CRYSTAL WEEKEND....

Θα μείνει στην Ιστορία του Σπιτιού Με Τα Παράξενα ως το Σαββατοκύριακο των CRYSTAL CASTLES. 

Από προχθές,τα ''Doe Deer'' και ''Celestica'', έχουν κάνει κατάληψη στο player και σήμερα ήρθε το τελειωτικό-ευτυχές χτύπημα της διαρροής του καινούριου άλμπουμ !

Δεν έχω μετανιώσει/αναιρέσει/μεταβάλλει τίποτα απο αυτά που είχα γράψει γι' αυτούς,με αφορμή το ντεμπούτο τους.

Με αυτό το δεύτερο άλμπουμ, συνεχίζουν την πορεία στις Υπερπόλεις του 21ου αιώνα,με τραγούδια περισσότερο οργανωμένα,εκρήξεις λίγες αλλά ακριβείας,καθόλου ασκήσεις και φλυαρία, αλλά με καλύτερη αίσθηση και έλεγχο πάνω στο υλικό τους.

Ο ήχος τους είναι κοντά στο παλιό,καλό αλλά πεθαμένο electroclash περισσότερο, αλλά όπως ξέρετε πια δεν έχουν καμμία σχέση με τους ποζεράδες προγόνους τους.

Ακούγονται πιο ονειρικοί και τα τραγούδια τους εξακολουθούν να είναι απλά,κατανοητά αλλά τώρα είναι περισσότερο οικεία στο αυτί.Δεν ακούτε πολλές κακοφωνίες ,αντιθέτως οι καλύτερες στιγμές εκτός απο το ''Doe Deer'',είναι ταξιδιάρικα,ατμοσφαιρικά ηλεκτροποπ μελωδικά τραγούδια όχι τόσο ακίνδυνα,που αρμόζουν σε εναλλακτικούς καταλόγους επιτυχιών (Vietnam,Suffocation,Violent Dreams,Celestica).

Τα πιο ξεσηκωτικά τραγούδια του δίσκου μπορούν ακόμα να δονούν και να είναι οι ζωντανότερες στιγμές των συναυλιών τους (Baptism,Birds,Intimate,Year Of Silence).

Αλλά η Alice που βλέπετε στις συναυλίες δεν είναι αυτό που ακούγεται στο δίσκο.Περισσότερο συναίσθημα,μελωδίες απλές αλλά λειτουργικές,φωνή χαμένη στα εφφέ τόσο που νομίζεις ότι τραγουδά με άυλη υπόσταση.Σχεδόν καταρρίπτει τη δημόσια εικόνα που της έχουν φορτώσει τα media και ακούγεται περισσότερο ευάλωτη και εύθραυστη.

 Ο δεύτερος δίσκος των CRYSTAL CASTLES,ακούγεται σαν βελτιωμένη έκδοση του πρώτου αλλά είναι πιο ολοκληρωμένος και πιο ακριβής στους στόχους του.Πλέον η μουσική προσέγγιση του ντουέτου για τον Αστικό ήχο του 21ου αιώνα καθιερώνεται με αυτό το δεύτερο άλμπουμ.....