Δεν το βρίσκεις στους στιβαρούς και σταθερούς ρυθμούς της Fay Milton,ούτε στα συνηθισμένα/καθιερωμένα ριφ και drone της Gemma Thomson. Είναι πλέον μια «γλώσσα» που είναι εξοικειωμένος κανείς και αν είναι φαν του είδους «μπαίνει» στο νόημα αμέσως. Η κιθάρα και τα τύμπανα λοιπόν είναι απλά για καλωσόρισμα.Ένα τυπικό,λιτό «καλώς ορίσατε» στον κόσμο του σχήματος.
Θα μπορούσε να είναι το μπάσο της Ayse Hassan. Ακολουθεί τα new wave έθιμα φυσικά, αλλά είναι βαθύ και δεσπόζει εκεί που πρέπει,χωρίς να φλυαρεί και να κάνει φιγούρες.Συνδυαζόμενο με τα κρουστά φτιάχνει ρυθμικές βάσεις που χρησιμοποιούνται από κάθε γκρουπ και γκρουπάκι που θέλει να δώσει ένα στίγμα ή απλώς να κάνει φιγούρα,ονόματα μη λέμε αλλά εδώ διαισθάνεται κανείς ότι η λειτουργικότητά τους είναι εγκυρότερη.
Αν οι SAVAGES ΔΕΝ είχαν την Jehnny Beth για τραγουδίστρια και «μπροστάρισα» τότε θα ήταν ένα απλά καλό μετα πανκ σχήμα με τυπικά τραγούδια και πατροπαράδοτο ήχο. Δε θα μας ενοχλούσε αλλά ούτε θα μας ξεσήκωνε κιόλας.
Βλέποντας πέρυσι για πρώτη φορά ,σε ζωντανή εκτέλεση ,το βίντεο από το ''Husbands'',δεν γινόταν να μην προσέξει κανείς, την αφοσιωμένη και ολοσχερώς παραδομένη, ψυχή και σώμα, Jehnny Beth και της μπάντας της, στο τραγούδι της και στη μουσική τους.Όλη η πεμπτουσία του ήχου τους και ο λόγος που ακούγονται σαν να προέρχονται από τις αρχές της δεκαετίας του '80 και όχι μετά από φροντιστήριο ή κολλέγιο μετά πανκ σπουδών,είναι αυτά που τραγουδάει αλλά κυρίως ο τρόπος που τα τραγουδά η Beth. Με ψυχραιμία,αποφασιστικότητα ,απόλυτα συγκεντρωμένη,θυμωμένη αλλά με ψυχρή νηφαλιότητα και συνείδηση. Καθοδηγεί και συμπυκνώνει τον ήχο του σχήματός της σε μια σιδερένια μπάλα που εξαπολύεται σε οτιδήποτε πλαστό και επιφανειακό.
Επειδή δεν άλλαξαν και πολλά από το 1982, αν έχετε την εικόνα του γκρίζου χρώματος και το ασπρόμαυρου στο μυαλό σας ακούγοντας αυτό το άλμπουμ,είστε στο σωστό δρόμο. Μένει να μελετήσουμε σε βάθος τους στίχους.
Να λοιπόν ποιό είναι το δυνατότερο ντεμπούτο για φέτος.Πιστεύω ότι το ''Silence Yourself'' δύσκολα θα ξεπεραστεί από άλλα πρωτοεμφανιζόμενα μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Έχει τον παλμό που απαιτείται για να κάνει το αίμα να βράζει και την καρδιά να πάλλεται γρηγορότερα. Ακόμα και στις λιγότερο επιφανείς συνθέσεις του η ποιότητα και πολλά ψήγματα αυθεντικότητας αναδύονται δυναμικά και απαιτούν την προσοχή.
Κυρίως όμως είναι ένα άλμπουμ που κουβαλά όραμα και δεν έγινε τυχαία. Δεν είναι προϊόν στυλ αλλά αποτέλεσμα ανάγκης έκφρασης.
« ..SAVAGES' INTENTION IS TO CREATE A SOUND, INDESTRUCTIBLE, MUSICALLY SOLID, WRITTEN FOR THE STAGE AND DESIGNED WITH ENOUGH NUANCES TO PROVIDE A WIDE RANGE OF EMOTIONS. SAVAGES ARE A SELF-AFFIRMING VOICE TO HELP EXPERIENCE OUR GIRLFRIENDS DIFFERENTLY, OUR HUSBANDS, OUR JOBS, OUR EROTIC LIFE, AND THE PLACE MUSIC OCCUPIES INTO OUR LIVES. SAVAGES' SONGS AIM TO REMIND US THAT HUMAN BEINGS HAVEN'T EVOLVED SO MUCH, THAT MUSIC CAN STILL BE STRAIGHT TO THE POINT, EFFICIENT AND EXCITING...»
Σχόλια