ολοκληρωμένο,με όλα τα εργαλεία και μηχανήματα,που έπρεπε να υπάρχουν και τότε.Η σκηνή σαν εργοτάξιο ιδεών και δημιουργίας ενό ιδανικού ή υποφερτού κόσμου.Σπάμε τις τηλεοράσεις με τελετουργικό τρόπο, η λαμαρίνα ακούγεται υπέροχα και το ηλεκτρικό πριόνι είναι το καλύτερο σκαρπέλο μερικές φορές...Μέχρι και πλάκα κάνουμε,κραδαίνοντας το σαν τον ..ξέρετε ποιόν Τεξανό..


Έπαιξαν τραγούδια που πραγματικά εξακολουθούν να μας στέλνουν αλλού,το διασκέδασαν και οι ίδιοι πάρα πολύ ,φάνηκε στα πρόσωπά τους ότι δεν ήρθαν απλώς να παίξουν, αλλά να δώσουν ένα θέαμα  αισθήσεων μοναδικό και αξέχαστο.Η ανταπόκριση των διακοσίων ήταν τόσο ενθουσιώδης που φαίνεται ότι θα τους ξαναδούμε.Και ελπίζω να είμαστε πιό πολλοί τότε...

Να σημειώσω την ευγένεια του σχήματος που ευχαρίστησε μέχρι και τον Μπαρμπα Τακη που τους νοίκιασε τα πάσης φύσεως μηχανήματα ,μπετονιέρα κλπ.Δεν το κάνουν πολλοί..

(+) : Krautrock,The Sad Skinhead,"It's A Rainy Day,Sunshine Girl","Miss Fortune",οι διάφορες περφορμανς ποίησης,ζωγραφικής,γλυπτικής,το δαιμόνιο βλέμμα,η έξαψη και το χιούμορ του Jean - Herve, το ότι τα τύμπανα φαινόντουσαν παιδικά τυμπανάκια στα χέρια του Γίγαντα ή μάστορα Zapie,η τόσο cool Geraldine,δεινή χειρίστρια Viscount ,Roland ,ακκορντεόν και πινέλου, ο τόσο 70'ς με το δερμάτινο και ρειμπαν γυαλί Amaury Cambouzat στην κιθάρα και μόνο, το φελιζόλ που έπεφτε σα χιόνι στο κεφάλι μας,όλο το event γενικά, που μάλλον θα στεφθεί σαν συναυλία της χρονιάς...
(-) : Το πετραδάκι που μου ήρθε στο κεφάλι από τη μπετονιέρα,ο σπινθήρας που κάθισε στο μαλλί μου από τον τροχό του bob...εε ..του Zapie,δεν ήταν τόσο μοιραία ευτυχώς..Ακόμα και η μικρή προσέλευση δεν ήταν πρόβλημα,μιάς που δεν ήρθαν άσχετοι....Μέτρησα απουσίες ,όμως..



Σχόλια

Ο χρήστης Unknown είπε…
Κρίμα, εκείνο το βράδυ επέστρεφα από θεσσαλονίκη, θα ερχόμουν στα σίγουρα. Εξάλλου η προηγούμενη εμφάνιση τους με είχε αφήσει με ανοιχτώ το στόμα. Διακρίνω και διαφορετικά πρόσωπα στο συγκρότημα σε σχέση με την παλαιότερη εμφάνισή τους, κρίμα, κρίμα.
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
Σε αυτήν δε θα είχες στόμα.Πίστεψέ με .ήταν απίστευτοι ακόμα και για μένα...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...