Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

K E N D R A...


Το Σπίτι σήμερα θυμάται την KENDRA SMITH. Για την ακρίβεια μου τη θύμισαν δύο απανωτές δημοσιεύσεις στο Altered Zones.Μια της TAMARYN,που θυμάται πόσο πολύ της άρεσαν  οι  CLAY ALLISON που μετά έγιναν OPAL και μια άλλη που αναφερόταν στη μπάντα που έφτιαξε μετά από αυτούς.
 Οι THE GUILD OF TEMPORAL ADVENTURES κυκλοφόρησαν ένα ομώνυμο μίνι ψυχεδελικό αριστούργημα το 1992, αλλά θα κατατάσσεται πάντα σαν δίσκος της πρώην μπασίστριας των THE DREAM SYNDICATE..
Θυμάμαι τότε ότι το έβρισκες μόνο εισαγωγής και ήταν πολύ εύκολο να το προσπεράσεις. Θυμάμαι ότι μου άρεσε αλλά δεν το αγόρασα ποτέ.Έτσι έπρεπε να μου το θυμίσουν οι νεώτεροι για να το κατεβάσω (σλσκ) και να το ξαναθυμηθώ. Δεν έχει χάσει την αξία του. Ακούγεται ακόμα πιο όμορφο σήμερα και η διασκευή στο ''She Brings The Rain'' έχει περισσότερη υγρασία και μυρίζει καλύτερα από την πρωτότυπη των CAN.Μπορώ να πω ότι μου αρέσει περισσότερο από τις ηχογραφήσειςτων OPAL, αλλά μην το δένετε κιόλας.
 Τα καθαρά,αδρά φωνητικά της KENDRA,είναι αυτό που με γοήτευε πάντα σε αυτήν όπως και η νηφαλιότητά της στο σχεδόν αψεγάδιαστο, όμορφο προσωπικό της ''Five Ways Of Disappearing'', που κυκλοφόρησε στη 4AD το 1995 ,όταν η εταιρεία ακόμα και χωρίς pitchfork,έψαχνε Αμερικάνους καλλιτέχνες που ξεχώριζαν ( έτσι μάλλον η κότα έκανε το αυγό που σημαίνει ότι όποιος κατηγορεί την 4AD ότι υπογράφει αυτούς που είναι πρωτοσέλιδο στο εξαιρετικό Αμερικάνικο πόρταλ,μάλλον θα πρέπει να επανεκτιμήσει κάποια πράγματα). 
Σήμερα η καλλιτέχνις εξακολουθεί να ζεί κάπου στα δάση, μακριά από τα εγκόσμια και μην την περιμένετε στο άμεσο μέλλον για φαγητό.Θα είναι για πάντα χαμένη και προφανώς ευτυχισμένη στη δικιά της  ''Valley Of The Sun'',''πετώντας ελαφρύτερη από τον αέρα''...

Σχόλια

Ο χρήστης ranx xerox είπε…
Ετσι, ετσι! .Να μην ξεχναμε τετοια κοριτσια.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...