Η προηγούμενη εμφάνιση των SWANS (14-04-2011), κόντεψε να με κάνει να πάρω σύνταξη από τα συναυλιακά δρώμενα. Ότι θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει η μουσική στη ζωή του αστυ-άνθρωπου και η επίδραση που πρέπει να έχει επάνω στο κοινωνικό ασυνείδητο,το έχει αυτή η μπάντα σε πολύ μεγάλο βαθμό· από τις λίγες που «έφτασαν» εκεί, ακολουθώντας τη δικιά τους πορεία ,μακριά από πλάνα και σχέδια κατάκτησης της μάζας.Ξεκίνησαν με το ''To Be Kind '' . Υποβλητικά,μυστηριακά,χωρίς θόρυβο. Η κατανυκτική ερμηνεία του πρώτου μισού ήταν για να εισέλθουμε στον ηχητικό τόπο τους με τη δέουσα ευλάβεια. Ο τρίλεπτος επαναληπτικός κλιμακούμενος θόρυβος του τελευταίου μέρους της εισαγωγής, το τελικό κούρδισμα και συγχρονισμός των μουσικών άνοιξε τον ηχητικό ασκό του Αιόλου που δεν έκλεισε παρα μόνο ύστερα από δύο ώρες. Η προσέγγιση αυτή τη φορά ήταν διαφορετική. Ο τελετουργικός θόρυβος τους έχει αντικατασταθεί με έντονους , σπειροειδείς επαναληπτικούς ρυθμούς που αναδύουν την ένταση από μέσα .
Μετακινούμαι κοντύτερα στη σκηνή και αμέσως γίνομαι μέτοχος αυτής της έντασης. Παρακολουθώ τους μουσικούς ,τις εκφράσεις τους,την δικιά τους πάλη με τον ήχο που βγάζουν. Ολοκληρωτικά εστιασμένοι και συνειδητοποιημένοι το τι παίζουν,πώς και γιατί,δείχνουν αυτό που η σύγχρονη ροκ έχει σχεδόν ξεχάσει.Δεν είναι ακριβώς η μουσική που γεννήθηκε στο κεφάλι τους. Είναι κάτι που τους ξεπερνάει αλλά ξέρουν να το δαμάζουν και να το διοχετεύουν στο κοινό. Ολοκληρωτικός ήχος,αδιαπραγμάτευτος γιατί μόνο έτσι μπορεί να αλλοιώσει την ηχητική συντηρητική κρούστα του κοινού και τις παγιωμένες απόψεις. Κεντρικός ιερέας/μάγος της Φυλής/μαέστρος του όλου τελετουργικού M.Gira που «λυμένος» όσο ποτέ, επιδίδεται σε χορευτικές κινήσεις εξαγνισμού,χειρίζεται όλο το σχήμα κατευθύνει τη μουσική σε σωστά κανάλια,έχει τον έλεγχο αλλά αφήνεται στην έκσταση.
Από αυτόν περνά όλη η ενέργεια και εμποτίζει ή καίει το κοινό. Το οποίο σίγουρα δεν έρχεται σε επαφή συχνά με τέτοιου είδους ροκ αλλά έχει αυτή την προαιώνια δίψα για απελευθέρωση από αυτά που το ορίζουν. Οι SWANS απλά λατρεύουν να παίζουν μουσική ,αντιμετωπίζουν τη μουσική σαν ένα εύπλαστο σύμπαν και κάθε συναυλία τους δεν μοιάζει με την άλλη.Η εμπειρία της πρόσφατης εμφάνισής τους ήταν αναμενόμενη αλλά εκεί που έδειξαν ότι δεν είναι πλέον σχήμα αυτού του ροκ χώρου αλλά του μεγαλύτερου μουσικού πλέγματος,είναι το τελευταίο μέρος της συναυλίας .
Μετά το ''The Seer'' όπου τα ηχητικά σκασίματα συγκλόνισαν για άλλη μια φορά,βιώσαμε ένα καινούριο τους τραγούδι που αναφέρεται στον François-Dominique Toussaint Louverture,του Αϊτινού στρατηγού που ουσιαστικά απελευθέρωσε την Aϊτή από τους ξένους και τη μετέτρεψε σε μια χώρα χωρίς σκλάβους. Ο M.Gira απλώς δεν ήταν ο Gira που γνωρίζουμε. Μετετράπη σε έναν performer που ξεπέρασε τον εαυτό του.Θα δείτε το βίντεο από μια παλιότερη συναυλία.Μιλάει με τον καλύτερο τρόπο.
Κλείνοντας θα ήθελα πολύ να αποδώσω το 100% των συναισθημάτων με γλαφυρότερη περιγραφή αλλά ελπίζω να σας έδωσα να καταλάβετε ότι για δεύτερη και ισχυρότερη φορά ο πήχης ανέβηκε ακόμα υψηλότερα....
Σχόλια