Τί τα θες ?Τί να σου κάνει η πρόθεση του κόσμου,που μπήκε σαν ενθουσιώδης ταύρος στο χώρο,αφού ,επιτέλους, έσπασε τον κλοιό των τζαμπατζήδων που είχαν μπλοκάρει τη ΜΟΝΑΔΙΚΗ είσοδο που η τσιφουτιά επέτρεψε να είναι ανοικτή,ενός ΜΕΓΑΛΟΥ χώρου ,με σκοπό να διασκεδάσει με την ψυχή του υπό των πυρηνικών και γεμάτο αδρεναλίνη ήχων και ρυθμών ενός κορυφαίου σχήματος που αρνείται να πεθάνει..
Τί να σου κάνει επίσης η όρεξη και η διάθεση του γκρουπ, που σαν σωστοί διασκεδαστές, ήθελαν να παρουσιάσουν τις μεγαλύτερες επιτυχίες του έστω και σε διαφορετικές ή δυστυχώς,στην περίπτωση των ''No good'' και ''Out Of Space'' κομμένες εκτελέσεις (το πολύ το Κύριε Ελέησον..) με την καλύτερη παρουσίαση και εξαιρετικά δυνατό ήχο. Αν ήταν άλλες εποχές μπορεί και να περνάγαμε καλά,γιατί ήταν μια βραδιά με παλμό.
Η διοργάνωση όμως,αποδείχτηκε ανεπαρκής για τέτοιου βεληνεκούς σχήμα, που στο εξωτερικό ''σπέρνει'' με το ίδιο ακριβώς σουπερ σετ και τους ίδιους εξαιρετικούς φωτισμούς.
Ο ήχος μπουκωμένος και χαμηλός σε ένταση, έθαψε τα πάντα... Και διαθέσεις και προθέσεις.
Και σε μια εποχή που τα ωραία μας λεφτά δεν τα πετάμε,τέτοιες τριτοκοσμικές υπηρεσίες πρέπει να εκλείψουν...Από τον οδηγό ταξί που δεν ξέρει να σε πάει μέχρι τη Ν.Σμύρνη μέχρι διοργανώτριες εταιρείες που έχουν την χρυσή χήνα και δεν μπορούν να τη βάλουν σε καλό κοτέτσι. Αν ρωτήσεις ένα παιδάκι θα σου πεί ότι οι PRODIGY απαιτούν ΜΕΓΑΛΟ χώρο και ΔΥΝΑΤΟ,ΚΑΘΑΡΟ ΗΧΟ και κάθε γαμημένη συναυλία από το τοπικό γκρουπάκι μέχρι και τους Beatles,πρέπει να προσφέρει στο κοινό, άνετη προσέλευση και αποχώρηση.Κάτι τέτοιο δεν έγινε και έτσι η βραδιά κύλησε με τον πιο χάλια ήχο που έχω ακούσει εδώ και καιρό και το πιo άθλιο στριμωξίδι στην είσοδο,που είχα να περάσω από την εποχή του Club 22...
Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου. Το ''Ikona...
Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60 χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής». Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον. Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...
Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας. Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...
Σχόλια