Τρία χρόνια απουσίας που ουσιαστικά είναι τρία χρόνια ρυθμίσεων ,εμπειριών και επαναπροσδιορισμού ενός ήχου που έκανε το σχήμα ένα από ή το πιο σημαίνον ψυχεδελικό ροκ σχήμα της τελευταίας δεκαετίας.
Ακούγοντας τα δεκατρία τραγούδια του δίσκου, ο ακροατής έρχεται αντιμέτωπος με μία πανδαισία καλειδοσκοπικών ήχων από το μεγαλύτερο φάσμα της ψυχεδελικής ροκ της δεκαετίας του '60,παραγωγής Ηνωμένων Πολιτειών.
Εμμένουν εκεί ,συντονίζουν τον ακροατή σε εκείνη τη δεκαετία ακόμα και στιχουργικά (οπλοχρησία,πόλεμος,έρωτας·διαχρονικά θέματα).
Με τραγούδια που ανυψώνονται με σταθερούς ρυθμούς και χαρακτηριστική, σφιχτοδεμένη παραγωγή που σαν σωστή «μηχανή» αφήνει τις αέρινες μελωδίες και τον ηλεκτρισμό να στριφογυρνούν,να περιπλέκονται και να αναπτύσσονται με ευελιξία μέχρι να ξεσπάσουν σε πίδακες χρωμάτων και ευφορικών δονήσεων.
Δίχως να υπάρχει κάποια σύνθεση που υστερεί ,δίχως να μειώνει την απόλαυση η επαναλαμβανόμενη ακρόαση,το ''Indigo Meadow'', είναι σπονδή στις καλύτερες μουσικές «πνευματικής και ψυχικής ανύψωσης» . Δεν είναι παντού φωτεινό αλλά καταφέρνει να αναδύεται ,ξορκίζοντας τις σκοτεινές στιγμές με υποβλητικούς ρυθμούς και βαριά μυστηριακά ριφ ,που προκαλούν δέος αλλά όχι απόγνωση.
Οι THE BLACK ANGELS,έφτιαξαν ένα άλμπουμ που τους πηγαίνει λίγο ψηλότερα και θέτει νέα όρια τόσο για την υπόλοιπη σκηνή όσο και για τους νεοφώτιστους που θα τολμήσουν να κινηθούν σε ψυχεδελικά ροκ μονοπάτια.
Σχόλια