Δεν ξέρω πώς να περιγράψω,ακριβώς,αυτό το δίσκο,όπου ανακατεύονται αισθήσεις και συναισθήματα που ποθούν ισορροπία και ευδαιμονία, ένα δίσκο απλά δημιουργημένο για μια ταπεινή διαφυγή και μόνο.
Η κοσμική παράμετρος είναι αρκετά δυνατή, είναι όμορφα φτιαγμένο άκουσμα, σαν να έρχεται από ονειρικές ή ουτοπικές περιοχές, από τα γαλανά νερά μίας ιδανικής ξεκομμένης παραλίας ή του υπέροχου έναστρου α-φέγγαρου ουρανού...
Αν θυμάστε τους PALE SAINTS και τις LUSH θα τους αγαπήσετε πολύ αυτούς.Τουλάχιστον σε μένα προκάλεσαν κάποια χωροχρονικά deja vu που τους το χρωστάω..Επίσης οι όποιες '60's αναφορές και δάνεια από τον Bradford Cox,ενισχύουν το μουσικό status της μπάντας που ανοίγει δρόμο για περισσότερη ομορφιά σε αυτή την άσχημη δεκαετία.
Γενικά οι 4AD καλλιτέχνες της shoegaze εποχής έδωσαν πολλά εφόδια στους Αμερικάνους νεαρούς που δημιουργούν άνετα τέτοιους ηχότοπους ονείρων.Είναι πάρα πολλά τα άλμπουμ που λειτουργούν όπως το ''Vpi Harmony'' και σίγουρα η οικειότητα εδώ είναι εμφανής.
Ψιθυριστά φωνητικά τραγουδούν μελωδίες που δεν διαταράσσουν το αιθέριο και συμπαγές μουσικό περιβάλλον αλλά απλώνονται σε όλες τις περιοχές. Κυριαρχούν με κάποιο τρόπο στο όλο αρμονικά φτιαγμένο κόσμο που έχουν χτίσει οι MOOD RINGS.
Αλλά πολλά ακούσματα μετά όχι μόνο δε βαριέται κανείς την «όλα όμορφα εδώ πάνω» κατάσταση αλλά αναζητά περισσότερες ευκαιρίες για περισσότερα ακούσματα.Είναι όλα πολύ όμορφα φτιαγμένα και φροντισμένα σε αυτό το άλμπουμ,δεν αφήνουν σχεδόν τίποτα ανεκμετάλλευτο και ενισχύουν ακόμα περισσότερο την επιθυμητή αίσθηση που αρχικά ήθελαν να βγάλουν,με περισσότερες αρμονίες ,περισσότερα flanger και e-bow στις κιθάρες,περισσότερα εφφέ στις φωνές κλπ.
Και ακόμα αυτή τη στιγμή που μιλάμε τα κύματα του '' The Line '' με τραβούν μακριά από την πραγματικότητα,άρα πρέπει να σταματήσω εδώ.... Let's Get Lost λοιπόν...Η πόρτα δίπλα από το κρεβάτι είναι ανοιχτή και οδηγεί στον Παράδεισο .
Σχόλια