Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Overwhelmed,Overwhelmed,Overwhelmed ! ( The Terror -The Flaming Lips)

Αποφεύγω τη σημαντική θέση των THE FLAMING LIPS στην ιστορία του ροκ. Αποφεύγω την ιστορία τους. Αποφεύγω τη θέση τους στο Σπίτι·το πόσο μου αρέσουν και γιατί είναι ακόμα καλύτεροι τα τελευταία δέκα χρόνια, όσο πιο «καμμένη» είναι η μουσική τους και τα εγκεφαλικά τους κύτταρα.  
Επίσης γιατί δεν είναι αρκετό να τους βλέπει κανείς μία και μόνο φορά ζωντανά.
Το καινούριο τους άλμπουμ ή μήπως το πρώτο τους ,έρχεται ύστερα από απουσία δεν θυμάμαι κι εγώ πόσων χρόνων.
 Θυμάμαι ότι υπήρχε παλιά ένα τέτοιο σχήμα που συνεργαζόταν με διάφορους «καμμένους», γύριζε «καμμένες» ταινίες,έκανε μια συμπαθητική διασκευή όλου του ''Dark Side Of The Moon'' ,κυκλοφόρησε εξάωρο τραγούδι /τζαμάρισμα που δεν άκουσε κανείς ολόκληρο σε νηφάλια κατάσταση (αμφιβάλλω και σε μη) και άλλες τέτοιες νεανικές παλαβομάρες. Θυμάμαι το 2009 ότι το ''Embryonic'' -αγαπημένος δίσκος που τον αγάπησα ακόμα περισσότερο σε cd και όχι σε Mp3- ή μάλλον δεν θυμάμαι και «κάνω σκονάκι» τη χρονιά και τον τίτλο του άλμπουμ.....
Ζαλισμένος ακόμα μετά από την τρίτη ακρόαση του '' The Terror '' ,νοιώθω τη μνήμη μου να χάνεται,να μη μπορώ να θυμηθώ ή να αναζητήσω οτιδήποτε έκαναν οι THE FLAMING LIPS,στο παρελθόν. Το ''Butterfly,How Long It Takes To Die '', μου θυμίζει ότι υπήρχε σε άλλη εκτέλεση στο '' Strobo Trip e.p.''σε καλύτερη εκτέλεση εδώ.
Είχαν και επιτυχίες ,ε ; Αλλά πλέον όχι. Είναι Παράξενοι και εξωπραγματικοί για να έχουν επαφή με το κυρίως ρεύμα της ανεξάρτητης σκηνής.
Μετά όμως τα επικίνδυνα φλέρτ με το, κεκαλυμμένο με εκκεντρικά τρικ, δημιουργικό ναδίρ τους ύστερα από τη δύσκολη «γέννα» του ''Embryonic'' ,ισοσταθμίζουν το « ψάξιμο» αλλά και τη χασούρα τεσσάρων χρόνων.
Μέσα από την σκοτεινή,ενδοσκοπική διάθεση του άλμπουμ που, απεξαρτημένη από βαρύτητα και εγκόσμια,καθημερινή «αύρα», υπερίπταται και εξαπλώνεται,το σχήμα εγκλωβίζει τον ακροατή για άλλη μια φορά στο ταξίδι του· τον παίρνει μαζί και δεν είναι προτεινόμενη η αντίδραση. 
Συμπλέοντας με τους Lips σε αυτό το άλμπουμ, υπάρχουν περισσότερα να κερδίσει κανείς ,παρά να αναλωθεί σε συγκρίσεις ,σε στατιστικά,σε χιπστερικές κακοήθειες και συντηρητικές απόψεις.
Μουσικά το άλμπουμ είναι μια βελτιωμένη μετα Ψυχεδελοκράουτ ροκ,με μελωδικά mantras και μυσταγωγική παραγωγή που μου προκάλεσε όλη αυτή την άνευ λογικής  λογοδιάρροια και ελαφρύ βραχυκύκλωμα νευρώνων που οδήγησε σε προσωρινή ακούσια αμνησία.
  Δεν είναι τίποτε το ίδιο μετά το τέλος. Διασπάει  το χρόνο,τον τόπο,είναι δίσκος ακατάλληλος για στενά μυαλά. Εννέα συνθέσεις ,εννιά μέρη ενός ενιαίου θέματος,χωρίς κενά μεταξύ τους ,μία ψυχοδηλωτική όπερα για τον Τρόμο της αέναης Κοσμικής αδιαφορίας για το μικρόβιο που λέγεται άνθρωπος.
Ή  η στιγμή της Τρομακτικής συνειδητοποίησης της ψυχρής Κοσμικής πραγματικότητας, το θάνατο της πλασματικής ελπίδας και τη γέννηση μιας πιο βελτιωμένης έκδοσης της.
 Ή βγάλτε μόνοι σας νόημα από τα λεγόμενα του Wayne Coyne σχετικά με αυτό το άλμπουμ :
«  Why would we make this music that is The Terror – this bleak, disturbing record…?? 
I don’t really want to know the answer that I think is coming: that WE were hopeless, WE were disturbed and, I think, accepting that some things are hopeless… or letting hope in one area die so that hope can start to live in another?? Maybe this is the beginning of the answer.”
“We want, or wanted, to believe that without love we would disappear”, Coyne continues, “that love, somehow, would save us that, yeah, if we have love, give love and know love, we are truly alive and if there is no love, there would be no life. The Terror is, we know now, that even without love, life goes on… we just go on… there is no mercy killing.” 
Όμως αν το 3'' που συνοδεύει την Αγγλική κυκλοφορία συμπεριληφθεί στο γενικό πλαίσιο του άλμπουμ τότε η τελική γεύση είναι πιο γλυκιά .
'' Sun Blows Up Today'' και μια τρυφερή διασκευή του ''All You Need Is Love'' είναι ότι χρειάζεσαι για την επιστροφή στη Γη. 
Και μια απορία : Μπας και οι THE FLAMING LIPS  δημιούργησαν το δικό τους ''Dark Side Of The Moon '' με το ''The Terror'' ;
[ Στα βίντεο που ακολουθούν οι THE FLAMING LIPS  παίζουν για πρώτη φορά το άλμπουμ στους τυχερούς παρευρισκόμενους που ενώ ήλθαν στο φεστιβάλ του SXSW 2013 για να δουν το σχήμα να παίζει «επιτυχίες» αρκέστηκαν στην παρουσίαση του άλμπουμ συν κάποια παλιά για encore.
Δεν ενθουσίασαν όπως είναι φυσικό αλλά έχουν όλο το χρόνο μπροστά τους . Ακούτε τα τραγούδια '' Look..The Sun Is Rising/Be Free ,A Way '' στο ένα ενώ στο άλλο δυστυχώς κομμένο ,το '' Try To Explain'' . Με αυτά τα τρία ανοίγουν το άλμπουμ και το ταξίδι αρχίζει.....]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...