Η Κλωστή...

Το καινούριο άλμπουμ των 2L8 ανέβηκε στον ψηφιακό Παράδεισο του bandcamp,πριν από λίγες ώρες...Λογικά οι πιο τυχεροί είναι αυτοί που θα περιμένουν το βινύλιο να φτάσει έξω από την πόρτα τους.
« Η Κλωστή» είναι το πρώτο ελληνόφωνο άλμπουμ του σχήματος. Και κρίνοντας από εκείνη την παθιασμένη εμφάνιση στο bios την περασμένη Άνοιξη, είχα πεισθεί ότι οι Ελληνόφωνοι 2L8 είναι   πιο απαραίτητοι αυτές τις μέρες απ'ότι οι Αγγλόφωνοι . Και ακούγοντας για πρώτη φορά το άλμπουμ μάλλον δικαιώνομαι.
 Δεν είναι απαραίτητα ο καλύτερος που έχουν κάνει. Δεν αξίζει να συγκρίνει κανείς τις ηχογραφήσεις των 2L8 μεταξύ τους από τη στιγμή που ότι έχουν κυκλοφορήσει είναι κατάθεση εκ βαθέων αλλά και φλεγόμενα βέλη για τον ακροατή..Οι συναισθηματικές φορτίσεις είναι τόσο δυνατές που δεν σε παίρνει να σκεφθείς κλινικά,αναλυτικά ή κριτικά.Η ελληνική γλώσσα όμως είναι η γλώσσα που ξέρουμε και καταλαβαίνουμε,σε αυτή τη χώρα.Είναι καταγεγραμμένη στο dna μας. Όσα αλλόφωνα και να μας «κατακτήσουν» και να μας γοητεύσουν δεν συγκρίνονται με τίποτα σε πύρινους Ελληνικούς στίχους που εκφράζουν γνήσια συναισθήματα και ευαισθησίες του καλλιτέχνη. Εντυπωσιαζόμαστε με κάθε μικρό ή μεγάλο αλλόφωνο ή άφωνο έργο σύγχρονης μουσικής,αλλά στεκόμαστε με τα δάκρυα έτοιμα να κυλήσουν στα δικά μας σχήματα όταν εκφέρουν στίχους  γνήσιου συναισθήματος.

Οι 2L8 πάντα φρόντιζαν να δίνουν απλόχερα να δίνουν τους στίχους τους και να τους ντύνουν με μουσική που απλά αποχρωματίζει τις επιρροές τους και τις ενσωματώνει σε ένα αυθεντικό συνθετικό καλούπι που φαίνεται να επαναλαμβάνεται αλλά πάντα έχει πανίσχυρο στίγμα διακριτό από παντού. Πρωταρχική ανάγκη είναι η έκφραση. Στα αγγλικά τους ξέρουμε,τους νοιώθουμε,τους καταλαβαίνουμε. Αλλά στα Ελληνικά μας πλησιάζουν περισσότερο.Η φλόγα της Κλωστής κάθεται παντού.Δονεί περισσότερο τα συναισθηματικά κέντρα.
Γι΄αυτό και « Η Κλωστή» είναι ένα επίτευγμα εγχώριας δημιουργίας. Οι στίχοι πάντα σε πρώτο πλάνο,είναι σκληροί ,ρεαλιστικοί και δίχως τάσεις μελοδραματισμού ή φθηνής πολιτικο κοινωνιολογίας ή αντίδρασης. Στα ελληνικά ακούγονται δυνατότεροι..
 Οι όποιες διαφωνίες για τη σκληρότητα τους σε σημεία εξανεμίζονται κάτω από το σωστό πρίσμα ανάγνωσης και ακρόασης. 
Οι 2L8 δεν είναι η φωνή μιας γενιάς...Είναι πολύ μακριά από τέτοια άχρηστα στερεότυπα πλέον.Δεν είναι οι ήρωες μας.Είναι οι φίλοι μας. Μας μιλάνε ,τους ακούμε,είναι προσιτοί,είναι μουσικοί που δεν φωνάζουν για αυτή την ηλίθια έπαρση του κάθε τυχάρπαστου και φαντασμένου ροκά ή ποπ ειδώλου. 
Οι σκόρπιες σκέψεις μου όπως πάντα δεν περιγράφουν το άλμπουμ. Είναι μια πρώτη προσωπική αποτίμηση της ακρόασης του άλμπουμ τους. Και ειλικρινά χάνω χρόνο από περαιτέρω ακροάσεις   προσπαθώντας να γράψω κι εγώ τι ακριβώς δυναμική έχει αυτός ο δίσκος στα Ελληνικά δημιουργικά δρώμενα...
Γιατί ο δίσκος έστω και αν εκφράζει το 60% της ιδεολογίας μου είναι ένα αυθεντικό,ψυχικά ώριμο και μουσικά καυτό άλμπουμ που θα με συνοδεύει πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε άλμπουμ τους πλέον και δεν χρειάζεται παραπέρα ανάλυση..
« Έχω αντιληφθεί τη φρίκη και μάχομαι 
Ο δρόμος είναι ξεκάθαρος. Η αύρα σου οδηγός. Οι φωνές σας δεν φτάνουν εδώ. 
Ο δρόμος είναι ξεκάθαρος. Η αύρα σου οδηγός. Οι φωνές μας δεν βγαίνουν από 
εδώ.»