Understanding Of Standing Under The Same Cloud..2L8 : Ζωντανά ! (bios 20-04-2013)

« When the times get tough
When the tide turns black
We stick together
We stick together »
 Μετά την τελευταία μας αναφορά στους 2L8, εξακολουθήσαμε να τους παρακολουθούμε αθόρυβα. Έτσι αρχές του 2012, ήμασταν στο bios, για την επίσημη παρουσίαση του ''New Battles..'', αλλά δεν έγραψα κάτι τότε, μιας και ήμασταν σε καθεστώς απολογισμού. Φυσικά το τί αποκομίζει κανείς από μια συναυλία των 2L8 είναι γνωστό σε όσους πηγαίνουν στις συναυλίες τους.
Έχω χάσει αρκετές εμφανίσεις τους όπως και σόλο εμφανίσεις του Κ.Βοζίκη a.k.a. K The Clown.

Χθές επανήλθαν στο bios, για μια συναυλία που προετοίμασε το δρόμο για τις καινούριες περιπέτειες του σχήματος. Ένα ελληνόφωνο άλμπουμ και μια παράσταση βασισμένο στη βασική ιστορία που στοιχειώνει το '' He & She..'' .
Έπαιξαν αποσπάσματα απ' όλα τα άλμπουμ τους ,μπροστά σε λιγότερους από την προηγούμενη φορά,αλλά πολύ ένθερμους οπαδούς τους. Που αντί να κάνουν πηγαδάκια παρακολουθούσαν ήσυχα ,σχεδόν ευλαβικά, αυτό που γινόταν στη σκηνή. Υπήρχε τόση ησυχία δε που ακόμα και ο K ένοιωσε λίγο αμήχανα. 
Αλλά αυτό γίνεται όταν τα σωστά ακροατήρια γίνονται ολοένα και πιο σπάνια.Και το κοινό των 2L8 είναι από τα πιο πολιτισμένα και αφοσιωμένα ακροατήρια,που έχω δει και είναι τιμή μου να ανήκω σε αυτό.
Το συγκρότημα έπαιξε χαλαρότερα,δίχως να υπάρχει κάτι ενιαίο.Έπαιξε με ένταση· συναισθηματική και ηχητική. Ήταν αμεσότεροι από ποτέ. Χωρίς να υπάρχει κάτι πίσω,κεντρικό θέμα ή σκοπός,έδωσαν μια εξαιρετικά παθιασμένη και ηλεκτρική ροκ παρουσίαση σε όλα τα τραγούδια τους. Χτύπησαν κατευθείαν στα συναισθηματικά κέντρα μας· μας θύμισαν τη σωστή λειτουργία μιας μουσικής μπάντας. Και αυτό συνοψίστηκε στο τετράστιχο της σύνθεσης που έδωσε τον τίτλο στην παρούσα ανάρτηση.

Την αλληλεγγύη,την μουσική συμπαράσταση σε μια δύσκολη εποχή,που οι μουσικοί δεν είναι αποκομμένοι από την κοινωνία αλλά είναι και οι ίδιοι κοινωνοί μιας απαράδεκτης ,γαμημένης,εποχής.
Η ερμηνεία του Βοζίκη αλλά και το ολοκληρωτικό δώσιμο της υπόλοιπης μπάντα,δεν αφήνουν ποτέ αμφιβολία για την καλλιτεχνική και κοινωνική ακεραιότητά τους.
Αυτό το είχαν ανέκαθεν οι 2L8, αλλά το Σάββατο,τραγούδησαν και στα Ελληνικά. 
Κάπως ξενίζει τους φαν αυτή η απόφαση για αλλαγή,όμως πέρα από το ότι οι στίχοι είναι υπερβολικά απλοί σε νοήματα και εύκολα κατανοητοί συνδυαζόμενα με τη  μουσική «φωτιά» εισχωρούν στην ψυχή ,«χτυπάνε » ακόμα πιο άμεσα,φέρνουν το σχήμα σε σημαντικότερη θέση από αυτή που είχαν. Γιατί τώρα πια οι 2L8, αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα πρόσωπο με πρόσωπο. Οι ανησυχίες τους είναι και δικές μας. Η οργή τους είναι η οργή μας.

Και όταν ξεκίνησαν να παίζουν τα τέσσερα Ελληνικά-ανάμεσα τους και μια συγκλονιστική,περισσότερο πειστική από το πρωτότυπο, διασκευή του «Για Πάντα» των ΟΔΟΣ 55-αμέσως αυτή αμεσότητα που έχουν απόκτησε περισσότερο βάθος. Το αισθάνθηκα αμέσως. Στο τέλος δεν μπορούσα παρά να χειροκροτώ εν μέρει εντυπωσιασμένος ,εν μέρει δικαιωμένος αλλά ολοκληρωτικά συγκινημένος. Δεν ήταν οι 2L8 που ξέραμε. 
Είναι σε άλλο επίπεδο πλέον. Δεν υπάρχει απόσταση ,ποτέ δεν υπήρχε,όμως λίγα σχήματα φτάνουν τόσο κοντά στον ακροατή σήμερα. Ειλικρινή και προσγειωμένα· ταπεινά και έντιμα· δίχως τσιτάτα, δίχως κραυγαλέα συνθήματα.
Θα περιμένω το Ελληνικό άλμπουμ τους. Θα είναι άμεσο,το ξέρω. Ίσως η γλώσσα να θέλει λίγο ακόμα ψήσιμο για να κολλήσει ολοκληρωτικά με τη μουσική τους αλλά και τις οποιεσδήποτε αμηχανίες μας. Αλλά θα είναι η μπάντα που ξέρουμε· ακόμα πιο κοντά μας. Έτοιμη να μας στηρίξει αλλά και να υποστηριχθεί από εμάς. Έτσι  κι αλλιώς, ζούμε κάτω από το ίδιο «σύννεφο» και καλό είναι να ξεκινήσουμε να το κατανοούμε....