Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ELA ORLEANS....

  Μεγάλωσε στο Άουσβιτς της Πολωνίας,την εποχή του Κομμουνισμού,''δίπλα στο φρικιαστικότερο μουσείο του κόσμου,αλλά παραδόξως,αυτό τη γέμισε ελπίδα και επιθυμία να ανακαλύψει  περισσότερες χώρες και  κουλτούρες''.
''Το να μεγαλώνεις σε Κομμουνιστικό περιβάλλον ήταν βαρετό και καταθλιπτικό,λέει η ίδια ,αλλά μάλλον αυτή είναι η φύση του να μεγαλώνεις οπουδήποτε ( πόσο δίκιο έχεις κυρά μου..)''
Η ELA ORLEANS,μου ήταν τελείως άγνωστη.Όμως είναι ιδρυτικό, και συνεχίζει να είναι, μέλος των HASSLE HOUND, μπάντα πειραματικής φολκ (χονδρικά),  που σχηματίστηκε στη Γλασκόβη το 1999 με λίγες κυκλοφορίες αλλά ενδιαφέρουσες.Έχει πλούσια καλλιτεχνική δραστηριότητα,συμμετοχές σε συγκροτήματα κλπ.
 Η ELA ζει στη Ν.Υόρκη πλέον, και έχει ήδη δύο δίσκους,που κυκλοφόρησαν σε βινύλιο και ψηφιακή μορφή μόνο. 
Το όνομά της δεν θα το βρείτε σε mainstream εναλλακτικά έντυπα (Pitchfork,Stereogum κλπ),που αφήνουν τη δουλειά της παρουσίασης,σε μικρότερης εμβέλειας μπλογκάκια (σαν και το δικό μας)
Το δεύτερο άλμπουμ της ''Lost'' τη ''φανέρωσε'' στο υπόγειο εναλλακτικό κοινό προκαλώντας θετικά σχόλια. 
Φανταστείτε, μουσική που δεν πατάει στη Γη,φτιαγμένη από αέρινες λούπες,με κιθαριστικά συννεφάκια,μουσικές φράσεις από ηλεκτροακουστική μέχρι ποπ , ηλεκτρονικά επεξεργασμένες,μέσω του εκλεκτικού αλλά συνάμα συναισθηματικού ταλέντου της ORLEANS.Μουσική οικεία αλλά και διαφορετική σε αίσθηση. 
Η φωνή ανακαλεί '50'ς μνήμες, BRENDA LEE, VELVET UNDERGROUND,BRIAN WILSON, κάτι χαμένο αλλά γλυκά νοσταλγικό. Το '' Lost'' θα το θεωρήσω αδελφό με το '' Person Pitch'',μόνο που είναι αρκετά πιο ανοικτό και ομιχλώδες και δε στηρίζεται σε επεξεργασία samples.
 Νιώστε το αργό, υποβλητικό ,θρηνητικό ενορχηστρωτικό σασπένς του '' Amsel Grid'' αλλά νιώστε αμέσως μετά την αισιοδοξία του γεμάτο από καλά κρυμμένα doo-wop και λοιπά '50'ς ποπ στοιχεία ''Myriads'' που ακούγεται σα να παίζει από  ξεχασμένο τζουκ μποξ,χωρίς χαμηλά ,με πρίμα που σε τσιτώνουν.
Στο ''Barry Lindon'',κυριαρχεί η κιθάρα που παίζει μια λατιν μελωδία ανοιχτή- πληγή, ενώ στο ''Lost'' χαζεύεις τ'άστρα,παρέα με τη μοναξιά σου, κάτι που το ξανάνιωσες έξι τραγούδια πριν στο '' Better Friends'' και καθώς ο δίσκος τελειώνει τον ξεκινάς απ' την αρχή : 
''Something Higher'' και οι φολκ επιρροές, πλούσιες σε delay και άλλα φίλτρα  σε βάζουν  πάλι να ξανακάνεις το συναισθηματικό ταξίδι..προς τα πίσω... Ακόμα ένας γύρος με το '' νοσταλγικό νέφος'' της ELA...Και δε θα πεις όχι..
Η ίδια λέει ότι κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του άλμπουμ άκουγε με εμμονή ''Pet Sounds, Joe Meek’s recordings, Ethiopiques and Bollywood scores'' και έβγαλε ένα κλασσικό δίσκο για την διάσταση που υπάρχει Το Σπίτι Με Τα Παράξενα
Το ''Lost'',είναι ένα άλμπουμ με ομορφιά, ένα dream - pop διαμάντι, επίτηδες ακατέργαστο και τρυφερό, που γιορτάζει τη χαμένη αθωότητα και την επαναφέρει μέσω των τραγουδιών.Ταυτόχρονα μας εισάγει σε μια μουσικό, ιδιαίτερη και ξεχωριστή,με μουσική αντίληψη που δεν βρίσκεις εύκολα.
 Γοητευμένος......
Τα αποσπάσματα είναι μέρος από τη συνέντευξη που έδωσε στο Impose Magazine και σίγουρα δε γίνεται να μην γοητευτείτε και εσείς από την προσωπικότητά της....
Για άλλη μια φορά θέλω να ευχαριστήσω το Sound Injections, περισσότερο από κάθε άλλη φορά...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...