ΠΡΟΛΟΓΟΣ (1-120): Ψηλά στο «θεολόγειο», αιωρούμενη ανάμεσα σε ουρανό και γη, η όμορφη θεά Αφροδίτη υπερηφανεύεται για την ανίκητη μεγαλοσύνη της και στους ουρανούς και στη γη. Με όσους πειθαρχούν στο θέλημά της είναι, λέει, καλή, ανάλγητη όμως και άγρια σε όσους της αλαζονεύονται (5-6). Κι έτσι με τα λόγια αυτά προαναγγέλλονται κάποια φοβερά γεγονότα, όπως με τη σύναξη των μαύρων νεφών στον ουρανό προαναγγέλλεται το ξέσπασμα των καταιγίδων.
Στόχος της άγριας οργής της πανέμορφης, αλλά φοβερής θεάς, όταν θυμώσει, είναι ο Ιππόλυτος, ο γιος του Θησέα και μιας Αμαζόνας. Δεν προσφέρει τη λατρεία του στη θεά του έρωτα. Αλλού βρίσκει τη χαρά του: Στην προσήλωση στη θεά της παρθενίας, στην Άρτεμη και στο κυνήγι μαζί της μέσα στα σκιερά τα δάση. Έτσι και η ζηλοτυπία - και ας την αρνείται (20) η πληγωμένη στον εγωισμό της θεά - της έχει μπήξει τα νύχια στην καρδιά. Θα εκδικηθεί.
Τα σχέδια της «δολοπλόκου» θεάς - έτσι τη χαρακτηρίζει η Σαπφώ - για την τιμωρία του Ιππόλυτου έχουν καταστρωθεί και θα τη χορτάσουν εκδίκηση. Με άγρια σκληρότητα τα εκθέτει (20-50): Πάει καιρός τώρα που η Φαίδρα, η γυναίκα του Θησέα, ξελογιάστηκε για τον πρόγονό της τον Ιππόλυτο. Φλογίστηκε για τα νιάτα του και μαραίνεται το ανθηρό κορμί της από μέρα σε μέρα, αλλά η άτυχη δε μιλάει σε κανένα για το μαράζι της (38-40):
«στενάζοντας η άμοιρη και με το νου χαμένο από τις σαϊτιές του έρωτα μαραίνεται χωρίς να βγάζει μιλιά».
Η Αφροδίτη αποφάσισε γι’ αυτήν το θάνατο, επειδή της χρειάζεται αυτό το θύμα, που σε όλη την τραγωδία δε φαίνεται να της έφταιξε σε τίποτα. Την εξυπηρετεί σ’ αυτό που είναι ο σκοπός της, στο θάνατο του Ιππόλυτου. Ο Θησέας θα παρασυρθεί σε αμείλικτη οργή από το θάνατο της Φαίδρας και θα ζητήσει από τον Ποσειδώνα τη θανάτωση του Ιππόλυτου. Και το ακατάδεχτο παλληκάρι θα πεθάνει. Αυτός ο θάνατος θα την κάνει να χαρεί.
Έτσι κατατοπισμένοι πια στην προϊστορία και στην έκβαση του δράματος, ξέρουμε βέβαια τι θα γίνει. Δε μας υπολείπεται πια παρά μονάχα να παρακολουθήσουμε το πώς, την πλοκή του υλικού από τον καλλιτέχνη...» [ η συνέχεια σε αυτό το κατατοπιστικό ιστολόγιο...]
