Innercourse ..TROPIC OF CANCER and DVA DAMAS : LIVE in Athens 20-09-2013

 Οι προσδοκίες για τα ανερχόμενα καινούρια σχήματα πολλές φορές μπορεί να αλλοιώσουν την εικόνα της «κρίσιμης» στιγμής.Κυκλοφορία πρώτου ή επερχόμενου μετά από πετυχημένο προηγούμενο ή ακόμα και ζωντανές εμφανίσεις.
Για αρκετές μέρες τώρα συχνές επισκέψεις στο ηλεκτρονικό τζουκ μποξ μου κάνουν τα ντεμπούτα των DVA DAMAS και TROPIC OF CANCER.. 
Όχι μόνο με αφορμή τις πρώτες στους εμφανίσεις στη χώρα μας.Αλλά και γιατί όπως ήδη ξέρετε μας αρέσουν πάρα πολύ.
Έτσι λοιπόν περίπου στο κεφάλι μου είχε ήδη σχηματιστεί η εικόνα μιας ζωντανής εμφάνισής τους.
Αυτό που έμενε ήταν κατά πόσο η απόδοση των άλμπουμ τους θα ήταν πιστή σε τόσο μεγάλο χώρο γι'αυτούς,όπως είναι το Fuzz club. Για να είμαι ειλικρινής δεν πιστεύω ότι παίζουν συχνά σε τέτοιων διαστάσεων  κλειστούς χώρους και φαντάζομαι ότι όσο εκπλαγήκαμε και εμείς άλλο τόσο θα εκπλαγήκαν  και αυτοί με την επιλογή.

Οι DVA DAMAS άνοιξαν ακριβώς στις δέκα,τηρώντας πιστά το ωράριο ,με τον ανάλογο κόσμο να έχει ήδη προσέλθει και να έχει πάρει ήδη θέση. Οι Joseph Cocherell (ηλεκτρονικά κρουστά και συνθ) και  Taylor Burch (κιθάρα και εφέ) παρουσίασαν κάτι που ελάχιστη σχέση είχε με την κινηματογραφική εικόνα του πρώτου τους άλμπουμ με παντελή την απουσία μπάσου και σχεδόν  αναιμική παρουσία κιθάρας. Αντίθετα για μισή ώρα ακούγαμε ένα συνεχόμενο ρυθμικό,επαναληπτικό μοτίβο υποηχητικών παλμών με μόνο αναγνωρισμένο κομμάτι το ''Interlude'' από το άλμπουμ τους '' Nightshade''. Ηλεκτρονικό minimal,ασαφώς προσδιοριζόμενο στα όρια του αναλογικού πειραματικού ήχου της Αγγλικής σκηνής των '80'ς  και της ηλεκτρονικής  minimal σκηνής των νεότερων προς το techno καλλιτεχνών της δεκαετίας του '90 αρκετό να με απορροφήσει στην ήσυχη,σκοτεινή δίνη του αλλά όχι αρκετό για να με παρασύρει τελείως.
Μόλις μισή ώρα και με την αίσθηση ότι δεν ολοκλήρωσαν ποτέ ένα συναρπαστικό, υποβλητικό, σκοτεινό ταξίδι, αφήνοντάς με σε κάπως άβολη κατάσταση,οι DVA DAMAS έδωσαν τη θέση τους στους TROPIC OF CANCER,δηλαδή την αποχώρηση του Joseph Cocherell και την είσοδο της Camella Lobo στη σκηνή με σταθερό άξονα την Taylo Burch .

Το σετ των TROPIC OF CANCER ήταν επικεντρωμένο στο πρώτο ,εξαιρετικό και ότι καλύτερο έχει κάνει μέχρι σήμερα,άλμπουμ ''Restless Idylls''. Η Camella Lobo στο συνθεσάιζερ και στο μπάσο με την Taylor Burch στην κιθάρα παρουσίασαν ένα αξιοπρεπές σετ και κόντρα σε έναν ογκώδη,παραμορφωμένο ήχο που αδικούσε τόσο τη σπουδαία δουλειά στις ρυθμικές βάσεις και στις περιβάλλουσες των τραγουδιών που δημιούργησαν όσο και τα φωνητικά της Camella που ακούστηκαν πολύ δύσκαμπτα και πολλές φορές δυσδιάκριτα.Παλιότερα τραγούδια της όπως το ''A Color'' ακούστηκαν καλύτερα από τις πρώτες εκτελέσεις,όχι το '' The One Left'' όμως που βαριαναστέναζε κάτω από την ισοπεδωτική παραμόρφωση. 
Το ''More Alone'' παιγμένο όπως στο περσινό single  ήταν η πιο εξωστρεφής στιγμή της συναυλίας αλλά τα ''Children Of Lesser God'' και ''Court Of Devotion'' με κέρδισαν περισσότερο.

Εσωτερικότητα,συναισθηματικό βάθος, διακριτικότητα και σκοτεινό περιβάλλον χαρακτηρίζει τη μουσική των TROPIC OF CANCER και αυτά λειτουργούν καλύτερα σε τέσσερις τοίχους δωματίου παρά σε μεγάλους χώρους. Η συναυλία στο σύνολο της απογοήτευσε το 90% του συνόλου αλλά προσωπικά ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα. 
Δύσκολο να εξωτερικεύσεις τέτοια μουσική. Δύσκολο να τη γεμίσεις με« εφέ προσέγγισης» για τον κόσμο.Συνήθως, προσεγγίζω τη μουσική που ακούω από τέτοιου είδους καλλιτέχνες και δεν στέκομαι σαν απλός παρατηρητής να έρθει σε μένα. 
 Ίσως και γι' αυτό να έμεινα ικανοποιημένος από αυτό που το σχήμα ήθελε να δώσει,έχοντας μόνη αντίρρηση την ποιότητα του ήχου. 

[back stage] : Είχα τη χαρά να μιλήσω με την Camella Lobo σχετικά με το άλμπουμ και την εμφάνιση. Δεκτική και στα μείον και στα συν της εμφάνισης, μου είπε ότι ακούει πολύ προσεκτικά όλες τις παρατηρήσεις για να βελτιώνει τον ήχο αλλά και τις μετέπειτα εμφανίσεις της. Μου φάνηκε πολύ ευγενική και μετρημένη ,προσόντα που έρχονται σε πλήρη συμφωνία με τις ειλικρινείς δισκογραφικές της καταθέσεις.Το ίδιο ισχύει και με τους DVA DAMAS. Μάλιστα η Taylor ανέφερε ότι το ότι έπαιξαν μισή ώρα ήταν κάτι καλό μιας και στο Los Angeles τους επιτρέπουν 20 λεπτά και πολύ τους είναι..