Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The New Life....

Εξώφυλλο που σε προϊδεάζει για μουσική  σαν απογευματινό ξύπνημα την ώρα ακριβώς που το φως γκριζάρει την ατμόσφαιρα πιο πολύ κι από τα σύννεφα που ετοιμάζονται να ρίξουν καρέκλες. Θετικότατο σημάδι..
Δύο δείγματα που άκουσα πριν από κάτι μέρες, το ''Pittura Infamante '' και το '' Hypnotic Regression '' μου «έκοψαν» τα πόδια με τις πεντακάθαρες μετα- Cure, μετα -νεοκυματικές κιθάρες,τις στιλπνές βαθιές μπασογραμμές,διακριτούς σταθερούς  μετα -Joy Division ρυθμούς και τις αφοπλιστικές μελωδίες του τραγουδιστή με την ζεστή,καθαρή φωνή,που τραγουδά χωρίς «δράμα»,ένταση ή οργή και ακολουθεί την υπόλοιπη μουσική που με κάνει να νομίζω ότι βρίσκομαι κλειδωμένος στη Βαλχάλα της indie Βρετανικής σκηνής ανάμεσα στο θάνατο των Smiths  και λίγο πριν την γέννηση της νέας Britpop σποράς.
Το ίδιο και ακόμα καλύτερα συμβαίνει και στα υπόλοιπα οκτώ τραγούδια του νέου,  δεύτερου, άλμπουμ των Ιρλανδών GIRLS NAMES , ''The New Life''..
Η πρώτη ακρόαση,δεν επιφυλάσσει καμία δυσκολία.Ο ήχος είναι γνώριμος οι επιρροές εμφανείς,είναι πάρα πολύ εύκολο να τον παρακολουθήσει ο εξοικειωμένος ακροατής από την αρχή μέχρι το τέλος.
 Αυτό για το οποίο όμως δεν μπορώ αν πω ότι περίμενα είναι αυτή η σπειροειδής ανέλιξη που κάνει το μυαλό μου στη διάρκεια της ακρόασης. Ναι ,σύμφωνοι,τα έχουμε ξανακούσει αλλά σπάνια με τέτοια κρυστάλλινη ,ξεκάθαρη,κατασταλαγμένη ηχητική υπογραφή. 
Φαντάζει το Ιρλανδικό ισοδύναμο του περσυνού ''Oshin'' των DIIV. Αλλά οι GIRLS NAMES,πέρα από το άστοχο όνομα διαθέτουν ενορχηστρωτικές αρετές που κάνουν κάθε τραγούδι να κάνει κύκλους σε ολοένα υψηλότερα επίπεδα.
Πάρτε το ''Drawing Lines''. Στάχτες μετά το όνειρο του ''A Forest'' ,ένας κυκλοτικός χορός παραπάνω από 17 δεύτερα οδηγούμενος από τα απλούστερα ριφ αλλά τόσο λειτουργικά δομημένα και ενορχηστρωμένα που προκαλούν εκφράσεις θαυμασμού και οικειότητας.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, είναι και άλλα επτά.Θα τα χαρακτήριζα κοσμήματα.
Αν μιλήσω υποκειμενικά θα πω ότι το '' The New Life'',είναι αυτό που περίμενα σαν συνέχεια του ''Epic Garden Music'' και του '' 17 Seconds'' . 
Πρόκειται για ένα τέλειο ή μήπως το τελειότερο άλμπουμ της μετανεοκυματικής εποχής της εναλλακτικής μουσικής ;
Σίγουρα είναι  κάτι που περίμενα από την Αμερική αλλά προήλθε από την Ευρώπη. Δεύτερο Ευρωπαϊκό κρούσμα μετά τους THE TWILIGHT SAD, που βιώνει ,επαναφορτίζει, και αποτυπώνει σαν διατριβή αξίας ,την απέθαντη new wave αισθητική. Μόνο που οι GIRLS NAMES το κάνουν υπόγεια,σταθερά και με φωτιά να σιγοβράζει χωρίς να θέλει να χαλάσει το χειμερινό τοπίο,δίχως να θέλουν να ξεφύγουν από το όνειρο....
Κυκλοφορεί από την Slumberland στις 26/2.Ακούστε τον πιο κάτω....

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...