Η τραγωδία «Ιππόλυτος»,γράφτηκε από τον Ευριπίδη και διδάχτηκε (παίχτηκε) το 428 π.χ. Πολλούς αιώνες μετά και συγκεκριμένα το 2011,η πολλά υποσχόμενη,ανερχόμενη και πρόσφατη αγάπη του Οίκου Με Τα Παράξενα,καλλιτέχνις JULIA HOLTER,επηρρεάζεται από το έργο αυτό και διαχέει αυτή τη επιρροή σαν πρώτη ύλη,σε έξι τραγούδια συν δύο οργανικά,που απαρτίζουν την πρώτη βινυλιακή της μεγάλη κυκλοφορία στην εταιρεία δίσκων Leaving Records, υπό τον γενικό τίτλο ''Tragedy''..Είναι γνωστή η περιέργεια της καλλιτέχνιδος για παράξενες μουσικές και απρόσμενους συσχετισμούς. Είναι επίσης γνωστό το γεγονός ότι δε μένει ποτέ στην πρώτη ύλη ( άγνωστα μη αγγλόφωνα τραγούδια,Αρχαιοελληνικές τραγωδίες,ηλεκτρονική μουσική,κλπ) αλλά δημιουργεί με αυτή σαν αφετηρία,βάση ή απλή αφορμή,δικά της τραγούδια,που αναπνέουν αλλά και μεγαλώνουν σαν αυτόνομες έμβιες μονάδες,που διακριτικές σαν είναι δεν καταλαβαίνεις για πότε έχουν εγκατασταθεί στις λίστες σου,το πόσες φορές τις ακούς και κυρίως το πόσο απαραίτητες μπορούν να γίνουν για τη μουσική επένδυση της καθημερινότητάς σου.
Στο '' Tragedy'',συμβαίνει το ίδιο σε μεγάλη κλίμακα..Τόσο με τα τραγούδια σαν μονάδες όσο και με τα τραγούδια ως μέρος ενός μεγαλύτερου concept.Η μεγάλη ,νέα πρόκληση για την Julia...
Σαν μονάδες, τα τραγούδια ,πετυχαίνουν να ακούγονται προσβάσιμα αλλά εκλεκτικά,πειθαρχημένα αλλά και με το πνεύμα της ελευθερίας μέσα τους,να τους προσδίδει μια χαλαρότητα που μπορεί να μπερδέψει τους πολύπλοκα σκεπτόμενους ακροατές. Μπορείς να διακρίνεις μουσικές επιρροές ( ηλεκτρονική,ποπ,φολκ,free jazz,ambient,όπερα,ακόμα και αποσπάσματα από Αγγλικές εκδοχές Αρχαιοελληνικής Τραγωδίας),αλλά καταλαβαίνεις ότι αυτά χρησιμοποιούνται σαν απλά δομικά στοιχεία και δεν επιβάλλουν την παρουσία τους παρά υπηρετούν ταπεινά τη μεγάλη εικόνα..
Η οποία,μέσα σε ελάχιστα ακούσματα,αχνοφαίνεται και τότε μπορούμε να δούμε τί καταφέρνουν και οι οκτώ συνθέσεις μαζί.Δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις το άλμπουμ σαν μια απλή συλλογή συνθέσεων έτσι κι αλλιώς. Δε σε αφήνει η ροή των τραγουδιών.Από την απόκοσμη,μυστηριακή είσοδος με τους περιβαλλοντολογικούς ήχους,τους ηλεκτρονικούς θορύβους,τα Θιβετιανά πνευστά,την άρια και το τελικό σιγοτραγούδιασμα της Julia στο ''Introduction'',μέχρι το τρυφερό ambient pop νανούρισμα φινάλε-έξοδο,που σχεδόν ραγίζει καρδιές με την ονειρική πλοκή και μελωδίες του ομώνυμου,όλα είναι τοποθετημένα με μαεστρία. Η σκηνοθεσία και η ενορχήστρωση,η πλοκή και η δυναμική των συνθέσεων όπως είναι τοποθετημένες,δίνουν στο ''Tragedy'' ξεχωριστή προσωπικότητα και ταυτότητα, που ξεπερνάει κατά πολύ τους απλούς χαρακτηρισμούς και παίζει στα δικά του σανίδια.Είναι δίσκος ξεχωριστός,χειροποίητος και θέτει τα δικά του μέτρα και σταθμά στον κόσμο της εναλλακτικής μουσικής......
Julia Holter | Try To Make Yourself A Work Of Art from Leaving Records on Vimeo.
Σχόλια