Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Why is it always raining in my dreams ? THE DELUSION OF LAURIE.. (LAURIE ANDERSON : LIVE 08-06-2011)

Κάποια στιγμή στη ζωή μου πρέπει να γράψω κάτι σπουδαίο για τη LAURIE ANDERSON. Μια πραγματεία,ένα δοκίμιο,μια δοξολογία,κάτι....
Είχα «φουσκώσει» από σκέψεις και συναισθήματα μετά την παράσταση του ''Delusion''.Ήθελα να βρώ emoticon με ρολόγια για να βάλω στο τέλος κάθε πρότασης.Και να δείχνουν πόσο μου πήρε να την τελειώσω...Αναγκαστικά οι σκέψεις μου πήγαιναν από το φανταστικό στο πραγματικό,στην καλλιτέχνη και στον άνθρωπο Laurie Anderson. Στη σύλληψη του έργου,στους άξονες που στηρίχτηκε.Στην ανάλυση.....Μετά σκέφθηκα να ψάξω για τους παράξενους συγγραφείς που ανέφερε. Θυμόμουν μόνο τον Nikolai Fedorov.Αλλά όλα αυτά τα βιβλία για τα οποία μας μίλησε ,υπήρξαν πραγματικά....
Όλα ξεκίνησαν με τον θάνατο της μητέρας της.Περίεργο αλλά πριν τρία χρόνια ο θάνατος της μητέρας της ΛΕΝΑΣ ΠΛΑΤΩΝΟΣ, είχε επίδραση στην μουσική της επιστροφή...Ένα ψυχικό ξεγύμνωμα,μια ειλικρινή συγκλονιστική κατάθεση που ξεπερνούσε έννοιες...Το ίδιο και στο Delusion...
Όλα τα υπόλοιπα, ήρθαν μετά.
Ήταν ένας εσωτερικός διάλογος.Πάνω στη ζωή, στο θάνατο,στο μετά το θάνατο,στην αναζήτηση των νεκρών στο Διάστημα,στην ματαιοδοξία του ανθρώπινου είδους,στην απώλεια της αγάπης, στις χαμένες επιθυμίες,στην απώλεια γενικά..
Από την είσοδό μου στην πλατεία του θεάτρου, ο τόπος ήταν αναψύξεως, ηχοι από συνεχόμενη,ασταμάτητη βροχή,ενεργοποιούσε τα σημειολογικά μου ένστικτα.Θα ήταν μια θλιμμένη παράσταση.Και όντως ήταν. Η Laurie Anderson,σε εξομολογητική διάθεση μεταφορτωμένη σε Έργο Τέχνης. 
Σας έχω πει πόσο ο τρόπος που μιλά και διηγείται με παρασύρει. Όποτε επισκεφθώ τα ανώτερα βασίλεια,θα έχω ένα flash memory disc με τη φωνή  της να διηγείται.Ο,τιδήποτε έχει ηχογραφηθεί...Για παρέα στον Παράδεισο ή στην Κόλαση.
Όχι δε με κούρασε «η συνεχόμενη φλυαρία » και η έλλειψη κανονικών τραγουδιών. Αυτοί που περίμεναν τραγούδια ή πήγαν τυχαία ή νομίζουν ότι η Laurie Anderson είναι ηλεκτρονική ποπ και είναι υποχρεωμένη να δίνει συναυλίες.Αυτό δεν ήταν συναυλία,δεν πήγαινες για να σε μαγέψει.....Όχι σε αυτή την παράσταση......
Τα φθινοπωρινά,μουντά ,θλιμμένα εικονογραφημένα και βίντεο στα οποία «ενσωματωνόταν» η καλλιτέχνις με τη λιτή και «περιρρέουσα» μουσική της,παρμένα από το Βασίλειο της Βροχής της δικιάς της «εσώχωρας», σκιαγραφούσαν αποκαλυπτικά τη συννεφιασμένη εσωατμόσφαιρα. Όμως το μοναδικό αφηγηματικό της χάρισμα μας έδωσε στιγμές μοναδικής ερμηνείας.Εξομολογητική ναι, χαμηλότονη πικρία ναι,αλλά τι σπουδαίος τρόπος να μας προσεγγίσει ! Σχεδόν καθαρτική η όλη εμπειρία.Δε θα την αγκάλιαζα από οίκτο,μετά το τέλος της παράστασης.Απλά θα της έσφιγγα το χέρι ,θα την κοιτούσα με θαυμασμό και θα την ευχαριστούσα. Η Κάθαρση της ,η σωτηρία της,η ζωή της είναι πηγή έμπνευσης και παράδειγμα για το τι σημαίνει ΤΈΧΝΗ..
Το Delusion,είναι απλά η πιο προσωπική στιγμή της. Εκεί που η Τέχνη και η αληθινή ζωή συναντιούνται,το σημείο,η κοσμική σχισμή για αναβάθμιση της Ύπαρξης.....

Υ.Γ. 1. Η εκτεταμένη χρήση μερών του '' Another Day In America'',πιστοποιεί ότι μαζί με το '' O,Superman'' πρέπει να μπουν στο καινούριο διαστημόπλοιο που θα αναζητήσει «νέα ζωή και νέους πολιτισμούς»,σαν δύο κορυφαίες πολιτιστικές στιγμές του άνθρώπινου γένους..
2. Το βιολί της είναι συνυφασμένο με την ψυχή της.Όπως η κιθάρα για τον JIMI HENDRIX και τον GREG SAGE,το θέρεμιν για τη MAY ROOSEVELT..
3. Στο billboard Greece και εδώ θα βρείτε αναφορές της προκοπής.
4. Φωτογραφίες και βίντεο δεν υπάρχουν.Αυστηρή πολιτική ...Σόρρυ αν ψιλοκουραστήκατε από το ξερό κείμενο...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...