Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

THE SOFT MOON

Έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Γρήγορο,μεγαλόπρεπο αρχαϊκό Goth/post punk,με κιθάρες που κεντάνε,ξερνάνε ριφ σαν βέλη και ψυχεδελίζουν που και που,μπάσο και ντραμς στους ονειρεμένους επαναληπτικούς,αγωνιώδεις,ταχύτατους ρυθμούς που με κάνουν να χτυπιέμαι σαν τότε και ψιθυριστά φωνητικά που μένουν στο παρασκήνιο θέλοντας να διατηρήσουν τη γοτθική μεγαλοπρέπεια του πιό ορθόδοξου,εκστατικού,ξεκάθαρου και ορμητικότερου μετα πανκ και συναφή,άλμπουμ που άκουσα φέτος. 
Ουσιαστικά οι THE SOFT MOON είναι ο Luis Vasquez,από την έρημο Mojave και η μουσική του ακούγεται σαν να έγινε μέσα σε γκρίζες κλειστές μεγαλουπόλεις,με αβέβαιο μέλλον. Κυκλοφορεί από την Captured Tracks .
Ευχαριστώ το sound injections,για άλλη μια φορά..

Σχόλια

Ο χρήστης fool είπε…
Πιάστηκα εξαπίνης.Συγκλονίστηκα !!!Τι να λέμε, προσπαθώ να συμπεριλάβω όλα τα συναισθήματά μου αλλά θα χρειαστώ βιβλίο για να τα περιγράψω.Στο Τiny Spiders (ένα δείγμα του δίσκου) τα τύμπανα σε πυροβολούν χωρίς να προλάβεις να πάρεις ανάσα, άμεσα και αποτελεσματικά...Καθηλωτικό κομμάτι,καθηλωτικό album. Αντιδράει αυτό αντί για σένα(πως ήξερε άραγε τις αντιδράσεις μου χωρίς ούτε καν να με ξέρει?). Είναι παράδοξο πρώτη φορά μου συμβαίνει κάτι τέτοιο. Έχω μείνει παραδομένη εκστατικά και παρασύρομαι από ένα σύγχρονο αριστούργημα του post punk που διαψεύδει όσους πίστευαν ότι το συγκεκριμένο genre αναδείχθηκε και ακολούθησε μια συγκεκριμένη εποχή.
Δεν υπάρχει χρόνος και το αποδεικνύουν περίτρανα οι Soft Moon που για μένα κατατάσσονται στις κορυφαίες μπάντες με αυτό και μόνο το πόνημά τους.
Ο χρήστης fool είπε…
The Soft Moon 2.
Οι καταπληκτικές συνθέσεις ενισχύονται από τις εξαιρετικές ηχητικές επιλογές (χροιές κρυστάλλινες, ακριβείς, εύθραυστες, δυνατές). Συγκλονιστικές οι αλληλεπιδράσεις με ευφυείς δυναμικές αναλογίες που στοχεύουν στην παραμικρή λεπτομέρεια.
Η επιδέξια χρήση της τεχνολογίας ανεβάζει τον πήχη και δίνει την δυνατότητα επέκτασης και εισχώρησης και σε άλλες μουσικές γειτονιές...
Η απόλυτα ανοιχτή αντίληψη του Soft Moon πάνω σ`ένα συγκεκριμένο μουσικό χαλί (που διατηρεί, ομολογουμένως, αλώβητο σεβασμό) το κατατάσσει σε project προς μίμηση.
Αυτό το album είναι το προσωπικό μου soundtrack.
Ο χρήστης fool είπε…
Και μια διόρθωση στο The Soft Moon 2: Δεν το κατατάσσει, το καθιστά σε project προς μίμηση.
Ο χρήστης Mistress Hyde είπε…
"...φωνητικά που μένουν στο παρασκήνιο θέλοντας να διατηρήσουν τη γοτθική μεγαλοπρέπεια του πιό ορθόδοξου,εκστατικού,ξεκάθαρου και ορμητικότερου μετα πανκ και συναφή,άλμπουμ που άκουσα φέτος."

Αυτή είναι η πιο ξεκάθαρα, παραστατική πρόταση που διάβασε φέτος.
Με συγκίνησε δεόντως όπως και το κομμάτι στο οποίο διακρίνω και εμφανείς dark wave πινελιές.
Τα σέβη μου
Ο χρήστης Χρήστος Μίχος / Christos Michos είπε…
vick,είναι δισκάρα ότι και να λέμε τωρα.
mistress,άκου και το υπόλοιπο άλμπουμ.Αυτό είναι μόνο το ορεκτικό..Βαθειά υπόκλιση (Gentleman,ε ?)
vick + mistress,σας ευχαριστώ για τα σχόλια.Μου φτιάξατε τη μέρα....Αλήθεια...
Ο χρήστης Raggedy Man είπε…
Εγώ πάλι θα 'λεγα ότι ο αρχικός μου ενθουσιασμός σταδιακά μειώθηκε και τώρα δε μείνανε και πολλά. Πάσχει από αυτό το σύνδρομο που έχουν όλοι οι "ροκ" δίσκοι που ένας τύπος παίζει όλα τα όργανα... Μόνο ο Foetus εξαιρείται... Οι ιδέες του Σοφτ Μουν επαναλαμβάνονται, βασικά μία είναι όλη κι όλη, το αρχικό ψάρωμα με την παραγωγή σβήνει όταν συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχουν αρκετά δυνατές συνθέσεις στο όλον... Όπως όλοι οι δίσκοι της Captured Tracks έτσι κι αυτός, τελικά είναι λίγος. Παραμένει πάντως ο καλύτερος που έχει βγάλει μέχρι σήμερα.
Ο χρήστης fool είπε…
@ indiefuck: O.K. indiefucκ. Αν πάρουμε το album κομμάτι κομμάτι τότε έχεις ένα δίκιο ως προς το συνθετικό μέρος στο οποίο δεν παρουσιάζεται η ποικιλομορφία ή η έκπληξη που θα περίμενε κάποιος. Αλλά όταν το ακούσεις σαν ένα έργο τότε αποκτά άλλη προοπτική. Το "όλον" φίλε μου είναι το μυστικό του, η ιστορία του. Η "μαστοριά" του ο λόγος ύπαρξής του. Αυτό δεν ξέρω αν έχει να κάνει με το συγκεκριμένο σύνδρομο.... Ούτε και ξέρω αν ο Soft Moon είχε κάτι τέτοιο στο μυαλό του όταν το δημιουργούσε. Προφανώς όμως όχι γιατί η δομή του album θα ήταν διαφορετική (χωρισμένη σε parts και όχι σε tracks). Λίγη σημασία έχει αυτό για μένα... Άρα ο τρόπος που "ακούει" ο καθένας είναι αυτό που κάνει την διαφορά και το τι προσδοκίες έχει από το εκάστοτε άκουσμα.
Ο χρήστης Raggedy Man είπε…
... Εξακολουθώ να πιστεύω ότι του χρόνου ούτε που θα το θυμάσαι...
Ο χρήστης fool είπε…
Exw poly kalh mnhmh Indiefuck....lol

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...