GENEVA JACUZZI : One Woman Silver Live in Athens 12-04-2013

Η Geneva Jacuzzi :
- Ήρθε στην Ελλάδα,για δεύτερη φορά.

- Περπάτησε ανάμεσα μας,δίπλα μας,κατέβηκε στον κάτω χώρο ,ανέβηκε στο πατάρι ,λέγοντας το μισό '' Do I Sad ? '' από εκεί.
Στο υπόλοιπο απλά σε προκαλούσε να την αγκαλιάσεις τόσο κοντά που βρισκόμουνα.
Γενικά,όλο Death Disco Club ήταν πεδίο καλλιτεχνικής δράσης...

- Φαγώθηκε σαν αγριόγατα με τα ασημένια σκηνικά. Όμορφα στημένα αλλά ακόμα πιο όμορφα καθώς τα κατέστρεφε σιγά σιγά ,τυλίγοντας τα γύρω της, κυλώντας ανάμεσα τους, κάνοντας διάλογο ή κοροϊδεύοντας τα.

Στο τέλος τα μάζεψε όλα ,καθαρίζοντας τη σκηνή,τα άπλωσε στην πίστα,και κυλίστηκε και σκεπάστηκε με αυτά για μια τελευταία φορά,ανάμεσα στον κόσμο.Το κοινό συμμετείχε βοηθώντας τη στο σκέπασμα αλλά και στο ξεσκέπασμα.Λίγο πριν πέρασε ξυστά ένα κομμάτι δίπλα μου,καθώς τα στροβίλιζε στον αέρα,ένα ακριβώς μέτρο μακριά μου.

- Το σώου (one-woman show) κράτησε για λίγο. Αλλά αυτό που είχε να «δηλώσει» το δήλωσε.
Τα αγαπημένα τραγούδια (Love Caboose,Do I Sad ?, Clothes on My Bed ,όχι Gray wave City ) τα έπαιξε και ακουγόντουσαν καλύτερα άσχετα αν ήταν ακριβώς τα ίδια με τα πρωτότυπα. Έπαιξε και μερικά καινούρια(Casket,Aerosol Can)που τουλάχιστον στη δικιά μου περίπτωση δείχνουν μια δυνατή συνέχεια...

- Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο χάρηκα που την είδα.Ειδικά στο μικρό αλλά ζεστό και οικείο χώρο του Death Disco ,έστω με 50 άτομα όλα κι όλα.
Δεν έχει σημασία που έγραψε ιστορία στη live ζωή μου,χωρίς να το πάρει κανείς χαμπάρι. Έπαψα να αναζητώ την ασφάλεια του μεγάλου κοινού από τότε που γεννήθηκα...

Η Geneva και κάθε εκκεντρική αλλά άρτια performer/state of the art καλλιτέχνις είναι καταδικασμένες να εκθέτουν τα δημιουργήματα αλλά και τον εαυτό τους μπροστά σε λίγους·αλλά σχετικούς.
- Να πω συγχαρητήρια στους EAN που την έφεραν ; Μάλλον ευχαριστώ θα πω...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου. Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60 χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής». Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον. Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας. Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου