Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Born to die,live for stardom !


Διαβάζω αρκετά για την Lana Del Rey, τελευταία.
Το δεύτερο άλμπουμ της ''Born To Die'', ήταν πολυαναμενόμενο εδώ και μερικούς μήνες από Το Σπίτι και κάνει ήδη κύκλους γύρω από τον ιστόκοσμο και απολαμβάνω διάφορες γνώμες. 
Θα πω μόνο ότι έχω καιρό να ακούσω και να ξανακούσω ένα δίσκο αψεγάδιαστο, ειλικρινή, ρεαλιστικό αλλά και ρομαντικό, συναισθηματικό ταυτόχρονα, με όλα τα τραγούδια να ξεχωρίζουν και στίχους σοκαριστικά αληθινούς για καλλιτέχνιδα που προωθείται λυσσασμένα για εναλλακτική ποπ σταρ.
Το Pitchfork σχεδόν το έφτυσε, ακόμα και τα μη εναλλακτικά κυκλώματα την ακούν, όμως πρέπει να το παραδεχτούμε.
Η γυναίκα είναι σταρ από αυτές που θέλουμε να υπάρχουν και να ομορφαίνουν τις ζωές μας...
Το 2012 ξεκινά, αλλά όσο δυσοίωνο και να φαίνεται αρκούν δίσκοι σαν κι αυτόν για να πιστέψουμε το αδύνατο......
Επίσης ορίστε και μια πιο εμπεριστατωμένη άποψη μου για το άλμπουμ που δημοσιεύτηκε στο OUGH!
 « Η «εικόνα» της εικοσιπεντάχρονης λολίτας από το Lake Placid, έχει πολλές αντιθέσεις. Είναι πολύ όμορφη, με καθαρή επιδερμίδα, κάνει baby-sitting, φαίνεται απλή και γλυκιά, είναι μια οπτασία για τον μέσο Αμερικάνο πατέρα που θα ήθελε μια τέτοια κοπέλα για νύφη αλλά ακούγοντας αυτά που έχει να τραγουδήσει, παρατηρώντας ξανά τα γεμάτα ερωτισμό βίντεο και τα σαρκώδη, γεμάτα υποσχέσεις χείλη της, θυμάται ξαφνικά ότι μάλλον έκανε λάθος, γιατί η Elisabeth Grant έχει ψευδώνυμο Lana Del Rey και αν θυμάται καλά, πρέπει να ήταν η κοπέλα που έκανε pole dancing χθες στο κλάμπ. Μες τη σούρα του και όχι μόνο, τί να θυμάται πια;
Όμως, η κόρη την έχει σαν εικόνισμα. Έχει ήδη κατεβάσει το άλμπουμ παράνομα, το ακούει νυχθημερόν και ονειρεύεται πλέον με το avatar της. Αυτή νέα σταρ δεν έχει και τόση σχέση με την Britney Spears που λάτρευε πιτσιρίκα και είναι σίγουρο ότι θα στιγματίσει την εφηβεία της για πάντα. Γιατί απλά νοιώθει ότι τα τραγούδια της μιλούν γι'αυτή και την εκφράζουν όσο λίγα τελευταία.
Η Lana διαθέτει το συναίσθημα και την ειλικρίνεια για να γίνει γρήγορα μια έγκυρη ποπ σταρ και όχι σταρλετίτσα των 15 λεπτών. Και ρεαλισμό διαθέτει αλλά και εφηβικό ρομαντισμό εκφράζει. Μπορεί να εκπροσωπήσει μια καινούρια γενιά κοριτσόπουλων που εκφράζουν και υποστηρίζουν άμεσα τα πάθη τους, τη σεξουαλικότητά τους, τις επιθυμίες τους, τις εμπειρίες τους, τον ερωτισμό τους, ακόμα και τα όνειρα για τη μεγάλη ροζ αγάπη που θα τις πάει στον Παράδεισο, είτε σαρκικά, είτε πνευματικά, μαζί με εφήμερες ερωτικές σχέσεις -σκέτη καταστροφή.
Αυτό το δεύτερο άλμπουμ που έχει τίτλο '' Born To Die'' περιέχει anthems  και μόνο. Ύμνους σε μια πικρή αλλά και γλυκιά εφηβεία.  Χιπ χοπ ρυθμοί σε αργό τέμπο και έγχορδα, πες το και τριπ χοπ, 50'ς και 60'ς νοσταλγία που υποστηρίζουν μεγιστοποιούν και αναδεικνύουν ακόμα περισσότερα τις ήδη γερές μελωδίες και την εξαιρετική ερμηνεία της Lana Del Rey. Η κλασσική ποπ δομή των τραγουδιών με χιπ χοπ επεμβάσεις είτε στα μπήτ είτε στην ερμηνεία, γίνονται γέφυρα ανάμεσα σε μελωδίες που μένουν αξέχαστες από το πρώτο άκουσμα και γίνονται εθιστικές στα επόμενα. 
Φροντισμένη παραγωγή από τον Emile Haynie  που συνεργάζεται με Eminem και Lil' Wayne, συν τοις άλλοις. Παραγωγή πλούσια και καθαρή, είναι το Α και το Ω αυτής της κυκλοφορίας. Αναδεικνύει το ταλέντο της Lana και κάνει τα τραγούδια να ρέουν . Το ''Born To Die'' είναι ένα καλοδουλεμένο ποπ άλμπουμ προορισμένο να μείνει κλασσικό, ή τουλάχιστον ένας αποδεκτός εμπορικός ποπ δίσκος, τόσο απροκάλυπτα προσβάσιμος, αλλά με εμπνευσμένα ποπ τραγούδια 18 καρατίων. Μπορεί όλα να έχουν γραφτεί με το ίδιο μοτίβο, αλλά συναγωνίζονται σε μελωδικότητα, ρεφρέν και ενορχηστρώσεις. Και πίσω απ'  όλο αυτό που κρύβεται διακριτικά, είναι ο κοκκινολαίμης του Blue Velvet. Το άλμπουμ ανήκει στην κοσμοθεωρία του David Lynch. Και φέρνει ένα τόνο αγνότητας σε έναν ολοένα άγριο κόσμο...»

Σχόλια

Ο χρήστης eraser είπε…
http://www.youtube.com/watch?v=f-nlmMpNlsQ&feature=player_embedded

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...