Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

THE FALL..

Έχει καταντήσει αηδία πια.Δε μπορείς πλέον να τα βάλεις μαζί του.Τί να του πείς άλλωστε ? Να μάθει να τραγουδάει ?Σε συμφέρει να χάσεις αυτη τη μοναδική ερμηνευτική παραφωνία ?Να παίξει πειραματική ηλεκτρονική concrete ? Όρεξη έχεις να ακούς γκαραζ ανάποδα ?
Να του πείς να το βουλώσει και να ψοφήσει ? Και πώς μετά θα βγάλεις συμπέρασμα για τα όρια  της ανθρώπινης παραξενιάς απο τη στιγμή μάλιστα που συνεχίζει απτόητος,στο δικό του σύμπαν και ανεπηρέαστος απο τις μουσικές εξελίξεις ?
Όπου τον καλούν να συμμετάσχει με τη φωνή του,έχεις την εντύπωση ότι το τραγούδι είναι ένα πειραματικό ακυκλοφόρητο της μπάντας του.
Είναι αλήθεια ότι τα είχα σπάσει μαζί του για 4-5 χρόνια.Όχι γιατί δεν μου άρεσαν οι δίσκοι του .Απλά δεν μου άρεσαν πολύ.Δεν ήταν τόσο εθιστικοί.Δε με κόλλαγαν στον τοίχο.Μου έφτανε να τους ακούσω μόνο μία φορά και όχι να τους λειώνω.Και αυτό με ενοχλούσε..
Τα τελευταία δώδεκα χρόνια ,ύστερα απο έξι περίπου χρόνια αποχής [1994-1998],οι δίσκοι του μου με αναστατώνουν πάλι.Τον έχω δεί και τις δύο αποθεωτικές φορές που έπαιξε στο Gagarin αλλά και σε εκείνη τη συναυλία μισή απίστευτη- μισή φιάσκο στο παλιό Club 22. Ήταν καλύτερος απο ποτέ.Λέτε να φταίει που παντεύτηκε Ελληνίδα χωρίς φιλοδοξίες ,όπως εκείνη η ξινή Αμερικάνα Brix και είναι κοντύτερα σε αυτό που κάνει? Δεν ξέρω..
Φέτος επιστρέφει.Με μία απο τα ίδια..Δηλαδή ένας ακόμα δίσκος ροκ εμμονών ,μεταλλαγμένου γκαράζ,ειρωνικής ποπ,ΑΥΘΕΝΤΙΚΉΣ αισθητικής.Λειτουργεί ? Μα τί λέτε τώρα? 
Παραμένω ένας φανατικός οπαδός των FALL και μετά από το "Our Future,Your Clutter''.Ξέρετε ποιός μπορεί να ηχογραφεί ένα εξάλεπτο τραγούδι,για το φινάλε που να ξεκινά με γκρίζα FALLική ποπ διάθεση και απο το τρίτο λεπτό  να ακούγεται σαν οι NEU ! να σηκώνονται από τον τάφο και να ξαναπερπατάνε σαν ζόμπι στον πλανήτη ? ΚΑΝΕΙΣ ! 
Δεν παίζεται ο άνθρωπος.Και η μπάντα του....MARK E. SMITH τον λένε..και είναι ακόμα ακμαίος και το ίδιο απολαυστικά γεροπαράξενος...

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
δεν υπάρχει ο δίσκος!
Ο χρήστης Raggedy Man είπε…
Καλά τα λες, ωρε!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...