Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

MARK III

Ήταν το πρώτο άλμπουμ το 2011 που άκουσα,όταν διέρρευσε στα τέλη του 2010.Το άκουσα μόνο μια φορά για να καταλάβω ότι ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα όλων των εποχών,έκανε ένα δίσκο που συνδύαζε το ''A Bell Is A Cup...Until It Strucks" και το "154", με πιο στιβαρή παραγωγή αλλά και περισσότερη ποπ και χαλαρή διάθεση...
Όχι δε μου φάνηκαν συγκλονιστικοί,ούτε εντυπωσιακοί ,ούτε ότι άνοιγαν νέους δρόμους,με αυτό το άλμπουμ,σε πρώτη φάση.Και μετά τη δέκατη ακρόαση δεν είχε σημασία, ούτε και οι σκέψεις της πρώτης παραγράφου...Όπως πάντα με τους WIRE,η αξιοπρεπής παρουσία τους,όλα αυτά τα χρόνια μιλάει από μόνη της...  
  Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια,από εκείνο το εκρηκτικό live στο Roxy,επίσης πολλά από την εποχή που οι ELASTICA,χρησιμοποιούσαν έξυπνα τα ριφφ τους, για να κάνουν αξέχαστες επιτυχίες. Επίσης παρα πολλά από την εποχή που οι R.E.M. ,τους έδειχναν γιατί είναι καλύτερο το δικό τους ''Strange'' από τη δικιά τους πρωτότυπη εκτέλεση.
Οι FISCHERSPOONER με το ''The 15th'',πήραν ένα μάθημα που δεν αξιοποίησαν ποτέ και έμειναν στις πούδρες και τα ρίμελ.
Αντίθετα τα ριφφ και τα φωνητικά του πρωτότυπου ''The 15th''  έφτιαξαν ολόκληρη καριέρα σε κάποιους PIXIES.Για να μην πούμε για το Αμερικάνικο χαρντκορ....
Το ''Red Barked Tree'',θα μπορούσα να πω ότι είναι ένα χαριτωμένο άλμπουμ για αυτή τη μπάντα.Χωρίς τον Bruce Gilbert(είναι απώλεια,όπως και να το κάνουμε),η ποπ ενέργεια που απελευθερώνεται από τον Colin Newman,κυριαρχεί.Ακόμα και στα ταχύτερα τραγούδια του άλμπουμ δεν υπάρχει τραχύτητα,δεν υπάρχει άγχος.
Αυτό του δίνει πολλούς πόντους αμεσότητας,λιγότερους πόντους έκπληξης και έντασης.Μπορείς να ''κουνηθείς'' μαζί τους και σε περιπτώσεις όπως το ''Smash'',η εμπειρία του ν' ακούς WIRE,φτάνει στο ''154''.
 Ακούγεται άρτιο,δεμένο,καθαρό,γυαλισμένο,τακτοποιημένο,που μπορεί να σε αιχμαλωτίσει ύστερα από αρκετά ακούσματα,αλλά δε θα σε πιάσει όμηρο,ούτε θα το αναζητάς σαν πεινασμένος.
Είναι ένα κομψό,έξυπνο άλμπουμ και η ακρόαση του είναι, όπως σε όλους τους δίσκους του γκρουπ αλλά και τους προσωπικούς του Newman,μια ευχάριστη εμπειρία..Στις 13/03,θα έχουμε και την ευκαιρία να τους δούμε και από κοντά και απ'ότι βλέπω στο YouTube,δε θα περάσουμε κι άσχημα...Μην περιμένετε πολλά παλιά ούτε ''Outdoor Miner'',''The 15th'',''Sand In My Joints'' κλπ. Επειδή δεν θα παίξουν ούτε και το αγαπημένο κομμάτι μου '' On Returning'',το παραθέτω πιό κάτω έτσι για παρηγοριά...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...